Σιγά μην μαλακώσει ο χοντρόπετσος

Το λέει και στους στίχους του ο Μπρους Σπρίνγκστιν.

Όταν έγραψε πριν μερικούς μήνες το Streets of Minneapolis, για να καταγγείλει παντού στον κόσμο δύο δολοφονίες πολιτών από τραμπούκους της Υπηρεσίας Μετανάστευσης των ΗΠΑ (ICE – Immigration and Customs Enforcement) και της U.S. Customs and Border Protection, είχε καρφωμένο στο μυαλό του, ως έναν από τους άμεσα υπεύθυνους για το αίμα που χύθηκε άδικα, το όνομα του Στίβεν Μίλερ, στενού συνεργάτη του προέδρου Τραμπ και από χθες νέου προσωπάρχη στον Λευκό Οίκο:

«Οι ομοσπονδιακοί τραμπούκοι του Τραμπ
τον χτυπούσαν στο πρόσωπο και στο στήθος.
Ύστερα ακούσαμε τους πυροβολισμούς,
κι ο Άλεξ Πρέτι κειτόταν νεκρός στο χιόνι.
Ισχυρίστηκαν πως ήταν αυτοάμυνα, κύριε,
μην πιστεύετε στα ίδια σας τα μάτια.
Είναι το αίμα μας και τα κόκαλά μας,
κι αυτές, οι σφυρίχτρες και τα κινητά μας,
απέναντι στα βρόμικα ψέματα
του Μίλερ και της Νόεμ».

Η Κρίστι Νόεμ ήταν, τις ημέρες της δολοφονίας των Ρενέ Γκουντ και Άλεξ Πρέτι, υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ. Μετά την κατακραυγή για τον ρόλο της στα επεισόδια, τις επιθέσεις της ICE και της CBP εναντίον αθώων ανθρώπων, τις συλλήψεις, τις κακοποιήσεις και τις δολοφονίες των δύο πολιτών, ο Τραμπ την αντικατέστησε.

Ο Στίβεν Μίλερ, ανκαι είναι πολύ γνωστό στις Ηνωμένες Πολιτείες ότι υπήρξε -και στην πρώτη και στην τωρινή θητεία Τραμπ- ο εγκέφαλος της σύλληψης και διά ροπάλου και όπλων επιβολής μιας έξαλλης μεταναστευτικής πολιτικής, δεν παραμερίστηκε μετά τις δολοφονίες του Ιανουαρίου, οι οποίες οδήγησαν σε διαδηλώσεις οργής, για μέρες πολλές.
Και όχι μόνο δεν παραμερίστηκε. Την Παρασκευή, ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι τον διορίζει προσωπάρχη στον Λευκό Οίκο. Και από χθες έπιασε δουλειά. Ως ο στενότερος και ισχυρότερος συνεργάτης του προέδρου, με οργανωτικά, συμβουλευτικά και αμιγώς πολιτικά καθήκοντα.

Θα πρέπει να το ξανασκεφτούν όσοι πιστεύουν πως μετά το στραπάτσο της περασμένης Τρίτης θα… μαλακώσει ο χοντρόπετσος. Αν ένας φανατικός συντηρητικός αδυσώπητος τύπος, που κατηγορείται ότι οργάνωσε μια υπερβολικά σκληρή και απάνθρωπη εκστρατεία συλλήψεων, κακοποιήσεων και απελάσεων, ακόμα και ανηλίκων, αναβαθμίζεται πολιτικά και αναλαμβάνει τον έλεγχο του Λευκού Οίκου, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η παραμικρή αισιοδοξία πως ο Τραμπ θα εμφανίσει στην τελευταία διετία της εξουσίας του ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο.

Αντίθετα, όπως έγραψε χθες το Reuters, επικαλούμενο αξιωματούχους, «η κυβέρνηση Τραμπ αναμένεται να συνεχίσει την επιθετική καταστολή της μετανάστευσης και να εντείνει τις πολιτισμικές συγκρούσεις».

Παρόλα αυτά, ο Τραμπ, μιλώντας την Κυριακή στην εκπομπή 60 Minutes, του CBS, παραδέχθηκε ότι η πολιτική απελάσεων της κυβέρνησής του ήταν υπερβολικά σκληρή. Και ώθησε εν τέλει σημαντικό ποσοστό Ρεπουμπλικάνων να ψηφίσουν Δημοκρατικούς. «I think it was too tough» είπε στον δημοσιογράφο Ross Douthat. Και όταν ο δημοσιογράφος επέμεινε, ο Τραμπ είπε «I think it might be too tough, yeah». Και σε άλλο σημείο της συνέντευξης ανέφερε ότι ένα μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας πιστεύει πως άνθρωποι που εργάζονται σε ξενοδοχεία, σε εταιρείες κηποτεχνίας ή σε άλλες δουλειές και ορισμένες φορές πληρώνουν φόρους θα πρέπει να μπορούν να παραμείνουν στη χώρα.

Αντί να παραμείνουν στη χώρα και να πολιτογραφηθούν, ο Μίλερ, μαζί με την Κρίστι Νόεμ που λέγαμε πιο πάνω, έδωσαν οδηγίες στην ICE να πολλαπλασιάσει τις συλλήψεις αλλοδαπών. Όπως και έγινε. Και σύμφωνα με δημοσιεύματα μέσα στο 2025, οι συλλήψεις μεταναστών ανέβηκαν στις τρεις χιλιάδες την ημέρα. Από χίλιες που ήταν ο μέσος όρος πριν αναλάβουν να βάλουν… τάξη. Οι δυο τους πρωτοστάτησαν και για την απέλαση μεγάλου αριθμού αλλοδαπών που ήδη βρίσκονταν στις ΗΠΑ και εργάζονταν, χωρίς ιστορικό βίας ή εγκληματικότητας.

Το πάθημα δεν έγινε μάθημα, φαίνεται, για τον Τραμπ. Θα δείξει το επόμενο διάστημα αν οι Ρεμπουπλικάνοι θα συνεργαστούν για τη (νόμιμη) εκδίωξή του ή αν θα τον ανεχθούν να τους οδηγήσει σε δύο χρόνια σε νέα συντριπτική ήττα. Και εκατομμύρια φτωχούς άνθρωπους σε διαιώνιση της δυστυχίας και του κατατρεγμού τους.