Σκέψεις σπαρμένες, σαν βοτσαλάκια

Στη ναυτική τραγωδία ανοικτά της κατεχόμενης Κερύνειας, 8 άνθρωποι χάθηκαν και άλλοι 20 ακόμα αγνοούνται. Οι ελληνοκυπριακές σωστικές δυνάμεις, προσφέρθηκαν αμέσως να βοηθήσουν. Εισέπραξαν ένα πελώριο «Όχι», από τους Τουρκοκύπριους υπεύθυνους.

Δεν νομίζω ότι χρειάζονται σχόλια. Είμαι βέβαιος, όμως, ότι αν κάποια σκάφη με Τουρκοκύπριους ναυαγούσαν στην άγρια φουρτούνα του Κάβο Γκρέκο, οι δικοί μας θα βοηθούσαν αμέσως και δεν νομίζω ότι θα απέπεμπαν έστω ένα σωστικό σκάφος από τα κατεχόμενα.

«Στην ουσία, αυτή τη στιγμή έχουμε δύο συμμάχους. Τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν», είπε πρόσφατα ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ.

> Επομένως, βρίσκεσαι ακριβώς με την παρέα που σου αξίζει.

ΥΓ.: Πάντα θα υποστηρίζω την πλευρά εκείνη που θέλει τους φτωχούς ανθρώπους να έχουν τροφή και στέγη, να μπορούν να μορφωθούν και να τους συμπεριφερόμαστε με αξιοπρέπεια. Είναι τόσο δύσκολο;

Γνωρίζει άραγε ο Άγγλος πολιτικός, Νάιτζελ Φάρατζ, 62, που έπεισε τους συμπατριώτες του να αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τι πιστεύουν τώρα για αυτόν; Εγώ ξέρω και δεν θα του αρέσει καθόλου.

«Μισώ την ψυχολογία και τους ψυχαναλυτές. Είναι η επιδημία της εποχής μας. Αρρώστια της εποχής. Θα έπρεπε να τους βάλουν όλους αυτούς σε ένα αεροπλάνο, να τους πάρουν σε ένα νησί. Και θα πρέπει, στον Ειρηνικό, να κάνει ο ένας ψυχανάλυση στον άλλον. Και να μην ενοχλούν εμάς» – Βέρνερ Χέρτσογκ, 83 ετών, Γερμανός κινηματογραφιστής. Θεωρείται ανορθόδοξος και ασυμβίβαστος. Για μένα, μεγάλες αρετές.

Η ταινία του που αγάπησα πολύ ήταν το «Grizzly Man» (φωτογραφία), ένα καταπληκτικό, αμερικάνικο ντοκιμαντέρ του 2005, σε σενάριο και σκηνοθεσία δική του. Καταγράφει τη ζωή και τον θάνατο του λάτρη των αρκούδων και οικολόγου, Timothy Treadwell και της φίλης του Amie Huguenard, στο Εθνικό Πάρκο Katmai της Αλάσκας.

Οι ειδήσεις που, λες «δεν είναι δυνατό». Κι όμως:

Σύμφωνα με το BBC, ρωσικές επιδρομές κατέστρεψαν χθες 12 εκατομμύρια βιβλία ενόψει της πρώτης εβδομάδας επιστροφής των μαθητών της Ουκρανίας στα σχολεία τους.

«Σε όλη την ιστορία, αυταρχικά καθεστώτα, φανατικοί θρησκευτικοί θεσμοί και εξτρεμιστικές ομάδες, έκαιγαν βιβλία για να καταστείλουν τη διαφωνία, να εξαλείψουν τις αντίπαλες ιδεολογίες και να επιβάλουν τον δικό τους έλεγχο» (από το περιοδικό «Smithsonian»).

Η ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, από τον μουσικοσυνθέτη και θαλασσοπόρο, Δημήτρη Οικονομάκη. Θα μας δώσει ένα απόσπασμα από τις Αυγουστιάτικες Συναντήσεις του:

«Άλλη μια χρονιά περιπλάνησης στα νερά του Αιγαίου. Με τον άνεμο να φουσκώνει τα πανιά και να μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι γίναμε ένα με τη φύση. Καταλήξαμε στη μαγική Πολύαιγο.

Την ανακάλυψα περίπου 30 χρόνια πριν. “Εδώ είν’ ο Παράδεισος”, είπα.

Την ανακάλυψαν –δυστυχώς– κι άλλοι. Ουδέν κρυπτόν πλέον.

Τα ταβερνάκια της κοντινής Κιμώλου σερβίρουν, σε πιάτα οβάλ χρωματιστά, σεβίτσε και ροφό παλαίωσης αντί για μαριδάκι, οι τιμές τραβούν την ανηφόρα.

Δεν πειράζει, λεφτά δεν έχουμε, αλλά μάθαμε να ψαρεύουμε!…

Όμως, τις άγριες μέρες του Αυγούστου, με 7-8 μποφωρ και με απαγορευτικό απόπλου. Όταν τα γιοτ λουφάζουν στις μαρίνες.

Ώ, χωνόμαστε στα γνώριμα, έρημα και προστατευμένα κολπάκια, δένουμε υποβρυχίως, δεν μας κουνάει τίποτα. Και δεν πατάει ψυχή. Το νησί δικό μας. Ιδιωτικό. Είμαστε Ωνάσηδες. Εφήμεροι άρχοντες των βράχων. Όσο το θέλει ο άνεμος».