«Το σύστημα λανθασμένα, ναι, αποφάσισε να με βάλει σε ένα ειδικό σχολείο, χωρίς να γίνει σωστή αξιολόγηση από τις επαρχιακές επιτροπές». Αυτά είναι τα λόγια της Πάολας Φραντζή, μιας διδακτορικής φοιτήτριας με τετραπληγία, η οποία είδε να στραγγαλίζονται οι δυνατότητες και οι προοπτικές της κατ’ επανάληψη.

«Μπαίνεις σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα και το σύστημα σου επιβάλλει να απαλλαγείς από συγκεκριμένα μαθήματα χωρίς να αξιολογούνται σωστά οι ανάγκες σου. Αυτό είναι λάθος. Και έπειτα ακούς και το περιβόητο “Άσ’ την να ονειρεύεται”. Κανείς δεν μπορεί να σας στερήσει το δικαίωμα να ονειρεύεστε! Μπορείτε να καταφέρετε πολλά» είπε.

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες της Πάολας αναφέρθηκαν προ ημερών σε ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο, ενόψει και της διαβούλευσης για τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας της Ειδικής Εκπαίδευσης, στη παρουσία του Προέδρου Χριστοδουλίδη και της υπουργού Παιδείας, Αθηνάς Μιχαηλίδου.

Άκουσε με τα αυτιά της η Πολιτεία και οι καθ’ ύλην αρμόδιοι πόση ζημία μπορεί να κάνει σε ένα παιδί και μετέπειτα ενήλικα, μια κακή ή επιπόλαιη αξιολόγηση. Το να αφήνονται μαθητές να μαραζώνουν σε μονάδες, διότι αυτή είναι η εύκολη λύση. Διότι είναι πιο απλό και ανώδυνο από την ένταξη. Διότι θέλει το μισό μόχθο από το σύστημα. Διότι κοστίζει λιγότερο. Διότι δεν απαιτεί τον αγώνα για την κατάκτηση των δικαιωμάτων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε τα παράπονα για τους μαθητές με αναπηρία. Πόσες και πόσες φόρες γράφτηκε το κατάντημα για τις αποθήκες που μετατράπηκαν σε αίθουσες διδασκαλίας για να λειτουργήσουν ως ειδικές μονάδες. Πόσες και πόσες φορές καταγγέλθηκε η απουσία συνοδών.

Η Πάολα Φραντζή σε άλλη περίπτωση μίλησε για αναχρονιστικό και απαρχαιωμένο σύστημα. Έπρεπε να σφίξει τα δόντια και να καταφέρει να χαράξει τη δική της διαδρομή, ολοκληρώνοντας το σχολείο, τις προπτυχιακές της σπουδές στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, δύο μεταπτυχιακά, ενώ τρέχει και το διδακτορικό της. Δίπλα της δεν είχε το κράτος ή το εκπαιδευτικό σύστημα, αντιθέτως τους βρήκε όλους απέναντί της.

Αυτό είναι μόλις ένα παράδειγμα μαθητή. Μια ακόμη αφορμή που για να ειπωθεί πως πρέπει να μπει ένα τέλος στην καταστροφή ζωών και στην προκατάληψη από το ίδιο το σύστημα.

Δώστε στα παιδιά ευκαιρίες. Δώστε όνειρα. Δώστε τους ένα μέλλον με ελπίδες.