Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Κάθε που πλησιάζει η ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, δεν θυμόμαστε οποιαδήποτε ομιλία Κυπρίου ηγέτη, δυστυχώς. Κανείς μέχρι τώρα δεν κατόρθωσε να συγκλονίσει τους όπου γης χαρτογιακάδες για την τραγωδία του τόπου μας. Όσες ομιλίες απευθύνθηκαν μέχρι τώρα, προέτασσαν προθυμία για συμβιβασμό με την κατοχική Τουρκία και κανένα όραμα απελευθέρωσης της πατρίδας μας. Ομιλίες που δεν θα μείνουν στην ιστορία, άνοστες και παράφωνες, σε έναν κόσμο που έχει ανάγκη από καθαρότητα και πυγμή, παρά «διπλωματία» και φρονιμάδα.

Θυμόμαστε, όμως, την ομιλία του Ερνέστο Γκεβάρα στις 11 Δεκεμβρίου 1964, στην οποία αναφέρθηκε στην Κύπρο και κατέθεσε το φοβερό και αέναο «Πατρίδα ή Θάνατος». Θυμόμαστε την τετράωρη ομιλία του Φιδέλ Κάστρο το 1960. Θυμόμαστε τη 13η Νοέμβρη 1974 όταν ο ηγέτης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και της Φατάχ, Γιασέρ Αραφάτ, που μπορούσε να επαναληφθεί και σήμερα, όχι μόνο για την Παλαιστίνη αλλά για πολλούς λαούς που βιώνουν καταπίεση, κατοχή, σκλαβιά και συνθήκες γενοκτονίας.

Τότε ο Αραφάτ μίλησε και για την Κύπρο, λίγους μήνες μετά την τουρκική εισβολή, κάνοντας αναφορά σε δίκαιη λύση, ειρήνη και ανεξαρτησία. Μίλησε για τη Νότια Αφρική, τη Λατινική Αμερική, την αποικιοκρατία, και απηύθυνε έκκληση στους ισχυρούς να δώσουν στον λαό του τη δυνατότητα να εγκαθιδρύσει εθνική ανεξάρτητη κυριαρχία επί της γης του. Μίλησε για το όνειρό του, να επιστρέψει με τον λαό του από την εξορία και να ζήσει στην Παλαιστίνη, σε ένα δημοκρατικό κράτος όπου Χριστιανοί, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι θα ζουν με δικαιοσύνη, ισότητα και αδελφοσύνη.

Η ομιλία του Αραφάτ παραμένει επίκαιρη. Ο παλαιστινιακός λαός, σε Γάζα και Δυτική Όχθη, προσπαθεί να επιβιώσει και να γλυτώσει από την εθνοκάθαρση, απέναντι σε ένα γενοκτονικό Ισραήλ που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμά των Παλαιστινίων στην αυτοδιάθεση ούτε καν στη ζωή. Είκοσι χρόνια μετά την ομιλία, ο Αραφάτ υπέγραψε τις συμφωνίες του Όσλο, που δεν αναγνωρίζονται από την κυβέρνηση Νετανιάχου. Και 52 χρόνια μετά, όσα συμπληρώνονται και από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η κατάληξη εκείνης της συγκλονιστικής ομιλίας, μεταφέρεται σαν ηχώ, σε κάθε γωνιά της βασανισμένης Παλαιστίνης και του κόσμου, σαν να επαναλαμβάνεται και για τον δικό μας λαό, δίχως να επιτρέπει τρίτο δρόμο: «Σήμερα ήρθα κρατώντας ένα κλαδί ελιάς και ένα όπλο αγωνιστή της ελευθερίας. Μην αφήσετε το κλαδί ελιάς να πέσει από το χέρι μου. Επαναλαμβάνω: μην αφήσετε το κλαδί ελιάς να πέσει από το χέρι μου. Ο πόλεμος ξεσπά στην Παλαιστίνη, κι όμως στην Παλαιστίνη θα γεννηθεί η ειρήνη».