Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ενδεχομένως ένας από τους δυο-τρεις πολιτικούς παλιάς κοπής που μπορούν να αναγνώσουν σωστά το πολιτικό και κομματικό τοπίο της Κύπρου. Πολύ δε περισσότερο είναι ίσως ο μόνος πολιτικός που γνωρίζει πολύ καλά το πολιτικό και κομματικό του περιβάλλον και ειδικότερα τον κόσμο του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Οι χθεσινές του δηλώσεις (στο ΡΙΚ) κατέδειξαν πως μπορεί να είναι εδώ και τριάμιση χρόνια εκτός πολιτικής δράσης, πλην όμως δείχνει πως δεν απέχει από την πολιτική ζωή και κυρίως τα όσα ήδη τεκταίνονται στο χώρο του Δημοκρατικού Συναγερμού. Η δήλωσή του ότι ο ΔΗΣΥ ταλανίζεται από τις προσωπικές φιλοδοξίες στελεχών ενδεχομένως να ενοχλήσει κάποιους και θα ξεκινήσουν (αν δεν το έχουν πράξει ήδη από χθες) ένα νέο πόλεμο σε βάρος του με μηνύματα περί παρασκηνιακών συναντήσεων και προσπαθειών να πλήξει τον ένα ή τον άλλο.
Εξάλλου κάτι ανάλογο είχε κυκλοφορήσει και πριν από λίγες ημέρες με πληροφορίες να φτάνουν μέχρι και την Πινδάρου που έφεραν τον Νίκο Αναστασιάδη να πραγματοποιεί συναντήσεις με παλιά συναγερμικά στελέχη. Πρώτον, είναι ανθρώπινο κάποιος πολιτικός ή πρώην Πρόεδρος να συναντά κατά διαστήματα κάποιους παλιούς συνεργάτες ή φίλους, και αυτό δεν σημαίνει ότι το πράττει με δόλο. Δεύτερον, κατά την περίοδο που οι ψίθυροι ήθελαν τον Αναστασιάδη να πραγματοποιεί συναντήσεις, αυτός απουσίαζε εκτός Κύπρου.
Αυτό που ο πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ ανέφερε σχολιάζοντας την παρούσα κατάσταση στο κόμμα και η αναφορά του περί προσωπικών φιλοδοξιών δεν έχει μεγάλη απόσταση από τα όσα ένα 24ωρο προηγουμένως είχε δηλώσει ο Γιώργος Παμπορίδης (στον Άλφα). Όταν ο τέως υπουργός μιλά για την ανάγκη συνδιαβούλευσης ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ως προς την ενότητα του κόμματος, μάλλον κι αυτός βλέπει να προκύπτει κάποιο ζήτημα ως προς την παρουσία πολλών ενδιαφερομένων.
Λύσεις υπάρχουν αρκετές για το Δημοκρατικό Συναγερμό οι οποίες είναι, ωστόσο, κάπως δύσκολες και χρειάζονται αρκετή τόλμη για να ληφθούν που δεν είμαστε σίγουροι εάν η νυν ηγεσία του κόμματος την έχει. Πέραν όμως του ότι θα πρέπει να ληφθούν τολμηρές αποφάσεις, χρειάζεται στην Πινδάρου νυν και πρώην ένοικοι να υπερβούν τον εαυτό τους και να ξεπεράσουν τον προσωπικό και κομματικό τους εγωισμό. Έναν εγωισμό ο οποίος οδήγησε την παράταξη στην πιο ιστορική της ήττα σε προεδρικές εκλογές.
Είναι ο ίδιος εγωισμός σε επίπεδο ηγεσίας του Δημοκρατικού Συναγερμού ο οποίος προσπαθεί να πείσει, να περάσει το μήνυμα, πως είναι κόμμα αντιπολίτευσης ή όπως το λένε «υπεύθυνη αντιπολίτευση». Το καρύκευμα της «υπεύθυνης αντιπολίτευσης» ήταν χρήσιμο μέχρι και τις βουλευτικές εκλογές γιατί η ηγεσία του ΔΗΣΥ ήθελε και την τελευταία ψήφο των συναγερμικών που συνεχίζουν να στηρίζουν την Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη. Σήμερα όμως πρέπει να αποφασίσει και να ξεκαθαρίσει εάν όντως αισθάνεται αντιπολίτευση, όπως δηλαδή είναι το ΑΚΕΛ, ή είναι κάτι άλλο. Χρειάζεται όμως να το ξεκαθαρίσει, ώστε το σύνολο των συναγερμικών ψηφοφόρων που ψήφισαν τον ΔΗΣΥ να γνωρίζει τι ακριβώς πρεσβεύει η ηγεσία του κόμματος και πού στέκει η παράταξη.
Σίγουρα μια ηγεσία έχει τους δικούς της λόγους να αποφασίζει για την πορεία προς την οποία θέλει να οδηγήσει το κόμμα της. Η πορεία αυτή δεν μπορεί όμως να εξαρτάται από τον προσωπικό εγωισμό γιατί σε ανάλογες περιπτώσεις, όπως επιβεβαιώνει και πρόσφατη ιστορία του ΔΗΣΥ, το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά θετικό θα είναι.
Η ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού μπορεί να γλιτώσει το κόμμα από πολλούς μπελάδες που ενδεχομένως να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στην παράταξη. Να δει τις λύσεις που είναι μπροστά στα μάτια της, να αφήσει κατά μέρος προσωπικούς εγωισμούς. Θέλει όμως αρετή και τόλμη, δύο στοιχεία που σήμερα απουσιάζουν από το οικοδόμημα της Πινδάρου.
