«Δεν θέλουμε να πειράζουν τους παίκτες μας». Άκουγα χθες τον Καρούσο και προς στιγμή νόμισα ότι ο άνθρωπος ανέλαβε τα ηνία σε κάποια ποδοσφαιρική ομάδα. Έστησα λοιπόν αφτί, όντας ποδοσφαιρόφιλος, για να δω σε ποια ομάδα είχε αναμειχθεί. Αμέσως μετά, όμως, τον άκουσα να αναφέρεται στον Χριστοδουλίδη και στον αναμενόμενο ανασχηματισμό της κυβέρνησής του.
Θεώρησα ότι λάθος κατάλαβα. Έλα όμως, που αμέσως μετά τον ακούω να προσθέτει: «Εμείς δεν θα πάμε σε άλλη ομάδα να πειράξουμε παίκτες της». Εκεί μπερδεύτηκα εντελώς. Ήταν τόσο ξεκάθαρη η τελευταία του δήλωση, που δεν μου άφηνε την παραμικρή αμφιβολία ότι για ποδόσφαιρο μιλούσε.
Συνέχισα με ενδιαφέρον να ακούω, μπας και καταλάβω για ποιες ομάδες μιλούσε. Μέχρι που τον άκουσα να μιλά για την πρόταση Χριστοδουλίδη στην Τίνα Παύλου και στον Χρίστο Αγγελίδη για να υπουργοποιηθούν.
Τζάμπα χρόνος. Μου τα χάλασε ο κύριος Καρούσος. Όχι πως την πολιτική δεν την έχουν ποδοσφαιροποιήσει. Χρόνια ολάκερα με την ίδια τακτική παίζουν. Μεταγραφές, στενό πρέσινγκ, σκληρά λακτίσματα, κόκκινες κάρτες και αποβολές είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης πολιτικής ζωής του τόπου.
Ακόμη και υπό αυτούς τους όρους, ωστόσο, σιγά τη μεταγραφή που σχίζεις τα ιμάτια σου Καρούσο μου. Τίνα Παύλου. Τι είναι; Κάποια στελεχάρα της Πινδάρου; Που αν αλλάξει φανέλα (ομάδα δηλαδή) θα χύσουν μαύρο δάκρυ οι οπαδοί σας; Είναι σαν να λέμε, επιπέδου Μαλέκου ή Αλωνεύτη, που πήγαν στον ΑΠΟΕΛ κι έγινε χαμός;
Για να το κάνουμε πιο κατανοητό, είναι σαν να φεύγει από τον ΔΗΣΥ ο Δημήτρης Δημητρίου ή ο Δίπλαρος ή ο Παμπορίδης; Που αν έπαιρναν μεταγραφή στην ομάδα του Προεδρικού θα προκαλούσαν πόνο στους κατοικούντες στην Πινδάρου; Και θα υπήρχε κίνδυνος να έπαιρναν μαζί τους και μερικές χιλιάδες οπαδούς; Λέμε τώρα… Διότι η αλήθεια είναι πως στην εποχή που ζούμε, μας τελείωσαν αυτά τα ηχηρά ονόματα τα οποία θα μπορούσαν να παρασύρουν και ψηφοφόρους μαζί τους.
Ακόμη και σε εκείνες τις εποχές, που υπήρχαν κυριολεκτικά στελεχάρες, υπό την έννοια βαρυσήμαντων προσωπικοτήτων, και πάλι ήταν αμφίβολο αν μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικό αριθμό ψηφοφόρων σε μια δική τους μετακίνηση. Παραδείγματα πολλά αλλά δεν είναι της ώρας…
Την κυρία Τίνα Παύλου αμφιβάλω πόσοι ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ την γνώριζαν πριν την υποδείξει αριστίνδην υποψήφια η Αννίτα Δημητρίου. Μπορεί να είναι άριστη επιστήμονας και να έχει σημαντική επαγγελματική προσφορά αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με την κομματική της παρουσία. Οπότε ακόμη και αν αλλάξει φανέλα, ο αντίκτυπος σε πρακτικό αποτέλεσμα θα είναι σχεδόν μηδενικός.
Λίγο διαφορετική είναι η περίπτωση του Χρίστου Αγγελίδη (αν βεβαίως ευσταθούν οι πληροφορίες περί ενδεχόμενης υπουργοποίησής του). Κι αυτός όχι τόσο λόγω της δικής του ισχυρής κομματικής δράσης. Τουλάχιστον, όμως, κουβαλά ένα βαρύ επίθετο, όντας γιος της Κλαίρης Αγγελίδου.
Οπότε κύριε Καρούσο μου, μην σχίζεις τα ιμάτιά σου. Δεν θα χάσει η Βενετιά βελόνι… Ούτε και το Προεδρικό θα κάνει ομαδάρα με αυτές τις μεταγραφές. Μπορεί να κερδίζει μια εντύπωση με τον ανασχηματισμό ότι διατηρεί επαφή με τη δική σας ομάδα, όμως, στην πράξη εκείνο που θα γίνει είναι ότι θα φανατίσει περισσότερο τους οπαδούς σας.
Βεβαίως, αυτό επιζητείς κι εσύ με τις επιθέσεις σου όπως τη χθεσινή. Κράτα χαμηλά, όμως, τη μπάλα (αφού το παίζουμε με ποδοσφαιρικούς όρους). Κάτι αναφορές περί «προδοτών» και περί κάποιων που δεν μένουν πιστοί στις αξίες τους, απόφυγε τες. Είναι πολύ σκληρά φάουλ. Άλλωστε, τέτοιοι «προδότες» υπάρχουν ακόμη στη σύνθεση του Προεδρικού αλλά δεν τους αποκλείσατε ποτέ!
Δυστυχώς, για εσάς, πολλοί δεν ξεχνούν. Και ακόμη και αν ξεχάσουν, η Ιστορία είναι εκεί να θυμίζει ποιοι, πότε και για ποιο λόγο δεν έμειναν πιστοί σε αξίες. Όπως για παράδειγμα, ποιοι ήσαν εκείνοι, που κόντρα στις αξίες τις οποίες διακήρυτταν για χρόνια, υπέγραψαν το «νόμο Ακιντζί», πετώντας το ενωτικό δημοψήφισμα στο απορριμματοφόρο της Βουλής! Και τις αξίες του κόμματός τους μαζί…
Όπως επίσης, δεν ξεχνούν ποιοι έγιναν πραγματικοί αποστάτες. Ποιοι αποστάτησαν από τις διαχρονικές διακηρύξεις του κόμματός τους. Ποιοι, εν μια νυκτί, μετατράπηκαν από σφοδροί πολέμιοι του αιώνιου αντιπάλου δέους σε φανατικοί υποστηρικτές του στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2023.
Όλα αυτά είναι πέναλτι Καρούσο μου. Και τιμωρούνται με κόκκινη κάρτα. Γι’ αυτό, καλύτερα άσε το ποδόσφαιρο και δες την πολιτική διαφορετικά. Σαν θέατρο ας πούμε. Που ανεβάζει κωμωδίες. Ή και τραγωδίες. Τουλάχιστον, θα αποφύγεις τις στραβοκλωτσιές…
ΥΓ: Αυτή η στήλη δεν χαρίστηκε και δεν θα χαριστεί ποτέ στην Κυβέρνηση. Όταν ακούγονται, όμως, υπερβολές και εκτοξεύονται κομματικές κορώνες, πρέπει να ακούγονται και αλήθειες.
