Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Το ότι χτες η Αννίτα Δημητρίου ακολούθησε τον Αβέρωφ Νεοφύτου και ανακοίνωσε βιαστικά τη δική της υποψηφιότητα για τις προεδρικές, ένα δείχνει: Ότι το μεγάλο κόμμα της δεξιάς διαχειρίστηκε την κρίση που προκάλεσε η εκλογή Νίκου Χριστοδουλίδη πριν τρία χρόνια με τρόπο που απέτυχε να την ξεπεράσει.
Βρίσκεται ακόμα στη δίνη που ξεκίνησε από την παρορμητική (και χαοτική) συμπεριφορά της ηγεσίας του μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου των εκλογών. Με κίνδυνο τώρα να πορευτεί στις επόμενες εκλογές, του 2028, μέσα στην κρίση, με ορατό από τώρα αποτέλεσμα: Να χάσει ακόμα μια προεδρική εκλογική αναμέτρηση.
Παρότι η χθεσινή ανακοίνωση του Αβέρωφ Νεοφύτου δεν είναι ακόμα απέναντι στο κόμμα, δεν αποκλείει δηλαδή να θέσει την υποψηφιότητά του στις κομματικές διαδικασίες, είναι φανερό ότι η απόφασή του είναι οριστική και αμετάκλητη. Ουσιαστικά έβαλε πιστόλι στον κρόταφο της κομματικής ηγεσίας. Είτε στηρίζει τη δική του υποψηφιότητα, είτε πορεύεται μόνος και προκαλεί διάσπαση προς όφελος άλλων υποψηφιοτήτων, ξένων προς το κόμμα.
Η βιαστική ανακοίνωση της Αννίτας Δημητρίου ότι θα είναι και η ίδια υποψήφια, και φυσικά θα θέσει την υποψηφιότητά της «ενώπιον των μελών του κόμματος», δεν αφήνει περιθώρια συνεννόησης. Αλλά, με αυτή την κίνηση έστρεψε το δίλημμα προς τον Αβέρωφ. Αυτός πρέπει τώρα να αποφασίσει αν θα θέσει και αυτός την υποψηφιότητά του «ενώπιον των μελών του κόμματος» ή αν θα πορευτεί μόνος. Αν όμως το 2023, έχοντας την επίσημη στήριξη του κόμματος, δεν πέρασε ούτε από την πρώτη Κυριακή, γιατί να πιστεύει σήμερα ότι μπορεί να εκλεγεί, χωρίς το κόμμα;
Ίσως να πιστεύει πως μπορεί να πείσει τους πολίτες ότι είναι ο μόνος που μπορεί να διαχειριστεί και να λύσει το Κυπριακό. Αλλά, ποιες θέσεις του πιστεύει ότι πείθουν τους πολίτες; Είναι δυνατό να μην αντιλαμβάνεται ότι ανησυχούν οι πολίτες και δεν αισθάνονται ασφάλεια όταν αυτό που καταλαβαίνουν με τις θέσεις του είναι ότι πλησιάζει περισσότερο στην «όποια λύση», παρά σε μια βιώσιμη και λειτουργική διευθέτηση;
Επειδή, λοιπόν, εμείς πιστεύουμε ότι πρόκειται για έναν ικανότατο πολιτικό, με κρίση και αντίληψη, και έχει κάθε δικαίωμα να διεκδικήσει την προεδρία (εδώ θέλουν να την διεκδικήσουν πολύ κατώτερου εκτοπίσματος πολιτικοί), το ερώτημα είναι αν οι αποφάσεις του ελαύνονται από εκδικητικότητα και μόνο. Νιώθει προδομένος, αυτό είναι βέβαιο. Είπε μάλιστα χτες στον Φρίξο Δαλίτη στο Podcast του philenews ότι «ο προδομένος ποτέ δεν προδίδει, αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να μεριμνήσει να μην ξαναπροδοθεί». Αλλά, από ποιον είναι προδομένος; Από τον Νίκο Χριστοδουλίδη σίγουρα. Και από την Αννίτα μάλλον, από όσα είπε στο Podcast:
Ότι σε μια ψαροταβέρνα με την Αννίτα Δημητρίου και τον πιο στενό συνεργάτη της του είπαν, «εσένα που σου περνά μερίμνα να ξαναβγάλουμε την Αννίτα Πρόεδρο της Βουλής για να πάμε όλοι ενωμένοι στις προεδρικές μαζί σου». Μερίμνησε ως γνωστό και ξανάβγαλαν την Αννίτα στη Βουλή και άρα του χρωστάνε. Αν είναι έτσι έχει δίκαιο, του χρωστάνε, αλλά από πότε η απόφαση να διεκδικήσει ένας σύγχρονος πολιτικός την Προεδρία της Δημοκρατίας λαμβάνεται με τέτοια κριτήρια. Η εκλεξιμότητα πού πάει; Η διάσπαση; Το οικονομικό και το πολιτικό κόστος; Η απόφαση του κόμματος;
Το σημαντικό, όμως, επειδή ξεκινήσαμε αυτό το κείμενο με την κρίση στον ΔΗΣΥ, είναι ότι αυτή η συνάντηση της ψαροταβέρνας τινάζει στον αέρα και το καταστατικό και τις δημοκρατικές διαδικασίες και τον σεβασμό στα κομματικά μέλη. Αποφάσισαν ότι αυτός που θα στηρίζει το κόμμα ως υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές θα εκλέγεται με κάλπες από το σύνολο των μελών του κόμματος. Το έβαλαν και στο καταστατικό. Αλλά, στην πράξη λαμβάνονται αποφάσεις σε ψαροταβέρνες από δυο – τρεις ανθρώπους;
Θα έχει ενδιαφέρον η συνέχεια. Μπορεί να έχει και πλάκα.
