Η ΠΕΡΙΦΡΑΞΗ παραλίας στην περιοχή της Καρπασίας από τον κατοχικό στρατό έχει προκαλέσει την έντονη ανησυχία της κυπριακής κυβέρνησης, αν και το θέμα αυτό είχε δημοσιοποιηθεί εδώ και καιρό από το κατοχικό καθεστώς. Ήταν μεν γνωστή η απόφαση, λοιπόν, πλην όμως τώρα έχουν αρχίσει να γίνονται και βήματα υλοποίησης των σχεδιασμών του τουρκικού κατοχικού στρατού, όπως η περίφραξη της υπό συζήτηση περιοχής. Σημειώνεται συναφώς ότι πρόκειται για μια περιοχή που είχε χαρακτηρισθεί ως «εθνικό πάρκο», προστατευόμενη από την ΕΕ.
ΟΠΩΣ έγινε γνωστό, οι εξελίξεις τέθηκαν και κατά την πρόσφατη συνάντηση ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών κομμάτων, στη διάρκεια της οποίας συμφωνήθηκε να γίνει αναφορά στο θέμα και στο κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε μετά από την Πρεσβεία της Τσεχίας. Στο ανακοινωθέν αναφέρεται ότι τα κόμματα εξέφρασαν την άποψη ότι η χερσόνησος της Καρπασίας, όπως και όλες οι άλλες οικολογικά ευαίσθητες περιοχές στην Κύπρο, θα πρέπει να συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται για καθαρά περιβαλλοντικούς και πολιτιστικούς σκοπούς και όχι ως στρατιωτικές περιοχές. Μια θέση, που προδήλως στέλνει μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες, κυρίως όμως προς την κατεύθυνση της κατοχικής Τουρκίας. Και είναι, ασφαλώς, πολύ θετικό το γεγονός ότι το μήνυμα αυτό στέλνεται κι από τουρκοκυπριακά κόμματα, που μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες με τα ελληνοκυπριακά. Αλλά δεν «αγγίζουν» την ουσία.
ΤΟ μείζον, βέβαια, το οποίο προκαλεί όλα τα προβλήματα -και σε αυτό πρέπει να σταθούν όλοι- είναι η συνεχιζόμενη κατοχή εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία από το 1974 και εντεύθεν. Και τα όποια ζητήματα προκύπτουν, όπως η περαιτέρω στρατικοποίηση της περιοχής της Καρπασίας, μπορούν να επιλυθούν μόνο με την πλήρη άρση των κατοχικών δεδομένων. Ούτε με συστάσεις, εκκλήσεις μπορούν να επιλυθούν τα προβλήματα, ούτε με ημίμετρα. Είναι σαφές πως από πλευράς της κατοχικής δύναμης γίνονται κινήσεις, οι οποίες στοχεύουν στην εδραίωση των κατοχικών δεδομένων. Στόχος παραμένει η δημιουργία διά κινήσεων νέων τετελεσμένων. Είναι σαφές πως για την Άγκυρα η Κύπρος αποτελούσε και αποτελεί το «όχημα» για την υλοποίηση των επεκτατικών της επιδιώξεων στην ευρύτερη περιοχή. Εκείνο, το οποίο θα αναμέναμε πάντως, είναι η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας, αλλά και της εγγυήτριας Βρετανίας, που προφανώς επηρεάζονται και τα δικά της συμφέροντα στην περιοχή από τα τουρκικά σχέδια.
