Δουλειά δεν είχε ο διάολος… Και απολογούμαι που το λέω τόσο ωμά, αλλά μπας και το αντιληφθούν. Αν όχι, θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα με το νέο μας κοινοβούλιο.
Ξαφνικά την περασμένη βδομάδα, στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής, έφεραν στη δημόσια σφαίρα μια συζήτηση που επί χρόνια προηγουμένως δεν τους απασχόλησε: Αν η ανεξάρτητη Ελεγκτική Υπηρεσία του κράτους ελέγχεται από την Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής.
Όσο ήταν Γενικός Ελεγκτής ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης ουδέποτε ετέθη τέτοιο ζήτημα. Έλεγαν πάντα ότι η Ελεγκτική Υπηρεσία είναι ο πιο στενός συνεργάτης της Επιτροπής Ελέγχου. Τώρα που Γενικός Ελεγκτής είναι ο Ανδρέας Παπακωνσταντίνου οι βουλευτές το είδαν αλλιώς. Το πιο άτοπο είναι ότι αυτός που έθεσε το θέμα είναι ο ίδιος ο κ. Μιχαηλίδης ως βουλευτής πια. Άτοπο, διότι αυτομάτως γίνεται προσωπικό το ζήτημα.
Ο κ. Μιχαηλίδης, ως μέλος της Επιτροπής Ελέγχου, ζήτησε από τον Γενικό Ελεγκτή να καταθέσει στην Επιτροπή υπηρεσιακά έγγραφα. Συγκεκριμένα «το πρακτικό της διευθυντικής ομάδας των τελευταίων δέκα εκθέσεων ή υπομνημάτων που έχουν εκδοθεί και το πρακτικό της διευθυντικής ομάδας για την έγκριση των δέκα αυτών εκθέσεων».
Ο κ. Παπακωνσταντίνου απάντησε ότι δεν πρόκειται να δώσει εσωτερικά έγγραφα της Υπηρεσίας. Και τότε ανακάλυψαν όλοι ότι η Ελεγκτική είναι υπό τον έλεγχο της Επιτροπής και οφείλει να δώσει τα έγγραφα. Από τον πρόεδρο Ζαχαρία Κουλία μέχρι τον Χρίστο Χριστοφίδη του ΑΚΕΛ και τον Δημήτρη Μπάρο του Φειδία, ξεσηκώθηκαν να βάλουν στη θέση του τον Γενικό Ελεγκτή, που τόλμησε να υποστηρίξει την ανεξαρτησία της Ελεγκτικής.
Τι στο καλό έλεγχος είναι αυτός που μπορεί να υποχρεώνει τον Γενικό Ελεγκτή να παραδώσει στην Επιτροπή –τα μισά μέλη της είναι νέοι βουλευτές, που τώρα μαθαίνουν τη δουλειά– πρακτικά της διευθυντικής ομάδας, δεν είναι σαφές. Το σαφές είναι ότι πρόκειται για ένα ζήτημα που δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Όχι με τον Ελεγκτή αλλά με τους βουλευτές μας. Οι οποίοι ποτέ προηγουμένως δεν τόλμησαν να πουν στον τέως Γενικό Ελεγκτή ότι είναι υπόλογός τους. Αναρωτιέμαι τι θα έκανε ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης αν του ζητούσαν πρακτικά της διευθυντικής ομάδας όταν προΐστατο της Ελεγκτικής.
«Η ελεγκτική υπηρεσία της Δημοκρατίας είναι ανεξάρτητος υπηρεσία της Δημοκρατίας μη υπαγομένη εις οιονδήποτε υπουργείον», λέει το Άρθρο 115 του Συντάγματος. Δεν υπάγεται σε υπουργείο, αλλά υπάγεται σε μια κοινοβουλευτική επιτροπή; Δεν μπορεί να είναι σοβαρά πράματα αυτά. Και το καταλαβαίνεις αυτό μόνο και μόνο να σκεφτείς το πανηγύρι που θα γίνει αν ελέγχεται η ανεξάρτητη Ελεγκτική από τους βουλευτές του νέου μας κοινοβουλίου. Δηλαδή, ο ανεξάρτητος Γενικός Ελεγκτής, να είναι υπόλογος σε δώδεκα βουλευτές (Οδ. Μιχαηλίδης, Μπάρος, Καραϊσκάκης, Ανωγυριάτης, Χαμπουλλάς κ.α.) οι οποίοι αντί να προστατεύουν και να ενισχύουν την ανεξαρτησία του (για να μπορεί ανεπηρέαστος να ελέγχει το κράτος) να προσπαθούν να τον τοποθετήσουν κι αυτόν στα πολιτικά και κομματικά τους παίγνια.
Ο Γενικός Ελεγκτής πρέπει να είναι αρωγός στην Επιτροπή Ελέγχου και όχι υπόλογος. Αλλιώς, πάει κι αυτός ο θεσμός, να μην μιλάμε πια για ανεξαρτησία. Βοηθά την Επιτροπή στο έργο της. Που είναι να ελέγχει τα αναπτυξιακά έργα και τις δαπάνες του κράτους, είναι «η ορθή εκτέλεση και διαχείριση των δημόσιων έργων, καθώς και η αποφυγή διασπάθισης του δημόσιου χρήματος», όπως γράφει η επίσημη ιστοσελίδα της Βουλής. Ελέγχει «μέσω της εξέτασης κάθε χρόνο της ετήσιας έκθεσης του Γενικού Ελεγκτή της Δημοκρατίας και των εκθέσεων της Ελεγκτικής Υπηρεσίας», γράφει.
Τι σχέση έχει αυτός ο έλεγχος με τα υπηρεσιακά έγγραφα της Υπηρεσίας που ζήτησε ο κ. Μιχαηλίδης; «Υπάρχει νόμος» είπε ο κ. Μιχαηλίδης, «με βάση τον οποίο ο Γενικός Ελεγκτής πρέπει να καταθέτει στοιχεία στη Βουλή». Είναι στοιχεία που αφορούν τις δημόσιες δαπάνες, τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος και τη διαχείριση των δημόσιων έργων, τα υπηρεσιακά πρακτικά της διευθυντικής ομάδας της Ελεγκτικής Υπηρεσίας;
Εκτός κι αν ο σκοπός είναι μόνο να δημιουργήσουν την εικόνα ότι ο Ανδρέας Παπακωνσταντίνου δεν κάνει σωστά τη δουλειά του. Αν είναι αυτό ας το καταγγείλουν δημόσια, φτάνει πια με τα πολιτικά καραγκιοζιλίκια, μας κούρασαν.
