Τους φαίνεται περίεργο τους άλλους. Στη FIFA, στην Παραγουάη… Εμάς καθόλου. Είναι μια απολύτως φυσιολογική τουρκική νοοτροπία. Να έχουν τις πιο εξωφρενικές απαιτήσεις για τους πιο αδιανόητους λόγους. Το συνηθίσαμε εμείς, το υπομένουμε πάνω στις πλάτες μας δεκαετίες ολόκληρες.
Άκου τώρα τι έγινε. Έπαιξαν οι Τούρκοι στο Μουντιάλ με την Παραγουάη και τις έφαγαν. Προηγουμένως τις έφαγαν και από την Αυστραλία κι έτσι έμειναν εκτός διοργάνωσης. Όλες οι άλλες ομάδες άμα τις τρώνε καταπίνουν την αποτυχία τους και επιστρέφουν στις χώρες τους. Η τουρκική ομοσπονδία όμως ζητά από τη FIFA να επαναληφθεί ο αγώνας με την Παραγουάη. Επίσημα υπέβαλε το αίτημα. Σοβαρά, όχι αστεία.
Γιατί παρακαλώ ζητούν επανάληψη; Εδώ είναι το πιο ωραίο. Σε μια φάση του αγώνα, υπήρξε ένταση μεταξύ παικτών κι έτρεξε ο διαιτητής να επιβάλει την τάξη. Όμως, του έπεσε στο γήπεδο ένα από τα ρολόγια που είχε για την διαιτησία.
Ο Ματίας Γκαλάρζα, ο παίκτης της Παραγουάης, που έβαλε και το νικητήριο γκολ, είδε το ρολόι, το πήρε και για μερικά δευτερόλεπτα το έβαλε στον καρπό του κάνοντας πλάκα πριν το επιστρέψει στον διαιτητή. Ο Γκαλάρζα είχε ήδη κίτρινη κάρτα και οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι έπρεπε να τιμωρηθεί με δεύτερη κίτρινη, επειδή πήρε το ρολόι, και να αποβληθεί. Κι αφού δεν έγινε αυτό σημαίνει ότι υπήρξε εις βάρος τους μεροληπτική διαιτησία και απαιτούν επανάληψη του αγώνα.
Ε, έχουν δίκαιο! Γιατί δεν το αντιλαμβάνεται η FIFA; Άκου να πιάσει στα χέρια του το ρολόι του διαιτητή αυτός ο Γκαλάρζα και να μην τιμωρηθεί!
Τέλος πάντων, μπορεί να καταλάβουν μερικοί τι αντιμετωπίζουμε κι εμείς που τους έχουμε τόσα χρόνια στα κεφάλια μας. Διότι κάνουν λάθος όσοι δεν αντιλαμβάνονται ότι η ίδια τουρκική λογική εφαρμόζεται σε όλα. Σου λέει, για παράδειγμα, ο Τουφάν Ερχουρμάν ότι δεν μπορεί ο Χριστοδουλίδης να κάνει συμμαχίες με άλλες χώρες που αποκλείουν διαρκώς τους Τουρκοκύπριους και την Τουρκία σε ζητήματα στρατιωτικά, θαλάσσιων ζωνών δικαιοδοσίας, ενέργειας και εμπορικών διαδρόμων» (26/5/2026), διότι αυτό «είναι ήδη λανθασμένο από άποψη νομικού καθεστώτος». Και γιατί παρακαλώ έχουμε πρόβλημα με το νομικό καθεστώς; Επειδή, λέει, «η Δημοκρατία της Τουρκίας έχει καθεστώς εγγυήτριας δύναμης σε αυτό το νησί και το έχει για ολόκληρο το νησί, όχι μόνο για τον βορρά, αλλά για ολόκληρη την Κύπρο».
Γι΄ αυτό λέω. Εξωφρενικές απαιτήσεις για τους πιο αδιανόητους λόγους! Ποιος άλλος να διατυπώνει με τόσο θράσος αυτό το επιχείρημα. Η Τουρκία δεν είναι εγγυήτρια της Κύπρου ως έδαφος, είναι εγγυήτρια της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κράτος, της επιτέθηκε και την κατακρεούργησε, θέλει να την διαλύσει, αλλά είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που έχει πρόβλημα από άποψη νομικού καθεστώτος, όχι η Τουρκία.
Κι αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Υπάρχουν πολλά. Όπως το άλλο που έκανε παντιέρα ο Έρχιουρμαν. Με τα παιδιά των μεικτών γάμων. Απαιτεί και καταγγέλλει την Κυπριακή Δημοκρατία διότι αρνείται να δώσει υπηκοότητες σε μερικές χιλιάδες απογόνους με έναν γονέα παράνομο έποικο, την ίδια ώρα που δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχει κράτος που λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία. Και οι ίδιοι οι αιτητές ενώ είναι πολίτες της «τδβκ» και έχουν υπηκοότητα της Τουρκίας (λόγω έποικου γονιού), προσφεύγουν στα κυπριακά δικαστήρια και στην ΕΕ και σε όργανα του ΟΗΕ και καταγγέλλουν την Κυπριακή Δημοκρατία ότι τους καταδικάζει να είναι απάτριδες.
Θα μου πεις, πώς συνδέονται όλα αυτά. Πώς δεν συνδέονται! Εντάσσονται όλα σε μια λογική ιδιαίτερη, δύσκολα μπορεί να την αντιληφθεί ο κοινός νους, πρέπει να υπάρχει κάποια διαταραχή για να την κατανοήσει. Το είχε πει πολύ παραστατικά πριν χρόνια ο Νίκος Δένδιας: «Οι τοποθετήσεις της Τουρκίας κάθε φορά διευρύνουν τα πλαίσια τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει η ανθρώπινη λογική».
Λέγεται εγκεφαλική ακροβασία. Να επαναληφθεί, λοιπόν, ο αγώνας της Τουρκίας με την Παραγουάη. Άκου έπιασε το ρολόι του διαιτητή ο Γκαλάρζα! Κόκκινη απευθείας!
