Αριθμοί και Υπογραμμίσεις (*)

Προτού καν αρχίσω να φυλλομετρώ εφημερίδες όλη την εβδομάδα, και να σκανάρω το Ίντερνετ, προσπαθώ να ταξινομήσω και να ελέγξω τον πακτωλό των Αριθμών που πλέον είναι παντού. Στο μέτρο του εφικτού, σκέφτομαι και διασταυρώνω αν και κατά πόσο οι τελικές επιλογές μου είναι τεκμηριωμένες και ακριβείς. Η αλήθεια είναι ότι τα Μαθηματικά, με τα οποία συνυπάρχω από παιδί, με εκπαίδευσαν καλά στο να αμφιβάλλω προτού να συμπεράνω.

Την έχω πατήσει πολλές φορές. Είτε γιατί δυσκολευόμουν με μερικούς καθηγητές. Δεν έπιανα πάντοτε εκείνα που μας «πέταγαν» στον αέρα. Ήμουν και παραμένω slow thinker.

Οι άλλοι στη τάξη σήκωναν το χέρι τους και φώναζαν, «εγώ, κύριε Καθηγητά». Οι υπόλοιποι, πάντα καθόμασταν ήσυχοι. Συνήθως, κάποιον από μας επέλεγε. Και συνήθως, αυτός ο ένας από εμάς απαντούσε αμέσως εμάς.

Κατεβάσαμε, λοιπόν, τα χέρια, εμείς οι μαθηματικοί σπασίκλες, και αφήναμε σε αυτόν την επιλογή. Τις πιο πολλές φορές, η απάντηση μας στα δύσκολα ερωτήματα ήταν σωστή. Κι αυτό τον αναστάτωνε. Μέσα του. Το νοιώθαμε…

Εκείνος όμως, χωρίς να το δείξει ποτέ, χαιρόταν. Κι όταν αποφοιτήσαμε και μπήκαμε σε πανεπιστημιακές σχολές και τότε μόνο συσφίξαμε τις σχέσεις μας για έναν καφέ, μια μπίρα, ή και μια πίττα με γύρο.

Εκεί, τον ρωτούσαμε πως και γιατί οδηγηθήκαμε στους αριθμούς;

«Οι αριθμοί και τα μαθηματικά λειτουργούν κατ’ αρχάς ως ισχυρός καταλύτης για την περιέργεια. Σας επηρεάζει να εξερευνήσετε και να ανακαλύψετε τον κόσμο παρέχοντας το λογικό σύνολο εργαλείων, τις δεξιότητες αναγνώρισης μοτίβων.

> Πώς αλλιώς, δάσκαλε;

«Σας δίνει τη γνωστική αυτοπεποίθηση που απαιτούνται για την αποκωδικοποίηση του αγνώστου. Αντί να είναι απλώς εργαλεία για υπολογισμούς, οι μαθηματικές αρχές αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Μετατρέπουν τους παθητικούς μαθητές σε ενεργούς ερευνητές, που χρησιμοποιούν τους αριθμούς για να αποκαλύψουν κρυμμένες αλήθειες στην επιστήμη, την τέχνη, την ιστορία και την καθημερινή ζωή.

> Ο καθηγητής μας των Μαθηματικών, έπαιζε καταπληκτική κιθάρα. Λάτρευε τις ελληνικές μπαλάντες και την αμερικάνικη κάντρι μουσική. Πόσο μας λείπει…

ΥΓ: Δεν ξέρω αν, εκτός από τη μετέπειτα περιπλάνησή μου στην Στατιστική και Οικονομετρία και αργότερα μεταπτυχιακά σε Οικονομετρικά Μοντέλα, διερευνώντας τις αιτίες της μεγάλης υπογεννητικότητας στην Ελλάδα. Το συμπέρασμα: Τα οικονομικά των περισσότερων νέων ανθρώπων δεν έφταναν καν. Όχι για να ενοικιάσουν διαμέρισμα, πόσο μάλλον για να κάνουν παιδί.

Πώς κατάντησα δημοσιογράφος, αφήστε το. Πονάει. Τουλάχιστον δεν μετανιώνω. Γιατί κάποια στιγμή συνειδητοποίησα, ότι οι αριθμοί με βοήθησαν ακόμα και στο επάγγελμα που κάνω σήμερα.