Γράφτηκαν πολλά και ειπώθηκαν ακόμη περισσότερα για τον απολογισμό των πρώτων εκατόν ημερών της νέας κυβέρνησης και το μόνο βέβαιο είναι ότι σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό σύστημα, μαζί και το δημοσιογραφικό, έδειξε να παραμένει σε προεκλογική τροχιά.
Θα αποφύγω άλλον ένα σχολιασμό του απολογισμού, γιατί απλούστατα δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο σε όσα έχουν λεχθεί. Ας μου επιτραπεί όμως να θέσω το θέμα από μια διαφορετική οπτική. Την ημέρα που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρουσίαζε τα πεπραγμένα του πρώτου τριμήνου, κάπου διάβασα ότι «χρειάστηκε η παρέμβαση του προεδρικού προκειμένου νεφροπαθής να υποβληθεί σε αιμοδιάλυση». Το γεγονός έχει επιβεβαιωθεί και κατά συνέπεια αξίζει να το καυτηριάσουμε με την προσδοκία (ελπίζω να μην αποδειχθεί ψευδαίσθηση) ότι θα έρθει η μέρα που δεν θα επαναληφθεί.
Ασφαλώς δεν μπορούμε να χρεώσουμε στη διακυβέρνηση Χριστοδουλίδη αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, την οποία καμία κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά. Αν υπάρχει κάτι που είναι εξαιρετικά ενοχλητικό είναι το γεγονός ότι παρά τα άλματα που πετύχαμε σαν χώρα, ειδικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, από τότε δηλαδή που γίναμε ευρωπαίοι, ακόμη δεν καταφέραμε να ξεπεράσουμε τις τριτοκοσμικές παθογένειες και να βάλουμε σε μια τάξη τα απλά και καθημερινά που θα κάνουν τη ζωή μας καλύτερη.
Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχημένη εάν απαιτείται η παρέμβαση του προεδρικού, ή κάποιου άλλου κέντρου εξουσίας ώστε να μπορέσει ένας νεφροπαθής να υποβληθεί εγκαίρως σε αιμοδιάλυση.
Για τα δικά μου μέτρα και σταθμά, θέλω να πιστεύω και αρκετών άλλων πολιτών, αποτελεσματική κυβέρνηση είναι εκείνη που καταφέρνει να βρίσκει λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητάς μας, που κάνει τη ζωή μας πιο ποιοτική και πιο απλή, και μας κάνει να αισθανόμαστε περισσότερη αξιοπρέπεια. Για όσους θέλουν παραδείγματα ορίστε μερικά: Ποιότητα ζωής είναι να μπορείς να διακινηθείς από το ένα σημείο της πόλης στο άλλο χωρίς να ταλαιπωρείσαι για ώρες μέσα στους δρόμους, αγαπητέ κύριε Βαφεάδη.
Ποιότητα ζωής είναι να απολαμβάνεις την ησυχία του σπιτιού σου χωρίς να χρειάζεται να κλειδαμπαρωθείς για να γλυτώσεις από τα γαυγίσματα των σκυλιών και των ντεσιμπέλ των μοτόρων, που δεν σε αφήνουνε να κοιμηθείς στο Στρόβολο, στη Μέσα Γειτονιά, ή αλλού, αγαπητή κυρία υπουργέ Δικαιοσύνης. Αξιοπρέπεια είναι να μπορείς να κάνεις καθετηριασμό ή MRI χωρίς να υποχρεωθείς από τον φίλο του οδηγού του υπουργού για να παρακάμψει τη λίστα αναμονής, αγαπητή κυρία Κανάρη. Σεβασμός είναι να υποβάλεις αίτημα σε ένα κυβερνητικό τμήμα ή σε μια δημοτική υπηρεσία και να είσαι σίγουρος ότι θα πάρεις απάντηση εγκαίρως γιατί το δικαιούσαι, και όχι επειδή ζήτησες χάρη από κάποιον κομματικό ή άλλο παράγοντα, αγαπητές κυρίες και κύριοι που ασκείτε εξουσία.
Πέραν των πιο πάνω, υπάρχουν και τα πολύ δύσκολα που είναι απαιτούμενα από μια κυβέρνηση: Να εμπνέει ασφάλεια και σιγουριά στους πολίτες, που στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, στο στρατό και οπουδήποτε αλλού, ότι θα τα παραδώσει όπως τα παραλαμβάνει, υγιή και αρτιμελή. Να πείθει ότι από την Εθνική Φρουρά και την Αστυνομία, μέχρι το πιο απομακρυσμένο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών και την τελευταία παραλία, κουμάντο κάνει το κράτος και όχι ο κάθε επικίνδυνος ανεπαρκής.
Για τους πολίτες που διαθέτουν κοινό νου και δεν κρίνουν τα πάντα με βάση την κομματική προέλευση ή την ιδεολογική τους προτίμηση, αυτά τα απλά είναι οι ποιοτικοί δείκτες με τους οποίους αξιολογούν τους έχοντες εξουσία.
Κανένας δεν αμφιβάλλει για τη σημασία των φιλόδοξων σχεδίων να γίνουμε κόμβος υγείας, τεχνολογίας, υπηρεσιών, ναυτιλίας, και πολλά άλλα που ακούγονται κατά καιρούς από Προέδρους, υπουργούς, βουλευτές και δημάρχους. Ας κάνουμε όμως τα στοιχειώδη και μετά βλέπουμε: Μια στάση λεωφορείου της προκοπής, ένα αξιόπιστο δίκτυο δημόσιας συγκοινωνίας, να αμβλύνουμε το κυκλοφοριακό, να βελτιώσουμε τις υπηρεσίες υγείας και το εκπαιδευτικό σύστημα, να αυξήσουμε τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών που κάνουν εξαιρετική δουλειά, να κάνουμε όλα εκείνα που θα βελτιώσουν την καθημερινότητά μας. Αυτά περιμένουν οι πολίτες από την κυβέρνηση και από τον Πρόεδρό μας. Απλά πράγματα. Ας ελπίσουμε ότι την ώρα του τελικού απολογισμού ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα καταφέρει αυτό που ως φαίνεται δεν μπόρεσαν οι προκάτοχοί του: Να μπορεί ένας νεφροπαθής να κάνει αιμοδιάλυση στην ώρα του, χωρίς την παρέμβαση κανενός.
