Τα σαράντα είναι τα νέα τριάντα έγραψε κάποιος στο Facebook.

Μόνο που δεν αναφερόταν σε ηλικία, αυτό πλέον το έχουμε ξεπεράσουμε. Η αναφορά ήταν για τη θερμοκρασία και ένας υπαινιγμός για το πόσο τα πράγματα έχουν αλλάξει και πόσο πιο θερμές είναι οι μέρες και οι νύκτες μας.

Τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα από Ευρωπαίους κλιματικούς επιστήμονες έδειξαν ότι ο φετινός Μάιος ήταν ο 12ος συνεχόμενος μήνας κατά τον οποίο η μέση παγκόσμια θερμοκρασία ξεπέρασε όλες τις παρατηρήσεις από το 1850 και πιθανώς οποιαδήποτε αντίστοιχη περίοδο τα τελευταία 100.000 χρόνια. Η παρατεταμένη ζέστη ενδεχομένως να οφείλεται και στο φαινόμενο Ελ Νίνιο, που συνέβαλε στην τροφοδότηση της αύξησης των παγκόσμιων θερμοκρασιών και των ακραίων μετεωρολογικών συνθηκών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως μπορούμε να αφήσουμε την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή εκτός της εξίσωσης. Όσο και αν κάποιοι το αρνούνται η ανθρώπινη δραστηριότητα αφήνει ανεξίτηλα τα σημάδια της. Η υπερθέρμανση του πλανήτη που προκαλείται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες έχει πλέον αποκτήσει ρυθμό άνευ προηγουμένου και το παράθυρο για να περιοριστεί η άνοδος της θερμοκρασίας στον 1,5° Κελσίου έχει σχεδόν κλείσει.

Ακόμη και αν αποφασίζαμε να λάβουμε τώρα τα πιο αυστηρά μέτρα, τα αποτελέσματά τους θα φανούν μετά από πολλές δεκαετίες, αν όχι και εκατονταετίες. Και αυτό στην περίπτωση που οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι ανατρέψιμες, γιατί ήδη αρκετοί επιστήμονες έχουν αρχίσει να αμφιβάλλουν και για αυτό.

Πριν από μια δεκαετία, οι επιστήμονες είχαν εκτιμήσει ότι οι πιθανότητες ο πλανήτης να θερμανθεί κατά 1,5 βαθμό Κελσίου μέχρι το 2020 ήταν σχεδόν μηδενικές. Τώρα, η πιθανότητα να συμβεί αυτό μέχρι το 2028 εκτιμάται ότι είναι 80%. Επομένως, εκτός από τη λήψη μέτρων, μπας και καταφέρουμε να κάνουμε κάτι αν όχι για εμάς, τουλάχιστον για τις επόμενες γενιές, πρέπει να μάθουμε να ζούμε με πιο ψηλές θερμοκρασίες.

Και αυτό δεν σημαίνει ότι απλά δυναμώνουμε τον κλιματισμό για να δροσιζόμαστε. Σημαίνει αλλαγή του τρόπου ζωής μας. Οι πόλεις και οι υποδομές θα αναγκαστούν να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, ίσως τα ωράρια και οι εργασίες μας να πρέπει να διαμορφωθούν, τα νοσοκομεία και οι υποδομές, η εκπαίδευση. Με λίγα λόγια κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Κάτι τέτοιο, όμως, δεν προϋποθέτει ένα πολύ μεγάλο οικονομικό κόστος; Σαφώς και θα βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη για να μάθουμε να ζούμε με την ζέστη. Αλλά ας μην παραπονιόμαστε γιατί μας είχαν προειδοποιήσει πως οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, μπορεί και να κοστίσουν πολύ περισσότερο από την αντιμετώπισή της.