ΜΙΑ σημαντική απόφαση έλαβε το τριμελές Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του διαχειριστή της περιουσίας ζεύγους Τ/κ που απεβίωσε και δυο κληρονόμων του, οι οποίοι ζητούσαν ανάκτηση της περιουσίας, αποζημιώσεις €40 εκατ. για παράνομη επέμβαση και άλλες θεραπείες. Πρόκειται για μια απόφαση που προφανώς λαμβάνει υπόψη τα δεδομένα επί του εδάφους. Δηλαδή της συνεχιζόμενης κατοχής τμήματος της χώρας μας από την Τουρκία.
Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ανάκτησης τουρκοκυπριακών περιουσιών στις ελεύθερες περιοχές με ισχυρισμό ότι δήθεν εκδιώχθηκαν ( Τουρκοκύπριοι) το 1974, καταρρίπτεται. Ισχυρισμός που δεν μπορεί κανένα δικαστήριο να αποδεχθεί. Κι αυτό γιατί τα γεγονότα διαψεύδουν τέτοια «επιχειρήματα».
Οι τρεις εφέτες απέρριψαν, λοιπόν, τον ισχυρισμό ότι τα αποβιώσαντα πρόσωπα, η θυγατέρα και η εγγονή τους, εκδιώχθηκαν το 1974 ή το 1975 από την επίδικη περιουσία τους. «Το 1974, ως είναι παγκοίνως γνωστό, υπήρξε ρύθμιση όπου δεν ήταν υποχρεωτική η μετακίνηση για όλους, αλλά κατ’ επιλογή ενός εκάστου πολίτη, εξ ου και κάποιοι Τουρκοκύπριοι ζουν μετά το 1974 στις ελεύθερες περιοχές, χωρίς να έχουν εκδιωχθεί ή να έχουν υποχρεωθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία να εγκαταλείψουν τις περιουσίες τους ή τη διαμονή τους από το μη κατεχόμενο τμήμα της χώρας», σημειώνει το Εφετείο.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μία υπόθεση με μεγάλο ενδιαφέρον καθώς υπήρξε και επίκληση στην υπόθεση της Τιτίνας Λοϊζίδου, με το Εφετείο να διαχωρίζει κάθετα την περίπτωση αυτή με εκείνη που είχε ενώπιον του. Στην περίπτωση Λοϊζίδου, άλλωστε, κρίθηκε ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα της προσφεύγουσας από ένα κράτος-μέλος του ΟΗΕ (Τουρκία) το οποίο με στρατιωτική κατοχή, διά της βίας, αποστέρησε σ’ αυτήν την απόλαυση της περιουσίας της και όχι ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα της κατ’ εφαρμογή νομοθεσίας κράτους αναγνωρισμένου από τον ΟΗΕ (Κυπριακή Δημοκρατία), όπως συμβαίνει με την εφαρμογή της κυπριακής νομοθεσίας (Ν. 139/1991 ως αυτός τροποποιήθηκε).
ΟΣΟ συνεχίζεται η κατοχή προφανώς και συνεχίζεται η κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Δηλαδή, οι τουρκοκυπριακές περιουσίες, που εγκαταλείφθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους, μετά από πίεση/ παρότρυνση της κατοχικής Τουρκίας, βρίσκονται υπό την ευθύνη του Κηδεμόνα τουρκοκυπριακών περιουσιών. Και θα παραμείνουν μέχρι την άρση των κατοχικών δεδομένων.
ΤΗΝ ίδια ώρα, δεν μπορούν οι Τουρκοκύπριοι να κατέχουν ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα και ταυτόχρονα να διεκδικούν τις δικές τους στις ελεύθερες περιοχές. Αυτό θα πρέπει να καταστεί σαφές.
