Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Ας μην παρουσιάζεται σήμερα ως να ανακαλύφθηκε η σωτήρια προσέγγιση που θα οδηγήσει στη λύση. Η διαφορά σήμερα με προηγούμενες ανάλογες προσπάθειες είναι ότι τα όποια ΜΟΕ συζητούνται πλέον προσεγγίζουν επικίνδυνα τη λογική της τουρκικής πλευράς για δημιουργία σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ δύο κρατιδίων, παρά την ανάπτυξη εμπιστοσύνης μεταξύ του λαού.
Φυσικά, αυτή ήταν πάντα η τουρκική προσέγγιση και γι΄ αυτό δεν λειτούργησαν ποτέ προς την κατεύθυνση της λύσης ανάλογες προσπάθειες. Ούτε επί Ντενκτάς και όσων ακολούθησαν και ούτε θα λειτουργήσουν σήμερα που ο Έρχιουρμαν παρουσιάζει πιο διαλλακτικό πρόσωπο από τον Ραούφ, αλλά μόνο φραστικά.
Μια και ο Αβέρωφ Νεοφύτου θυμήθηκε τις Ιδέες Γκάλι του 1992 και κατηγόρησε το κόμμα του για τον ενταφιασμό, να θυμίσω ότι ο Μπούτρος Γκάλι, μπορεί να ήταν και ο πρώτος Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ που ξεκίνησε επίσημα την προσπάθεια των ΜΟΕ. Μετά την απόρριψη των Ιδεών του (ο ίδιος πάντως στην έκθεσή του τότε, δεν απέδωσε ευθύνες στην ε/κ πλευρά, όπως τις αποδίδει ο Αβέρωφ, αλλά καθαρά και απόλυτα στον Ραούφ Ντενκτάς), την περίοδο 93 – 94 ξεκίνησε τις προσπάθειες για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.
Πρότεινε ένα πακέτο μέτρων, που περιλάμβανε επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου (Βαρώσια), υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών και επιστροφή των νόμιμων Ελληνοκύπριων κατοίκων της, με αντιστάθμισμα την επαναλειτουργία του Διεθνούς Αεροδρομίου Λευκωσίας, επίσης υπό τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο θα λειτουργούσε και για τις δύο κοινότητες.
Γι΄ αυτά τα μέτρα έγιναν εντατικές συνομιλίες, επί μήνες, και τελικά ναυάγησαν. Γιατί; Τα λέει καθαρά και χωρίς την ποντιοπιλατική πολιτική «ίσων αποστάσεων» ο Γκάλι στην έκθεσή του προς το Συμβούλιο Ασφαλείας (30 Μαΐου 1994). Ο Γενικός Γραμματέας απέδωσε την αποκλειστική ευθύνη του ναυαγίου στην τουρκοκυπριακή πλευρά, και το ενδιαφέρον είναι η αναφορά του στο ότι η τ/κ πλευρά προσπάθησε να αλλοιώσει τη φιλοσοφία των ΜΟΕ για να αποκομίσει πολιτικά οφέλη, όπως η παράλληλη νομιμοποίηση των λιμανιών και αεροδρομίων στα κατεχόμενα και η κυριαρχία της «τδβκ», καθώς και περιορισμό στη διοίκηση των Βαρωσίων από τον ΟΗΕ ώστε να συνεχίσει τον έλεγχο ο κατοχικός στρατός.
Ακόμα και για την επαναλειτουργία του αεροδρομίου Λευκωσίας, που θα ωφελούσε και τις δυο κοινότητες, τα ταξίδια των πολιτών, και το εμπόριο των Τουρκοκυπρίων που το είχαν απολύτως ανάγκη, ήθελαν να αποκομίσουν και επιπρόσθετα κέρδη για την «τδβκ», όχι για το λαό, όχι για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Παρά μόνο για την οικοδόμηση του τείχους του διαχωρισμού και της «κυριαρχικής ισότητας» της «τδβκ».
Από τότε μέχρι σήμερα ίδια είναι η φιλοσοφία των ΜΟΕ που αποδέχεται η τουρκική πλευρά. Μόνο που σήμερα οι εκπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών, όπως η Ολγκίν, ξέχασαν το αεροδρόμιο Λευκωσίας, για παράδειγμα, και μας λένε ότι θα μπορούσαμε στο πλαίσιο των ΜΟΕ να κάνουμε κάποιο βήμα για νομιμοποίηση του αεροδρομίου της Τύμπου ώστε να μας «εμπιστευτούν» οι Τουρκοκύπριοι. Ή, ξέχασαν (κι εμείς μαζί τους) την απόφαση για παράδοση των Βαρωσίων στη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών και κολλήσαμε στα οδοφράγματα, που είναι η απόλυτη λογική της «καλής γειτονίας».
Εθελοτυφλούν, λοιπόν, όσοι -ιδίως οι πολιτικοί μας που γνωρίζουν περισσότερα από εμάς- ταυτίζονται με την τουρκική φιλοσοφία των ΜΟΕ και κατηγορούν τη δική μας πλευρά γιατί δεν ανοίγει το οδόφραγμα της Μιας Μηλιάς (για παράδειγμα) για να ανοίξει ο δρόμος προς τις συνομιλίες.
Αν βλέπουν αυτοί κάποια διαφοροποίηση στην προσπάθεια της τουρκικής πλευράς να κανονικοποιήσει (και μετά να νομιμοποιήσει) τα τετελεσμένα της κατοχής μέσω των ΜΟΕ και των μηχανισμών συνεργασίας μεταξύ κρατών, να ενημερώσουν και τους υπόλοιπους για να καταλάβουμε. Αλλιώς, αυτό που καταλαβαίνουμε είναι πως έχουμε να κάνουμε με ανίκανους, αφελείς ή κουτουρατζήδες. Ας διαλέξουν.
