Μόλις έξι μήνες έχουν περάσει από η μετάδοση ντοκιμαντέρ βρετανικού τηλεοπτικού σταθμού (τον Ιανουάριο 2026) που αποκάλυψε τις συνθήκες εργασιακής εκμετάλλευσης και σεξουαλικής παρενόχλησης νεαρών εργαζομένων Βρετανίδων στον τομέα του τουρισμού στην Αγία Νάπα. Οι συντελεστές της δημοσιογραφικής έρευνας πέτυχαν να φέρουν στο φως αυτή την «κρυμμένη» αλήθεια που είναι ουσιαστικά σε κοινή θέα, μέσα από ζωντανές μαρτυρίες θυμάτων και με καταγραφή της συμπεριφοράς ιδιοκτητών κέντρων αναψυχής, ενώ ζητούν σεξουαλικές χάρες για την πρόσληψη νεαρών γυναικών στις επιχειρήσεις τους.
Η εκδήλωση με τίτλο «Από τα εμπόδια στις γέφυρες» που διοργανώθηκε χθες Πέμπτη (30/7) στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία με πρωτοβουλία της μη κυβερνητικής οργάνωσης Step Up Stop Slavery και της διευθύντριας της Κατερίνας Στεφάνου και με τη στήριξη του υπουργείου Δικαιοσύνης, είχε επίκεντρο το πρόβλημα αυτό στη γενικότερη διάσταση του – με έμφαση στους τρόπους αντιμετώπισης της εμπορίας ανθρώπων στον τομέα της φιλοξενίας στην Κύπρο. Και δεν είναι τυχαίο που πραγματοποιήθηκε ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Εμπορίας Ανθρώπων, όπως έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ η 30η Ιουλίου κάθε έτους.
Η συζήτηση ήταν πολυπρόσωπη και έδωσε την ευκαιρία για παραγωγικό διάλογο μεταξύ εκπροσώπων όλων των σχετικών φορέων – του κράτους, της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Κύπρο, των κοινωνικών εταίρων και μη κυβερνητικών οργανισμών, της κοινότητας των μεταναστών, αλλά και επιζώντων που βίωσαν την εμπειρία της θυματοποίησης.
Κοντοστέκομαι σε ένα από τα πιο σημαντικά και θετικά μηνύματα της εκδήλωσης, που είναι η αναγνώριση του προβλήματος από το κράτος. Όπως είπε μεταξύ άλλων ο Ανδρέας Χατζηγεωργίου εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης ως Εθνικού Συντονιστή για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Προσώπων, «η ραγδαία ανάπτυξη και η αυξημένη ζήτηση για εργατικό δυναμικό στον τομέα της φιλοξενίας και του τουρισμού, αναδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη για ασφαλείς, δίκαιες και ηθικές συνθήκες απασχόλησης. Το μεταναστευτικό εργατικό δυναμικό και ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι από τρίτες χώρες, προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στην τουριστική μας βιομηχανία. Παράλληλα όμως, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι αυτοί συχνά βιώνουν αυξημένη ευαλωτότητα. Οι αδιαφανείς πρακτικές πρόσληψης από ιδιωτικά γραφεία, οι γλωσσικοί φραγμοί, η έλλειψη επαρκούς ενημέρωσης για τα δικαιώματά τους, καθώς και η εξάρτηση της άδειας παραμονής από συγκεκριμένο εργοδότη, δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για εργασιακή εκμετάλλευση, η οποία σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εξελιχθεί στην καταναγκαστική εργασία και την εμπορία προσώπων. Ως Πολιτεία δεν μπορούμε και δεν πρόκειται να επιτρέψουμε την ύπαρξη «γκρίζων ζωνών» στην αγορά εργασίας. Η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να οικοδομείται εις βάρος της προστασίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων».
Πέρα από τις διαπιστώσεις, μένει να δούμε περισσότερες προσπάθειες για λιγότερο γκρίζο…
