Γράψτε «λάθος». Αυτή «εξουσιάζουν» τη χώρα. Καίγοντάς την. Σκοτώνοντας αθώους ανθρώπους. Σπάζοντας ό,τι βρίσκουν στα τακτικά γιουρούσια τους, με μάσκες και μολότοφ.
Greece not ready. Έτσι λέμε με τους φίλους, εδώ και στο εξωτερικό, όποτε συμβαίνει κάτι άσχημο στον τόπο μας. Όπως την περασμένη Τετάρτη, με τις επιθέσεις διαφόρων σκόρπιων που αρέσκονται στον όρο «αντικαθεστωτικοί». Επιτέθηκαν, κτύπησαν και τραυμάτισαν αστυνομικούς στη Θεσσαλονίκη. Έριχναν γκαζάκια και άλλα αντικείμενα κατά των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της η μητέρα μιας πολιτεύτριας της ΝΔ, η Αφροδίτη Νέστορα.
«Αυτοί οι οποίοι ενδύονται τον μανδύα των κοινωνικών αγώνων για να προβούν σε τέτοιες ενέργειες, δεν είναι παρά απλοί εγκληματίες. Ως τέτοιοι θα αντιμετωπιστούν», ήταν η πρώτη δήλωση, αμέσως μετά το φονικό, του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Θυμήθηκα σαν σε «ζωντανό φλας-μπακ» τα φοβερά επεισόδια στην Αγγλία στα τέλη της δεκαετίας του ’80, αρχές του ’90. Η Μάργκαρετ Θάτσερ, που ήταν περισσότερο «αντράκι», από εκείνους που το προσποιούνταν, έφερε αστυνομικές δυνάμεις και από αλλού, για να επαναφέρουν την τάξη.
Θυμάμαι, επίσης, στα πρώιμα χρόνια μου στην Ελλάδα που πηγαίναμε γήπεδο με τον μπαμπά και πάντα φωνάζαμε όλοι για τους διαιτητές. Πράγματι, έκαναν «κρά» εκείνοι που τα έπιαναν.
Έτσι, λοιπόν, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ) πήρε την πιο σωστή, τότε, απόφαση: Έφερε ξένους διαιτητές, και το ποδόσφαιρό μας ηρέμησε!
Κάπως προβοκατόρικα, λοιπόν, αναρωτιέμαι μήπως και εμείς, μαζί με ξένους διαιτητές, να δανειστούμε και αστυνομικές δυνάμεις από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, για να «τακτοποιήσουν» εκείνους που προκαλούν σοβαρά επεισόδια, τραυματίζουν κόσμο, και σπάνε ότι βρουν.
Το «έλα μωρέ, παιδιά είναι», δεν πουλάει πλέον. Ούτε η χώρα, χρεοκοπημένη ως τον λαιμό, γλύτωσε την αποπομπή της από την ΕΕ, όταν ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τζίπρας, έσυρε τον κόσμο στο πιο βλακώδες και εγκληματικό δημοψήφισμα που έγινε ποτέ.
Ευτυχώς, τα μάζεψε στο τέλος, όταν κατάλαβε ότι όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήταν έτοιμοι να δείξουν στην Ελλάδα την πόρτα εξόδου.
Δυστυχώς, ακόμα και τώρα, η Ελλάδα δεν είναι καλά στερεωμένη, κι ας έχει όλα τα ISO του κόσμου. Είναι στην ΕΕ. Έχει βελτιώσει τα δημοσιονομικά της. Η οικονομία αναπτύσσεται με ανθεκτικό ρυθμό, με το ΑΕΠ να αυξάνεται κατά 2% σε ετήσια βάση. Οι βασικοί δείκτες δείχνουν μείωση του ποσοστού ανεργίας στο 9,5%, ετήσιο πληθωρισμό στο 5,2% και υψηλό αλλά σταθεροποιητικό λόγο δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ περίπου στο 146%.
Φτάνουν αυτά; Όχι βέβαια. Θα σας πω πού το πάω. Το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζει μια εξαιρετικά ασταθή περίοδο έντονων πολιτικών αναταραχών, παράλληλα με μια σοβαρά επιβραδυνόμενη και εύθραυστη οικονομία, αν και η χώρα τεχνικά αποφεύγει μια πλήρη ύφεση.
Οι διαρθρωτικές οικονομικές αδυναμίες της και πολλά ειδεχθή εγκλήματα, έχουν προκαλέσει ένα κύμα βίαιων ταραχών κατά της μετανάστευσης και σημαντικής κοινωνικής διαίρεσης σε όλη τη χώρα.
Τον Ιούνιο του 2026, ξέσπασαν βίαιες ταραχές κατά της μετανάστευσης στο Μπέλφαστ πριν εξαπλωθούν σε μέρη της ηπειρωτικής Βρετανίας, συμπεριλαμβανομένων του Σαουθάμπτον, της Γλασκώβης και του Εδιμβούργου. Η βία κλιμακώθηκε μετά από ένα τοπικό μαχαίρωμα και τροφοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από διαδικτυακή παραπληροφόρηση που στόχευε τις κοινότητες μειονοτήτων και μεταναστών.
> Τι σχέση έχουν αυτά με ρουβίκωνες και άλλους σκόρπιους, όπως τώρα στην Θεσσαλονίκη; Δεν έχουν. Διότι, οι δικοί μας δεν απαιτούν κάτι που νοιώθουν ότι δικαιούνται. Είναι, απλά, εθισμένοι στη βία. Σαν ναρκωτικό, ας πούμε. Γι’ αυτό και τους λέμε «πειραγμένους» ή και «πυροβολημένους».
