ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ τις μετεκλογικές κινήσεις της κατοχικής Τουρκίας και διαπιστώνουμε πως προβαίνει σε… ανοίγματα προς την Αθήνα, χωρίς να ακυρώσει τις διαχρονικές επιδιώξεις της ενώ ταυτόχρονα δεν διαφοροποιείται ποσώς σε ό,τι αφορά την Κύπρο και τις πάγιους στόχους της στο νησί.
Ο Ζέκι Ακτούρκ, εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εθνικής Αμυνας, σε δήλωση του προ ημερών σημείωσε ότι «την προσεχή περίοδο ευχή μας είναι η συνέχιση της θετικής δυναμικής που έχουμε πετύχει στις διμερείς σχέσεις μας τους τελευταίους μήνες, η διατήρηση διαύλου διαλόγου και κάνοντας δίκαιη χρήση του πλούτου της περιοχής, ο τουρκικός και ο ελληνικός λαός να ζουν ειρηνικά με ευημερία και ασφάλεια, το Αιγαίο να είναι θάλασσα φιλίας μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας».
ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ο κ. Ακτούρκ σημείωσε με ύφος «ειρηνοποιού» ότι «η συνέχιση της θετικής ατζέντας που ξεκίνησε μετά τον μεγάλο καταστροφικό σεισμό στις 6 Φεβρουαρίου και το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ελλάδα που συνέβη την ίδια περίοδο, η μη επιστροφή στις δραστηριότητες και τη ρητορική που αυξάνουν την ένταση κατά διαστήματα, θα είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών».
Μια άλλη, ωστόσο, αναφορά του, η οποία υποβαθμίστηκε είναι αυτή που αφορά και την Κύπρο. Ο αξιωματούχος της κατοχικής Τουρκίας ανέφερε ακόμη πως «οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, με αποφασιστικότητα συνεχίζουν να προστατεύουν τα συμφέροντα και τα δικαιώματα μας αλλά και τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου». Κι αυτή η αναφορά δεν επιδέχεται ερμηνειών είναι ξεκάθαρη σε σχέση με τις προθέσεις της κατοχικής πλευράς. Άλλωστε επανέλαβε περί δυο κρατών στο νησί.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ με τις δημόσιες τοποθετήσεις, σε επίπεδο υπουργών Εθνικής Αμυνας, Νίκου Δένδια και Γιασάρ Γκιουλέρ, εκφράσθηκε σε τηλεφωνική τους επικοινωνία η βούληση για επανέναρξη των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ). Κι αυτά θα τα συζητήσουν κατ’ ιδίαν συνάντηση στο Βίλνιους της Λιθουανίας, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ ( 11-12 Ιουλίου). Η προσοχή σε σχέση με το Βίλνιους παραμένει πρωτίστως στη συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη και του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αν και δεν αναμένονται… θαύματα η συνάντηση θα είναι χρήσιμη γιατί θα διαμορφωθεί μια εικόνα για τις τουρκικές προθέσεις.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και η κινητικότητα αυτή στο πεδίο των ελληνοτουρκικών, υπό κάποιες προϋποθέσεις είναι θετική. Φτάνει οι συζητήσεις να στηρίζονται στο διεθνές δίκαιο. Φτάνει από τις συζητήσεις να μην βγαίνει εκτός η Κύπρος. Το Κυπριακό, θα το επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά, δεν είναι ελληνοτουρκική διαφορά, αλλά ένα διεθνές ζήτημα εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής. Αλλά προδήλως επηρεάζει τις σχέσεις Ελλάδος και Τουρκίας.
