Ρισκάρω να πω πράγματα που σήμερα θα έχουν σκεπαστεί από άλλα. Διότι αυτό το κείμενο γράφεται πριν από τη διάσκεψη που κάλεσε ο Μακάριος Δρουσιώτης για να μιλήσει για έρευνα που έκανε, όπως λέει, για τις εκποιήσεις.
Όπως κάνουν οι κυβερνήσεις. Που όταν στριμώχνονται για ένα σκάνδαλο ρίχνουν στη δημοσιότητα κάτι άλλο για να αποσπάσουν την προσοχή της κοινής γνώμης. Και όπως έγινε με την υπόθεση Σάντη. Έπεσε στον αέρα και ξεχάσαμε τον Φαίδωνα ο οποίος σήμερα παρουσιάζεται στο Δικαστήριο Πάφου, σχεδόν χωρίς να απασχολεί κανέναν.
Η υπόθεση Σάντη παραμένει στην ατμόσφαιρα και όσο πάει γίνεται πιο μυθιστορηματική. Χθες βγήκε στη φόρα ότι ακόμα ένα «τεκμήριο», που κατατέθηκε στην Αστυνομία είναι ψεύτικο. Συγκεκριμένα, η Σάντη έστειλε φωτογραφία που υποτίθεται ότι έδειχνε την ίδια μπροστά από ένα κόκκινο αυτοκίνητο Porsche κι έλεγε ότι είναι το αυτοκίνητο «το οποίο κρατούσε ο Μιχάλης όταν είμαστε Γαλλία». Τελικά, διαπιστώνεται ότι η φωτογραφία τραβήχτηκε το 2010 στο Μονακό και η κοπέλα που φαίνεται στη φωτογραφία είναι μια Κύπρια, φοιτήτρια τότε, που όταν πέτυχε την εισαγωγή της σε συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο, της έκανε δώρο το ταξίδι ο πατέρας της και τη φωτογραφία την «έκλεψε» η Σάντη από το διαδίκτυο.
Μέχρι τώρα μάθαμε ότι όσα «τεκμήρια» περιείχαν εικόνες ήταν όλες κλεμμένες από το διαδίκτυο. Όπως τα χρήματα που της έδιναν κατά δεκάδες χιλιάδες, και ο κοινός τραπεζικός λογαριασμός που είχε με τον πρώην δικαστή. Κυρίως, η πληγή από μαχαιριά στο χέρι της, που συνόδευε μηνύματά της για το ότι ο πρώην δικαστής σχεδόν την έσφαξε. Κι αυτή η φωτογραφία κλεμμένη από το διαδίκτυο.
Παράλληλα, φαίνεται μέχρι στιγμής ότι υπάρχουν σοβαρά στοιχεία που δείχνουν ότι και το ταξίδι στη Γερμανία όπου φιλοξενήθηκε σε ίδρυμα για να προστατευθεί είναι επίσης ψέμα. Υπάρχουν κι άλλα, δεν θα τα καταγράψω όλα, αυτό θα γίνει στο τέλος της ιστορίας. Στο τέλος, για παράδειγμα, θα μάθουμε και πόσα παιδιά έχει τελικά αυτή η γυναίκα και πόσοι και ποιοι αυτοκτόνησαν γύρω της;
Η ουσία, όμως, είναι τι διάολο έρευνα έκανε ο δημοσιογράφος προτού δημοσιοποιήσει αυτή την τεραστίων διαστάσεων υπόθεση και να φέρει τον κόσμο ανάποδα; Ενώ αποδεικνύονται αυτές οι ψευτιές, ο Μακάριος Δρουσιώτης, συνεχίζει να γράφει ότι «η Αστυνομία εργάζεται πυρετωδώς για να αποδείξει πως αυτά που υπέδειξα με το αρχικό μου δημοσίευμα είναι προϊόν της φαντασίας μου», ότι «η Κυβέρνηση επιστράτευσε όλα τα μέσα που διαθέτει για να με γελοιοποιήσει προσωπικά», ότι «βρίσκεται σε εξέλιξη μια επικοινωνιακή προσπάθεια απαξίωσης, ακόμη και εξευτελισμού μου».
Μα, όταν αποδεικνύονται ότι τα «τεκμήρια» που καταθέτει ο δημοσιογράφος είναι ψεύτικα η γελοιοποίηση είναι το λιγότερο. Υπερέχει η αναστάτωση των πολιτών και του κράτους. Υπερέχει ακόμα και το ενδεχόμενο αυτή η υπόθεση να έχει εξοντώσει ανθρώπους, ηθικά και πολιτικά, βασισμένη σε μια φαντασιοπληξία. Όχι, δεν λέω ότι πρόκειται για φαντασιοπληξία, λέω όμως ότι υπάρχει και αυτή η πιθανότητα. Και ο δημοσιογράφος έχει ευθύνη να την ερευνήσει κι αυτήν πριν προχωρήσει στη δημοσίευση.
Ο Δρουσιώτης τη μια μέρα έγραφε ότι «το τεκμήριο 053 είναι μήνυμα της Σάντη στον Νίκο Κληρίδη» με παραπομπή στη «φωτογραφία με πληγή στο χέρι της» και την επόμενη μέρα έγραφε: «Η Σάντη φαίνεται πως χρησιμοποιούσε στα μηνύματά της φωτογραφίες που προέρχονται από το διαδίκτυο, όπως αυτή με την πληγή στο χέρι. Δεν γνωρίζω γιατί επέλεγε να υποστηρίζει τα γεγονότα που περιγράφει με τις συγκεκριμένες φωτογραφίες».
Αλλά ταυτόχρονα κατάγγελλε ότι η Αστυνομία «εργάζεται πυρετωδώς» για να αναδείξει τη φαντασία του και πως «η γραμμή της Αστυνομίας είναι ότι η Σάντη κατασκεύασε μόνη της τα μηνύματα». Μα, όταν «τεκμήρια» είναι κλεμμένα από το διαδίκτυο, δεν χρειάζεται να εργάζονται πυρετωδώς για να το αποδείξουν! Αυτό που χρειαζόταν ήταν να αποδείξει το αντίθετο αυτός που δημοσιοποίησε την υπόθεση και επέμενε να δείχνει στην κοινή γνώμη φωτογραφίες για όσα ισχυριζόταν.
Σε όλη αυτή την αηδιαστική υπόθεση, που έκανε την Κύπρο άνω κάτω, δεν αρκεί ο λόγος της Αστυνομίας. Το Υπουργικό Συμβούλιο ας διορίσει σήμερα ανεξάρτητους ποινικούς ανακριτές να τα ξεκαθαρίσουν όλα. Παρότι θα χρειαστούν μήνες ερευνών και μέχρι τότε η αηδία θα παραμένει στην ατμόσφαιρα. Όμως είναι απαραίτητο να καθαρίσει αυτή η ιστορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Και δεν θα την καθαρίσει ούτε ο Δρουσιώτης, ούτε η Σάντη, ούτε ο Κληρίδης. Μόνο το κράτος οφείλει.
