Tώρα που πέρασαν και τούτες οι εκλογές μπορεί και να μην έχουμε τι να συζητήσουμε πέρα από τις ψηλές θερμοκρασίες, τον κίνδυνο των πυρκαγιών, την προφανή ανετοιμότητα αντιμετώπισής τους (δεν αρκεί ο ηρωϊσμός των δυνάμεων πυρόσβεσης) και τους δράστες τούτου του εγκλήματος. Είναι όμως και το διαταραγμένο τέλος, λόγω κλιματικών συνθηκών(!), της σχολικής χρονιάς πριν φτάσουμε στις οριοθετημένες διακοπές. Όταν αναλύσουμε πλήρως και την περίπτωση Φειδία, μπορούμε να πάμε διακοπές…
Έμειναν, πάντως, εκκρεμότητες κι ερωτηματικά από την πολυεπίπεδη εκλογική διαδικασία. Αλήθεια τι συζητήσαμε πριν τις εκλογές και τι επιμελώς, αποφύγαμε; Aκούστηκαν παράξενοι στόχοι (για πρωτιές) στον προεκλογικό διάλογο δηλωτικό των προτεραιοτήτων του καθενός. Κάποιοι τίτλοι θεμάτων προβλήθηκαν σε γενικόλογες συζητήσεις στα ΜΜΕ, χωρίς την ανάλυση που θα επέτρεπε να αναδειχτούν οι όποιες και όπου υπάρχουν διαφορές αλλά και η επάρκεια των υποψηφίων και των θέσεών τους. Τι, αλήθεια, θα κάνουν στο Ευρωκοινοβούλιο, για τα μείζονα προβλήματα – προκλήσεις για το μέλλον της Ευρώπης, τι θα κάνουν για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Κύπρος και οι Ευρω-Κύπριοι για τους οποίους, δεν μπορεί, πρέπει επιτέλους να ανησυχήσει η Ευρώπη: Εποικισμός, δημογραφική αλλοίωση, εξισλαμισμός, στρατικοποίηση, κλοπή και κλεπταποδοχή και από Ευρωπαίους πολίτες κατεχόμενων περιουσιών; Έχουν ακούσει οι υποψήφιοι για τη Σύμβαση της Γενεύης (1949), την έκθεση Κουκό κ.α.;
Για τις ευρωεκλογές, το ζητούμενο (και η αγωνία) των πρωταγωνιστών ήταν ποιος θα τερμάτιζε πρώτος. Στο μεσαίο διάζωμα, η έγνοια ήταν ποιος θα έρθει τρίτος. Στην ζώνη του …υποβιβασμού (για όσους ξέρουν μόνο από ποδοσφαιρικούς όρους και συμπεριφορές) καθένας από τους «μικρούς» ήθελε να είναι πρώτος ώστε να ανέβει στην άδεια καρέκλα – πιθανή απώλεια των δυο πρώτων. Αυτό ήταν ένα πιθανό σενάριο μέχρι που βγήκε από την εξωτερική ο Φειδίας που δήλωσε θριαμβευτικά (το δικαιούται) πως «σας αγαπώ ούλλους ρε παιθκιά». Εμείς πολύ το χαρήκαμε που και οι νέοι μάς βλέπουν σαν παιθκιά κι ας είμαστε κιόλας στην τέταρτη(;) νεότητα.
Είναι σημαντικό που ο νεαρότερος ευρωβουλευτής κατάφερε να φέρει για πρώτη φορά στην εκλογική διαδικασία κάποιες χιλιάδες πολίτες, εν πολλοίς της νεότερης γενιάς. Μακάρι να διατηρήσουν το ενδιαφέρον τους και να γίνουν περισσότερο ενεργοί από τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους. Γιαυτό βέβαια θα χρειαστούν ανατροφοδότηση από τον ίδιο τον Φειδία την ώρα που η πολιτική του σκέψη θα αναπτύσσεται και θα δημιουργεί πολιτικές και θέσεις που ο ίδιος ομολογεί πως ακόμα δεν υπάρχουν. Είναι πιθανόν η έκπληξη (άλλως,το φαινόμενο) Φειδίας να απασχολήσει επί μακρόν την κοινή γνώμη, πάλι από τον καναπέ ή την καφετερία μιας άλλης σιωπηλής «επανάστασης». Νέα στοιχεία θα προκύψουν όταν ξεκινήσουν οι εργασίες του Ευρωκοινοβουλίου με τη νέα του σύνθεση. Καλά αναλύθηκε σε συζητήσεις και αρθρογραφίες το θέμα, τώρα ας δει ο καθένας τα του οίκου του αφού όλοι είπαν πως πήραν τα μηνύματα. Το ζητούμενο είναι να τα καταλάβουν…
Επανάσταση δεν γίνεται κάθε μέρα. Κάποιοι πάντως μετρούν από τώρα τις μέρες μέχρι τις βουλευτικές του Μαϊου 2026 προσδοκώντας πως, αφού έγινε μια φορά, μπορεί να ξαναγίνει. Τι θα γίνει άραγε τότε με τη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων; Εδώ βρίσκεται μια άλλη διαπίστωση των ευρωπαϊκών εκλογών της περασμένης Κυριακής από όπου, ανάμεσα στους εκπροσώπους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν περιλαμβάνεται Τουρκοκύπριος. Στα κατεχόμενα (και στην Τουρκία) η εξέλιξη αυτή προβάλλεται σαν «απόδειξη» πως «η μόνη προοπτική είναι τα δυο κράτη», παρασιωπώντας πόσο το κατοχικό καθεστώς αλλά και «προοδευτικοί» αποθάρρυναν τη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων. Ήταν φανερό πως διχοτομικοί κύκλοι είχαν ανησυχήσει, ιδιαίτερα γιατί με την παρουσία τριών Τουρκοκυπρίων με διαφορετικές απόψεις σε ισάριθμα κομματικά ψηφοδέλτια, ήταν λογικό να αναμένεται ευρύτερη συμμετοχή, πολύ πέραν εκείνου του 5 και κάτι %. Μπορεί και οι διευθετήσεις να μην ήταν τόσο βοηθητικές, μετά και την άρνηση του Ινστιτούτου Γκέτε να φιλοξενήσει τη διαδικασία. Η παρέμβαση της Τουρκικής κυβέρνησης προς τη Γερμανική (μετά την αρχική αποδοχή) λειτούργησε απειλητικά για ψηφοφόρους. Μην ξεχνάμε πως έβγαιναν από την κατοχή περνώντας σε μέρος όπου ισχύει το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Πάντως ο ένας στους δυο Ελληνοκύπριους που έφυγαν κατευθείαν για τον γιαλό, χωρίς μια ολιγόλεπτη στάση στο οικείο εκλογικό τμήμα δεν είχε οποιαδήποτε δικαιολογία…
Οι εκλογές για τη νέα Τοπική Αυτοδιοίκηση είχαν άλλη εικόνα. Οι προκλήσεις για τους επανεκλεγέντες (σε ίδιους ή άλλους ρόλους) και τους νεοεκλεγέντες είναι πολλές, το ίδιο και οι ευχές μας!
ΥΓ: Ο Νίκος «έφυγε» δυο μέρες πριν. Δεν προλάβαμε να συζητήσουμε τα των εκλογών…
