Οι έρευνες που έχουν δρομολογηθεί από την Επιτροπή Δεοντολογίας και Προστασίας Αθλητισμού για τα αγωνίσματα της σκόπευσης, είναι απόρροια καταγγελιών και στοιχείων που έχουν διαβιβαστεί στο εν λόγω σώμα. Με άλλα λόγια, τα μέλη της Επιτροπής δεν αποφάσισαν μια καλή πρωία να αρχίσουν να ξεψαχνίζουν το άθλημα της σκοποβολής.
Υπάρχουν ντοκουμέντα κι επώνυμες μαρτυρίες για φερόμενες κακές πρακτικές στον χώρο. Άλλωστε, έχει τεκμηριωθεί στο μακρινό παρελθόν ότι αθλητικοί παράγοντες είχαν οικονομικά συμφέροντα με το άθλημα που υπηρετούσαν (βλ. ασυμβίβαστο).
Βέβαια, θα ήταν εντελώς άδικο να βιαστούμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα για τις έρευνες ή ακόμα και εκεί που υπάρχει έκδηλα παρατυπία να αρχίσουμε να τσουβαλιάζουμε όλους όσοι κινούνται στον χώρο αυτό. Υπάρχουν πολλά αξιόλογα στελέχη στο άθλημα.
Από την άλλη, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφήσουμε την υπόθεση να καταλαγιάσει, να ξεχαστεί και να αντικρίσουμε πάλι τα ίδια φαινόμενα στο άμεσο μέλλον. Βλέπετε, τα όσα προσάπτονται σε κάποιους είναι πολύ σοβαρά και δεν μας επιτρέπουν να αποστασιοποιηθούμε προσποιούμενοι ότι τηρούμε αυστηρά υπεύθυνη στάση. Διότι κάτι τέτοιο στην προκειμένη θα ισοδυναμούσε με συμμετοχή μας σε αποσιωποίηση ή/και συγκάλυψη.
Μπαίνουμε στο ψητό, όμως. Αθλητής της σκόπευσης είχε δικαστική καταδίκη και δεν δικαιούτο να φέρει οποιοδήποτε όπλο, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Κι, όμως, αυτός έμπαινε στα σκοπευτήρια κρατώντας κανονικά όπλο, συμμετέχοντας σε επίσημους αγώνες.
Μάλιστα, την περίοδο που έπρεπε να έχει πλήρη αγωνιστική αποχή, ο καταδικασθείς φέρεται να βραβεύθηκε από το τότε Διοικητικό Συμβούλιο της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Κύπρου.
Όλα αυτά δεν κινούνται στη σφαίρα της φαντασίας. Διαβαθμισμένη επιστολή που έχουμε στην κατοχή μας, παρουσιάζει ανώτατο αξιωματικό της Αστυνομίας να ενημερώνει σχετικά την ενδιαφερόμενη σκοπευτική οργάνωση παραλιακής πόλης.
Η επιστολή υπό τον τίτλο «Στέρηση μεταφοράς πυροβόλου όπλου», σημειώνει μεταξύ άλλων: «{…}έχει καταδικαστεί στις 3/11/2017 από το Επαρχιακό Δικαστήριο… σε στέρηση άδειας κυνηγίου και άδειας μεταφοράς κυνηγετικού όπλου για περίοδο τριών χρόνων, από 3.11.2017-3.11.2020. Συνεπεία του διατάγματος που εκδόθηκε στο πλαίσιο της καταδικαστικής απόφασης, είναι η στέρηση και της ειδικής άδειας μεταφοράς όπλου για σκοπούς εκγύμνασης σε διεθνείς, παγκύπριους, επαρχιακούς ή άλλους σκοπευτικούς αγώνες ή για σκοπούς εκγύμνασης σε αδειούχο σκοπευτήριο, η οποία εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 28(4) του Περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Νόμου 113(Ι)/2004».
Εξάλλου, στις 23/2/2022 στάλθηκε επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Γιώργο Σαββίδη, στην οποία επισημαίνονται όλα τα πιο πάνω. Ανάμεσα σ΄ άλλα αναφέρονται και τα ακόλουθα: «Παρά την καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου το εν λόγω πρόσωπο συμμετείχε αδιάλειπτα σε όλους τους αγώνες, ενώ μερικούς μήνες από την καταδίκη, του απονεμήθηκε το βραβείο…».
Για περιστατικά όπως κι αυτό πρέπει να πέσει άπλετο φως. Είτε υπάρχει παρανομία, είτε τα όσα καταλογίζονται οφείλονται σε αντιζηλίες. Ομοσπονδίες διαχειρίζονται χρήματα του δημοσίου και κατά συνέπεια πρέπει να ελέγχονται και να δίνουν λογαριασμό στον φορολογούμενο πολίτη. Θα επανέλθουμε…
