Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ήταν μία από τις πλέον ισχυρές ιστορίες του πολέμου της Γάζας. Δεκάδες και κατόπιν εκατοντάδες «δημοσιογράφοι» νεκροί. Τα ονόματά τους σε λίστες, οι φωτογραφίες τους σε αφιερώματα, οι αριθμοί τους σε πρωτοσέλιδα. Και μαζί, σχεδόν πάντοτε, το ίδιο συμπέρασμα: ότι το Ισραήλ είχε μετατρέψει τους ανθρώπους του Τύπου σε στόχο.
Μόνο που τώρα — τώρα για το ευρύ κοινό, διότι εκεί όπου υπήρχε η αρχή του honest reporting και όχι η αποδοχή της προπαγάνδας του μετώπου των ισλαμιστών-«αριστερών», ήταν ευρέως γνωστό — υπάρχει ένα πρόβλημα.
Και είναι μεγάλο και σοβαρό. Κυρίως για όσους, εκτός Γάζας, έκλαιγαν ποτάμια για τους νεκρούς «συναδέλφους μας», είτε μεμονωμένα είτε μέσω των συντεχνιών τους, λοιδορώντας όλους όσοι λέγαμε πως πολύ λίγοι ήταν οι δημοσιογράφοι στη Γάζα και δεν μπορούσαν καν να ασκήσουν το επάγγελμα υπό την τυραννία της Χαμάς.
Ο ισραηλινός στρατός, λοιπόν, δημοσιοποίησε στοιχεία για 170 ανθρώπους που παρουσιάστηκαν μετά τον θάνατό τους ως δημοσιογράφοι ή εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, αλλά τους οποίους ταυτοποίησε ως στελέχη τρομοκρατικών οργανώσεων στη Γάζα. Μπορεί κανείς να τα δει περίπτωση προς περίπτωση στο πιο κάτω site. Αξίζει τον κόπο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του IDF, 118 υπηρετούσαν στη στρατιωτική πτέρυγα της Χαμάς, 49 στην Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ και τρεις σε άλλες ένοπλες οργανώσεις. Δεκαεπτά, αναφέρει, συμμετείχαν ακόμη και στην εισβολή της 7ης Οκτωβρίου.
Ονόματα, φωτογραφίες, στρατιωτικούς αριθμούς, οργανωτική ένταξη και, όπου μπορούν να αποχαρακτηριστούν, έγγραφα που βρέθηκαν στη Γάζα ή προέρχονται από τις ίδιες τις οργανώσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις αναφέρονται συγκεκριμένες στρατιωτικές ειδικότητες: ελεύθεροι σκοπευτές, διοικητές, εκπαιδευτές και στελέχη μονάδων προπαγάνδας.
Οι τελευταίοι είναι εκείνοι που τάιζαν το αντισημιτικά «ψεκασμένο» κομμάτι της Δύσης, από τα ορφανά του Μαρξ και του Στάλιν μέχρι τους οπαδούς της ισλαμιστικής αρρώστιας, με τις «δεκάδες χιλιάδες των σκοτωμένων παιδιών», που ούτε τόσα ήταν ούτε παιδιά ακριβώς μπορούν να θεωρηθούν 14χρονοι και 16χρονοι ένοπλοι τρομοκράτες. Αν τους θεωρούσαν παιδιά, ας τους σέβονταν και ως τέτοια αντί να τους μετατρέπουν σε τζιχαντιστές.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε δημοσιογράφος που σκοτώθηκε στη Γάζα ήταν τρομοκράτης. Όμως, με 170 να έχουν ταυτοποιηθεί ως τέτοιοι και με τον συνολικό αριθμό των όσων σκοτώθηκαν να είναι 189 (CPJ – Επιτροπή Προστασίας των Δημοσιογράφων) μέχρι 220 (RSF – Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα), τα συμπεράσματα είναι ξεκάθαρα για τις «στοχευμένες δολοφονίες δημοσιογράφων» από τους Ισραηλινούς.
Και εάν μιλάμε για οργανώσεις του δικού μας χώρου, λογικό και απαραίτητο είναι να διερωτηθεί κανείς εάν πρόκειται για αντισημιτισμό της ακροαριστεράς ή για κραυγαλέα επαγγελματική ανεπάρκεια. Διότι όποιος βάζει ένα Press απάνω του δεν είναι απαραίτητα δημοσιογράφος. Και όταν αυτό αφορά τρομοκράτες, το πράγμα βρωμάει.
Και, όπως έγραφα και πριν, βρωμούσε εξ αρχής, μόνο που όσοι γράφαμε για αυτό και για όλα τα υπόλοιπα fake news αυτού του πολέμου παίρναμε μια γεύση αυτού που η «αριστερή δημοσιογραφία» μπορεί να κάνει καλύτερα ή, συχνά, να κάνει — τελεία: να επιβάλλει τη φίμωση όσων δεν συμμερίζονται την άποψή της με όποιον τρόπο μπορεί, διασύροντάς τους ως «πληρωμένους» και διάφορα άλλα.
Αυτά τα κεφάλια είναι εξ ορισμού περιορισμένων δυνατοτήτων και χωρητικότητας για να είναι εκεί που είναι πολιτικά. Όμως η ελευθερία που καταπνίγουν με τη λάσπη τους είναι αγαθό που ανήκει σε όλους μας.
Μόλις στις 24 Σεπτεμβρίου, λοιπόν, το CPJ αφαίρεσε 22 πρόσωπα που προηγουμένως είχε καταγράψει ως δημοσιογράφους, παραδεχόμενο, μεταξύ άλλων, ότι η ίδια η Χαμάς και η Ισλαμική Τζιχάντ είχαν δημοσιεύσει νεκρολογίες ανθρώπων που εμφανίζονταν στις λίστες δημοσιογράφων, αναγνωρίζοντάς τους ως μέλη τους.
Ένας μετά τον άλλον, οι μύθοι και τα fake news της Γάζας, από τις γενοκτονίες μέχρι τα σκελετωμένα «από πείνα» παιδιά και όλα όσα, όπως κάθε φορά που παίζει το Ισραήλ στην εξίσωση, εμφανίζονται, καταρρέουν. Και λογικό είναι.
Οι απέλπιδες προσπάθειες να παρουσιαστεί ένα από τα πλέον ανεπτυγμένα και δημοκρατικά κράτη του πλανήτη ως χώρα τεράτων, ο εξωραϊσμός του ισλαμισμού και των εγκλημάτων του εναντίον των ίδιων του των ανθρώπων και τόσα άλλα από «προοδευτικούς», οι οποίοι λέξη δεν είπαν ούτε τις προάλλες, με τα βίντεο με τις σφαγές στο Ιράν, και από «κόκκινες» πλέον συντεχνίες, όπως η δική μας, οι οποίες δεν ασχολούνται με το εάν ο Πατερούλης Πούτιν έχει «καθαρίσει» όσους δημοσιογράφους δεν συμφώνησαν μαζί του — 43, λέει το CPJ —, όλες αυτές οι αθλιότητες σιγά-σιγά αποκαλύπτονται.
Εάν υπήρξαν περιστατικά εγκλημάτων από στρατιώτες στη Γάζα; Εγώ το θεωρώ δεδομένο. Ούτε μαζικά ήταν, όμως, ούτε κατόπιν διαταγών, ούτε επειδή όλοι οι Εβραίοι είναι έτσι ή αλλιώς. Δεν θα δώσω καν το ελαφρυντικό του πώς ένιωθαν οι Ισραηλινοί μετά την 7/10 και τις κτηνωδίες που είχαν διαπραχθεί εναντίον τους. Δεν ήταν, όμως, χαζοί να κάνουν «γενοκτονία» σε πέραν των δύο εκατομμυρίων ανθρώπων. Πώς θα την έκαναν; Και εάν την έκαναν, γιατί είναι ο πόλεμος στη Γάζα εκείνος με τη χαμηλότερη αναλογία αμάχων προς ενόπλους, ακόμα και με τους τελευταίους να χρησιμοποιούν τους αμάχους ως ασπίδες;
Και κάτι ακόμα:
Η τεκμηριωμένη απάντηση στην αθλιότητα των δύο αριστερών Ισραηλινών σκηνοθετών με τις… ανώνυμες μαρτυρίες και τον λίβελο του αίματος κατά των συμπατριωτών τους. Δείτε το. Τελικά ήταν εύκολο να αποκαλυφθεί και εδώ η αλήθεια.
