Το μαύρο που έπεσε σε χιλιάδες τηλεοράσεις στην Κύπρο λειτούργησε ως μια καταδίκη στην απομόνωση για τους ηλικιωμένους του νησιού μας. Η τηλεόραση, όπως αναφέρθηκε προ ημερών στη Βουλή, είναι για ορισμένους ηλικιωμένους η μοναδική τους συντροφιά και απασχόληση.
Σαφώς, το μπάχαλο της μετάβασης στη νέα ψηφιακή εποχή υψηλής ευκρίνειας πρέπει να τεθεί επί τάπητος και να λυθούν οριστικά τα προβλήματα που προέκυψαν. Ωστόσο, από την όλη συζήτηση αναδύεται ένα σημαντικό κοινωνικό ζήτημα, πολύ πιο σοβαρό από την ανεπάρκειά μας στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό. Αυτό το ζήτημα δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι οι ηλικιωμένοι μας είναι καρφωμένοι σε καναπέδες μπροστά από μια τηλεόραση, χωρίς κίνητρο για τη ζωή, χωρίς σκοπό, παραγκωνισμένοι από την ομορφιά.
Το πρόβλημα αυτό δεν το ακούμε για πρώτη φορά. Έχει αναδειχθεί πολλάκις από το Παρατηρητήριο Τρίτης Ηλικίας, το οποίο φωνάζει για μαρασμό, ο οποίος στην ουσία, είναι και το τέλος των ανθρώπων. Οι ηλικιωμένοι και τα άτομα τρίτης ηλικίας χρειάζονται ερεθίσματα και ενεργοποίηση. Άθληση που να ανταποκρίνεται στις δυνατότητές τους, κοινωνικοποίηση με άλλους (συνομήλικους και όχι μόνο), μορφές διασκέδασης, εκμάθηση.
Θα έπρεπε να φτάσουν σε χωριά, κοινότητες και γειτονιές προγράμματα ψηφιακού αλφαβητισμού και εξοικείωσης με την τεχνολογία, το διαδίκτυο και τις έξυπνες συσκευές. Υπάρχει ανάγκη και για δια βίου μάθηση και ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων ή ακόμη και αντιστρόφως, για τη διάδοση της γνώσης και της εμπειρίας που έχουν αποκτήσει οι ίδιοι σε βάθος χρόνου.
Για όλα αυτά, όμως, χρειάζεται να ξεπεραστούν προκαταλήψεις και ηλικιακός ρατσισμός, που ευθύνονται για την υποτίμηση τους ως οντότητες. Χρειάζεται να καλλιεργηθεί μια νέα κουλτούρα που να φέρει σε επαφή και συνδιαλλαγή κοινωνία (ιδίως μαθητές και νέους) και γηραιότερους.
Υπάρχουν καλές πρακτικές που εφαρμόζονται στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η αρμόδιοι της Κύπρου θελήσουν να ασχοληθούν ουσιαστικά. Διότι, συν τοις άλλοις υπάρχουν σοβαρά προβλήματα καθημερινότητας και επιβίωσης. Υπάρχει η ανάγκη για πρόσβαση στην υγεία, σε υπηρεσίες, σε συντάξεις αξιοπρέπειας, σε πρόσβαση στο κόκκινο κουμπί.
Αντ’ αυτού εμείς τους προσφέραμε μια καταδίκη στη μοναξιά!
