Το ΝΑΤΟ μπαίνει στην εξίσωση των διεργασιών στο Κυπριακό με πολλούς τρόπους. Πρώτο, γιατί η επικείμενη σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, 7-8 Ιουλίου, προσφέρεται για διεργασίες και τετ α τετ ξεκαθάρισμα σε ό,τι αφορά την επιχειρούμενη διασύνδεση του Κυπριακού με τα ευρωτουρκικά. Δεύτερο, το ΝΑΤΟ βρέθηκε στη δημόσια ατζέντα καθώς η κ. Ολγκίν, θεωρεί πως το θέμα της ασφάλειας μπορεί να λυθεί μέσα από τη Συμμαχία.

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ ήταν προφανώς γνωστή εδώ και πολύ καιρό, όπως και η παρουσία εκεί του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα και της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Και είναι αναμενόμενο ότι κατά την εκεί παραμονή τους, οι δυο Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θα συναντηθούν, μεταξύ άλλων, και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, με τον οποίο θα κουβεντιάσουν Κυπριακό και ευρωτουρκικά. Γι’ αυτό και αιφνιδίασε η αναβολή της επίσκεψης της στις Βρυξέλλες και στην περιοχή, η οποία ήταν προγραμματισμένη γι’ αυτή την εβδομάδα.  Η επίσκεψη μετατέθηκε για τις 13 Ιουλίου. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, αν και προφανώς φάνηκαν οι κινήσεις της να γίνονταν μέχρι τώρα υπό την πίεση του χρόνου, ενόψει της αποχώρησης του Γενικού Γραμματέα, Αντόνιο Γκουτέρες.

Κατά τα άλλα, η κ. Ολγκίν δεν πρωτοτυπεί, ούτε με τη διασύνδεση Κυπριακού και ευρωτουρκικών, ούτε και με τον «εγγυητικό ρόλο» του ΝΑΤΟ. Πρόκειται για δοκιμασμένες συνταγές, που δεν έχουν αποδώσει, χωρίς βέβαια να σπεύδει κανείς να προεξοφλήσει οτιδήποτε, καθώς τα δεδομένα και οι συγκυρίες αλλάζουν.

Είναι, όμως, σαφές ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο να συναινέσει στην ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και του συστήματος ασφάλειας στη Συμμαχία. Δεν έχει λόγο να εκχωρήσει «δικό της γήπεδο» σε άλλους. Την ίδια ώρα, είναι γνωστός ο μη ρόλος του ΝΑΤΟ στα ελληνοτουρκικά. Όταν η Τουρκία παραβιάζει την κυριαρχία της Ελλάδος, έχει επεκτατικές βλέψεις εναντίον της, τι κάνει η Συμμαχία; Τίποτα. Οι ισορροπίες, που δήθεν, τηρεί μεταξύ των δυο κρατών- μελών, επί της ουσίας λειτουργούν υπέρ του ταραξία, της κατοχικής δύναμης.

Χωρίς αυτό να συνδέεται με το Κυπριακό ( ή μόνο με το Κυπριακό), πρέπει να αναφερθεί πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει τινάξει τις γέφυρες με την Τουρκία, αν και η τελευταία, απομακρύνεται με τη συμπεριφορά της. Η διατήρηση των γεφυρών αυτών προφανώς και μπορούν να αποδειχθούν σημαντικές και για το Κυπριακό, αλλά και για τη στρατηγική της Ένωσης να διατηρεί κανάλια επικοινωνίας και συνεργασίας με την Άγκυρα.  Σημειώνεται ότι στην Άγκυρα βρίσκονται τρεις Ευρωπαίοι Επίτροποι. Η επίσκεψη της  Ύπατης Εκπροσώπου της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, της Επιτρόπου Διεύρυνσης Μάρτα Κος και του Επιτρόπου Μετανάστευσης Μάγκνους Μπρούνερ, εντάσσονται  στην προσπάθεια  επαναπροσέγγισης. Είναι σαφές πως αυτού του επιπέδου επισκέψεις στέλνουν και μηνύματα. Αλλά παράλληλα, δεν θα πρέπει να κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί, προσφέροντας κάλυψη σε ένα καθεστώς, που λειτουργεί αντιδημοκρατικά και μονίμως  βρίσκεται σε επιθετική διάταξη έναντι των γειτονικών κρατών. Και για να μην ξεχνάμε, η Τουρκία κατέχει εδάφη ενός κράτους-μέλους, της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει στείλει ήδη αυστηρό μήνυμα προς την κατοχική πλευρά επειδή μπλοκάρει τη συμμετοχή της Κύπρου στις προπαρασκευαστικές συναντήσεις για τη διεθνή διάσκεψη για το κλίμα, που διοργανώνονται στη Τουρκία τον Νοέμβριο. Και το μπλόκο αυτό δεν είναι το μοναδικό. Γίνεται σε όποιο διεθνές φόρουμ, έχει τη δυνατότητα να αποτρέψει παρουσία, συμμετοχή της Κύπρου. Η Τουρκία, είναι παντού και πάντα, απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία χαρακτηρίζει «εκλιπούσα».

Το στοίχημα της διασύνδεσης περνά μέσα και από τις κινήσεις που θα προβεί, στην πράξη και η κατοχική Τουρκία, που έχει συνηθίσει στο πάρε- πάρε, αφήνοντας στα αζήτητα το δώσε! Διασύνδεση δεν μπορεί να υπάρξει εάν η κατοχική δύναμη δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Ούτε βήμα δεν μπορεί να γίνει στα ευρωτουρκικά.