Η Άγκυρα το υπαγορεύει και η τουρκοκυπριακή ηγεσία στα κατεχόμενα το υιοθετεί και το αναπαράγει χωρίς να μπαίνει στον κόπο να σκεφτεί τα συμφέροντα των ίδιων των Τουρκοκυπρίων, στο όνομα των οποίων υποτίθεται ότι τοποθετούνται και λαμβάνουν αποφάσεις.

Επειδή η Τουρκία έκρινε και θεωρεί πως η εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα στην Κύπρο αποφάσισε πως αυτό δεν είναι και προς όφελος των Τουρκοκυπρίων. Και οι τουρκοκυπριακές ηγεσίες, η μία μετά την άλλη, υιοθετούν χωρίς να προβληματίζονται το αφήγημα της Άγκυρας παραγκωνίζοντας τα δικά τους συμφέροντα.

Ο εκπρόσωπος της Τουρκίας στην κατεχόμενα (λεγόμενος πρέσβης), Μετίν Φεϊζίογλου (πηγή Κίπρις/ΓΤΠ) αφού επανέλαβε το αφήγημα πως οι Ελληνοκύπριοι δεν έπρεπε να ενταχθούν στην ΕΕ μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν, υποστήριξε πως η Ευρωπαϊκή Ένωσης δεν είναι αμερόληπτη. Σύμφωνα με την τουρκική λογική η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θεωρείται μεροληπτική επειδή σ’ αυτή δεν συμμετέχει η Τουρκία.

Στην ίδια τουρκοκυπριακή εφημερίδα δημοσιεύθηκαν και δηλώσεις του ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, Ερσίν Τατάρ, οποίος κινήθηκε στην επίσημη γραμμή της Άγκυρας: Επικρίνοντας τις προσπάθειες του Προέδρου Χριστοδουλίδη να εμπλέξει την Ευρωπαϊκή Ένωση στο Κυπριακό, ο Τατάρ υποστήριξε ότι η ΕΕ είναι μεροληπτική επειδή είναι μέλη της η Ελλάδα και η «νότια Κύπρος», και πρόσθεσε  πως «παρά τα διεθνή δικαιώματά μας, το δίκαιό μας, τιμώρησαν τον λαό μας, ο οποίος είπε ναι στο Σχέδιο Ανάν και ενέταξαν στην ΕΕ τον λαό που είπε όχι επιβραβεύοντάς τον.

Επομένως, εντός της ΕΕ υπάρχει ένα ελληνοκυπριακό και ένα ελληνικό κράτος. […] Εντός των μηχανισμών της ΕΕ υπάρχει είτε ένας Ελληνοκύπριος είτε ένα Έλληνας. Οπωσδήποτε δεν είναι σωστό να εισέλθει απευθείας η ΕΕ εντός των διαπραγματευτικών μας διαδικασιών.

Αυτή η κατάσταση ζυγίζει εναντίον μας το τραπέζι, διότι όταν κοιτάξουμε το τραπέζι αυτή την στιγμή υπάρχει η Ελλάδα, η Τουρκία και η Βρετανία. Αν θεωρήσουμε ότι η Βρετανία είναι ουδέτερη, στη μια πλευρά υπάρχει η Τουρκία η και τουρκοκυπριακή πλευρά και στην άλλη η ελληνοκυπριακή πλευρά και η Ελλάδα. Αν προσθέσουμε και την ΕΕ σε αυτό, η ισορροπία θα διαμορφωθεί εναντίον μας».

Τόσο η Τουρκία όσο και ο Ερσίν Τατάρ, αλλά και αρκετοί στην τουρκοκυπριακή ηγεσία επιμένουν να θέλουν την Ευρωπαϊκή Ένωση εκτός των προσπαθειών λύσης του Κυπριακού. Όμως ούτε η Άγκυρα αλλά ούτε και το κατοχικό καθεστώς έχουν μέχρι στιγμής απαρνηθεί το όποιο χρηματικό πακέτο προέλθει από την πλευρά της ΕΕ και κυρίως δεν έχουν κλωτσήσει αποφάσεις οι οποίες του συμφέρουν οικονομικά. Όπως βεβαίως και οι πλείστοι στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων (συμπεριλαμβανομένου και του Τατάρ) μια χαρά βολεύτηκαν με τα ευρωπαϊκά διαβατήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οι Τουρκοκύπριοι, ως ισότιμοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, δικαιούνται να κυκλοφορούν με ευρωπαϊκό διαβατήριο, έχουν ευρωπαϊκά δικαιώματα και δικαιούνται και την οικονομική αρωγή της ΕΕ. Δικαιώματα τα οποία διασφαλίζονται ακριβώς λόγο της ιδιότητας του κράτους μέλους της ΕΕ που έχει από το 2004 η Κυπριακή Δημοκρατία και για τα οποία η Τουρκία και οι εκπρόσωποί της στα κατεχόμενα υποστηρίζουν πως δεν έπρεπε να δοθούν. Είναι εμφανές ότι η τουρκοκυπριακή ηγεσία όταν αναφέρεται στις σχέσεις με την ΕΕ και διαμαρτύρεται για το ρόλο που έχει να διαδραματίσει στις προσπάθειες λύσης δεν το πράττει από αγάπη προς τους Τουρκοκύπριους αλλά γιατί δεν βρίσκεται στην εξίσωση η Τουρκία. Τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων δεν πλήττονται από τις προσπάθειες της κυπριακής κυβέρνησης να έχει ρόλο και λόγο ΕΕ στη λύση του Κυπριακού. Αντίθετα ενισχύονται κι διασφαλίζονται.

Τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων πλήττονται από τις ενέργειες της ηγεσίας τους και της Άγκυρας. Και εναπόκειται στους ίδιους να αποφασίσουν εάν θα συνεχίσουν να ανέχονται αυτή την κατάσταση (με Τουρκία και μακριά από ΕΕ) ή εάν θα κινηθούν προς αντίθετη κατεύθυνση (με ΚΔ και μέσα στην ΕΕ).