Μακάρι να πετύχει, αλλά εμπεριέχει ρίσκο η επένδυση
Η έγκριση του πολυσυζητημένου νέου σχεδίου για παραγωγή ηλεκτρισμού από φωτοβολταϊκά για ιδία χρήση σηματοδότησε την είσοδο σε μια νέα εποχή, ως προς την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Για πρώτη φορά παρέχεται η δυνατότητα σε επιχειρήσεις (πέραν των γεωργών και κάποιων άλλων επαγγελματιών που είχαν αποκτήσει αυτό το δικαίωμα νωρίτερα) να αξιοποιήσουν το Virtual Net-Billing (Εικονικός Συμψηφισμός Λογαριασμών), ώστε να εγκαταστήσουν φωτοβολταϊκά πάρκα (μέχρι 150 κιλοβάτ ή μέχρι 500 κιλοβάτ αν τοποθετήσουν και σύστημα αποθήκευσης) οπουδήποτε… βρουν διαθέσιμη γη και να αξιοποιούν την παραγόμενη ενέργεια για τις επιχειρήσεις τους. Το ίδιο δικαίωμα αποκτά οποιοσδήποτε άλλος μεγάλος καταναλωτής, από νοσοκομεία, ξενοδοχεία και πολυκαταστήματα, μέχρι δήμους, κοινότητες και κρατικούς-ημικρατικούς οργανισμούς.
Λογικά αναμένει κανείς ότι θα πέσουν βροχή οι αιτήσεις, αφού δεκάδες ή εκατοντάδες μεγάλες ή μεσαίες επιχειρήσεις έχουν τη χρυσή ευκαιρία να επενδύσουν, με τη βοήθεια του κράτους, για να εξασφαλίσουν για 20-25 χρόνια πολύ φθηνό ηλεκτρισμό. Εγγυημένα πολύ φθηνό ηλεκτρισμό, καθώς δεν θα έχουν… στα πόδια τους κανένα παραγωγό ή προμηθευτή. Στην ουσία θα παρακάμπτουν την αγορά, η οποία ως γνωστό συνηθίζει να υπερχρεώνει, όταν την παίρνει. Εννοούμε πέραν του λογικού κέρδους. Κι αν υπολογίσει κανείς ότι αυτό το σχέδιο «επιτρέπει» την εγκατάσταση συνολικά 30 μεγαβάτ Virtual Net-Billing και θεωρητικά λήγει η προθεσμία αιτήσεων τέλος του 2023, τότε η συμφόρηση αιτητών θεωρείται δεδομένη.
Θα εξελιχθούν έτσι όμως τα πράγματα; Υπάρχουν πολλές επιφυλάξεις από ανθρώπους του τομέα της ενέργειας. Και είναι πολύ μεγάλο το ενδιαφέρον να δούμε το επόμενο διάστημα πώς θα συμπεριφερθεί η αγορά. Θα τρέξουν οι επιχειρηματίες να προλάβουν;
Γιατί να μην τρέξουν, όμως; Αυτοί που ξέρουν λένε πως δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση η εγκατάσταση ενός φωτοβολταϊκού πάρκου. Και για οικονομικούς λόγους και για τεχνικούς – γραφειοκρατικούς. Είναι μια πολύ σοβαρή δαπάνη, σε μια περίοδο που όλοι βάλθηκαν να καταστήσουν το χρήμα απλησίαστο, ακόμα και γι’ αυτούς που πληρούν τις προϋποθέσεις να το αποκτήσουν από τις τράπεζες. Όμως, ίσως είναι άλλο το (πιο) μεγάλο πρόβλημα: Αυτοί που ασχολούνται με τον τομέα, αλλά και αυτοί που θέλουν να ασχοληθούν, ξέρουν ήδη πως αρχίζουν τα ζόρια. Για την ακρίβεια ήδη υπάρχουν ζόρια, αλλά θα γίνονται συνεχώς μεγαλύτερα. Διότι όπως ξαναγράψαμε, το ηλεκτρικό μας δίκτυο έχει κορεστεί σε πολλές περιοχές. Δεν τραβά άλλο. Και έχουμε και το πρόβλημα της «υπερπαραγωγής» ΑΠΕ σε περιόδους με χαμηλή κατανάλωση, που οδηγεί σε υποχρεωτικές απορρίψεις πράσινης ενέργειας από τον Διαχειριστή.
Πόσοι θα αναλάβουν το ρίσκο να επενδύσουν, γνωρίζοντας πως ένα μέρος από το ρεύμα τους δεν θα το απολαμβάνουν; Θα είναι κερδοφόρα μια τέτοια επένδυση αν επεκταθούν, όπως προβλέπεται, αυτές οι απορρίψεις παραγωγής; Μακάρι να είναι και μακάρι να πετύχει το σχέδιο.
