Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
«Ζούμε σε μια εποχή υπερβολικά γρήγορων ρυθμών, που μας ωθεί να κάνουμε περισσότερα σε λιγότερο χρόνο και να αναζητούμε γρήγορες λύσεις σε ό,τι μας δυσκολεύει», έγραψε για τη στήλη η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια, Γιώτα Ευσταθίου, με αφορμή την επικείμενη Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας που είναι η 10η Οκτωβρίου.
Και πρόσθεσε τα ακόλουθα: «Σαν να κατασκευάζεται η εικόνα ενός σύγχρονου “υπερανθρώπου” που οφείλει να τα καταφέρνει παντού και πάντοτε. Τι είναι τελικά αυτό που κυνηγάμε με τόση αγωνία και τι χάνουμε από την ουσία της ζωής με αυτόν τον τρόπο; Μήπως προσπαθούμε να αποφύγουμε κάθε δυσάρεστο συναίσθημα, κάθε ψυχική ματαίωση; Η ψυχική δυσκολία δεν είναι κάτι που χρειάζεται να εξαφανίσουμε. Χρειάζεται να αντέξουμε, να ακούσουμε, να νοηματοδοτήσουμε και να επεξεργαστούμε.
Το άγχος, η θλίψη, ο θυμός, ο φόβος, η ματαίωση, δεν είναι συναισθήματα από τα οποία χρειάζεται να απαλλαγούμε άμεσα. Ίσως, χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι προσπαθούν να μας πουν και από πού προέρχονται. Συχνά, ένα σύμπτωμα εμφανίζεται εκεί όπου τα λόγια δεν έχουν ακόμη βρεθεί. Όταν συναισθήματα και ψυχικές εμπειρίες δεν έχουν βρει τον δρόμο προς την ψυχικοποίηση, τη σκέψη και τη λεκτικοποίηση, μπορεί να εκφράζονται μέσα από το σώμα. Σαν το σώμα να “μιλά” εκεί όπου το άτομο δεν μπορεί ακόμη να μιλήσει. Πολλά από αυτά τα συναισθήματα παραμένουν ασυνείδητα, απωθημένα ή χωρίς κατανοητή μορφή. Συνεχίζουν, όμως, να επηρεάζουν βαθιά τον τρόπο με τον οποίο το άτομο αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, σκέφτεται, ερμηνεύει όσα του συμβαίνουν και σχετίζεται με τους άλλους. Εδώ η ψυχοθεραπεία αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Ο θεραπευτής καλείται, κατά κάποιον τρόπο, να γίνει το “δοχείο” που θα εμπεριέξει τους φόβους, το άγχος, τις ματαιώσεις και τον ψυχικό πόνο. Όχι για να τα εξαφανίσει, ούτε για να δώσει έτοιμες απαντήσεις, αλλά για να δημιουργηθεί, μέσα από τη θεραπευτική σχέση, ένας αρκετά ασφαλής χώρος όπου όλα αυτά να μπορέσουν σταδιακά να ειπωθούν, να γίνουν κατανοητά και να τύχουν επεξεργασίας. Αυτό είναι, ίσως, το σημαντικότερο στοιχείο της ψυχοθεραπείας. Να βοηθήσει το άτομο να κατανοήσει εκείνα που μέχρι τότε δρούσαν μέσα του, χωρίς να το αντιλαμβάνεται. Να αναγνωρίσει επαναλαμβανόμενους τρόπους σκέψης, συναισθήματος και εμπειριών, ώστε να αποκτήσει περισσότερες δυνατότητες επιλογής. Ίσως τελικά, η ψυχική υγεία να μην σημαίνει την απουσία ψυχικού πόνου, ούτε μια μόνιμη κατάσταση ευτυχίας και ισορροπίας. Ίσως, να σημαίνει περισσότερο την ικανότητά μας να αντέχουμε την εσωτερική μας πραγματικότητα, να την κατανοούμε και να μπορούμε να ζούμε τη ζωή μας με μεγαλύτερη επίγνωση και ελευθερία. Να νιώθουμε ότι δεν είμαστε απλώς έρμαια όσων συμβαίνουν μέσα μας, αλλά ότι είμαστε παρόντες στη ζωή μας».
