Από  το  σημειωματάριό μου: Οι σκέψεις για ευρωπαϊκή ομπρέλα παραμένουν

Τις προηγούμενες ημέρες είδα δύο-τρεις αναρτήσεις για τα επιτεύγματα της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Προεδρία έληξε επισήμως στις 30 Ιουνίου. Αναρτήσεις ενάμιση μήνα μετά ήταν κάτι που μου φάνηκε παράξενο.

Θυμήθηκα πως λίγες μέρες πριν πέσει η αυλαία για το υφυπουργείο για τα Ευρωπαϊκά Θέματα, η κυβέρνηση έστειλε άρον-άρον ένα νομοσχέδιο, ζητώντας να εξεταστεί κατεπειγόντως. Ουσιαστικά δεν ζητούσε άλλο υφυπουργείο, αλλά έναν μηχανισμό που θα συντόνιζε όλες τις υπηρεσίες σε θέματα που έχουν να κάνουν με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το γιατί η κυβέρνηση επέλεξε να πάρει ένα τέτοιο θέμα σε μια βουλή που βιαζόταν να πάει διακοπές και να ζητά να συζητηθεί με τη μορφή του κατεπείγοντος είναι κάτι που ακόμα και σήμερα είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Γιατί θα μπορούσε να το κάνει πολύ νωρίτερα και πολύ πριν τις εκλογές καθώς από τον Μάρτιο η Προεδρία είχε ήδη λάβει θετικό πρόσημο.

Με την κίνηση αυτή, την ώρα που έγινε και μέσα σε συνθήκες μετεκλογικής ευφορίας των δύο πυλώνων της αντιπολίτευσης, ήταν πολύ δύσκολο έως και αδύνατο να ικανοποιηθεί το κυβερνητικό αίτημα. Ιδιαίτερα από την πλευρά του Δημοκρατικού Συναγερμού, η ηγεσία του οποίου εκείνη την περίοδο προσπαθούσε να πείσει τους πάντες ότι η νίκη ήταν προσωπική και δεν όφειλε τίποτα σε κανένα και ιδιαίτερα στην κυβέρνηση.

Έτσι λοιπόν με αφορμή τις αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το έψαξα λίγο από την πλευρά της κυβέρνησης για να δω εάν η ιδέα ενός μηχανισμού με καθαρή ευρωπαϊκή ατζέντα παραμένει εν ζωή. Παραμένει, γιατί θεωρείται αναγκαία η ύπαρξή του.

Από όσα κατέγραψα στις σημειώσεις μου μετά από επαφές μου, προκύπτει πως γίνονται σκέψεις σε ανώτατο επίπεδο και δεν αποκλείεται η πρόταση να επανέλθει στο προσκήνιο. Με ορατό τον κίνδυνο η όλη συζήτηση να ξεφύγει από την ουσία και να κατευθυνθεί εντέχνως προς άλλη κατεύθυνση. Εξάλλου και κατά την προηγούμενη συζήτηση αυτό που επικράτησε δεν ήταν η ουσία του θέματος, με πολλά ειρωνικά σχόλια να αφορούν συγκεκριμένα πρόσωπα.

Υπάρχουν βεβαίως και εκείνοι που θεωρούν πως ένας τέτοιος μηχανισμός θα πρόσθετε απλώς ένα ακόμα γραφειοκρατικό επίπεδο πάνω σε υπηρεσίες που κατά την άποψή τους δεν έχουν σήμερα πρόβλημα συνεννόησης. Αυτό θα έστεκε εάν μετά το πέρας της προηγούμενης Προεδρίας του 2012 οι αρμόδιες υπηρεσίες συνέχιζαν να λειτουργούν συντονισμένα. Αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ.

Αριθμητικά μπορεί να μην παίρνει την κυβέρνηση να προχωρήσει γιατί στη βουλή τα νούμερα δεν βγαίνουν. Ιδιαίτερα όταν έχει μια ήδη σχηματισμένη πλειοψηφία έτοιμη να πάει τη συζήτηση προς τον βολεμό και όχι προς την ουσία.

Το ερώτημα που πρωτίστως θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο χρειάζεται μια ομπρέλα που να μπορεί να συντονίζει όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες που ασχολούνται με ευρωπαϊκά θέματα.

Στη δική μου αντίληψη και στο βαθμό που κατανοώ το πώς η γενική κυβέρνηση λειτουργεί, το θέμα είναι αρκούντως ξεκάθαρο, και θεωρώ επιβεβλημένη μια τέτοια ομπρέλα. Δεν είναι ούτε θέμα προσώπων, ούτε βολέματος, ούτε τίποτα άλλο. Είναι ένα κενό το οποίο θα έπρεπε να καλυφθεί ήδη από την προηγούμενη Κυπριακή Προεδρία της ΕΕ. Η λάθος διαχείριση που έγινε ευθύς μετά το πέρας της προεδρίας του 2012 θα έπρεπε να αποτελεί ένα μάθημα και όχι άλλοθι.