Είναι πολύ φοβητσιάρικο να οδηγείς στον αυτοκινητόδρομο με ταχύτητα γύρω στα 100 χλμ/ώρα και να σε προσπερνά μια πελώρια νταλίκα που προφανώς τρέχει πολύ περισσότερο. Ή να παρακολουθείς δύο νταλίκες μπροστά σου να επιδίδονται σε αγώνα δρόμου προσπερνώντας η μια την άλλη. Σχεδόν κάθε φορά διαπιστώνω ότι πρόκειται για νεαρούς οδηγούς που διοχετεύουν την ενέργειά τους με αυτό τον τρόπο. Και λίγη Φυσική: Μια νταλίκα με μεγάλη ταχύτητα συνεπάγεται τεράστια Ορμή (=μάζα x ταχύτητα) και αποτελεί… επικίνδυνο και τρομερό φονικό όπλο.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της αστυνομίας Κύπρου «Οι αριθμοί των οδικών θανάτων στην Κυπριακή Δημοκρατία άρχισαν να μειώνονται σημαντικά μετά τη δεκαετία 1990-2000, όπου καταγράφονταν ετήσιες απώλειες αρκετά πάνω από τους 100 νεκρούς. Ο μικρότερος αριθμός οδικών θανάτων, από τη σύσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, καταγράφηκε το 2013, με 44 νεκρούς. Τα τελευταία 8 χρόνια παρατηρείται στασιμότητα στους αριθμούς των οδικών θανάτων, οι οποίοι αυξομειώνονται γύρω από τους 50 ανά έτος. Στην Κύπρο, έχει επιτευχθεί μείωση κατά 18,3% στους οδικούς θανάτους μεταξύ 2010 και 2018. Στο σύνολο των 28 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ίδια περίοδο, σημειώθηκε μείωση 20,7%. Σημειώνεται ότι το 2019 παρατηρήθηκε αύξηση των οδικών θανάτων στην Κύπρο σε σχέση με το 2018 (Πηγή: 13th Road Safety PIN Report).
Σε ό,τι αφορά τους οδικούς θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού, το ποσοστό της Κύπρου το 2018 ήταν 56,7% (17η θέση στην Ε.Ε.), ενώ το αντίστοιχο μέσο ποσοστό των 28 κρατών μελών της Ε.Ε. ήταν 49,1%. Το χαμηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε. το 2018 κατείχε το Ηνωμένο Βασίλειο, με 27,5%. Σύμφωνα με στοιχεία από την έκθεση PINF lash 37, κατά την τριετία 2015-2017, η Κύπρος κατέγραψε το ψηλότερο ποσοστό οδικών θανάτων σε αστικούς δρόμους στην Ε.Ε. με 70%, ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. ήταν 38%.
Ακόμα πιο ψηλό είναι το ποσοστό της Κύπρου στους σοβαρούς τραυματισμούς στους αστικούς δρόμους, το οποίο ανέρχεται στο 86%, ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 50%. Η συντριπτική πλειονότητα των νεκρών σε αστικούς δρόμους, γενικά στην Ε.Ε. αλλά και στην Κύπρο, είναι ευάλωτοι χρήστες των δρόμων, δηλαδή πεζοί, ποδηλάτες και μοτοσικλετιστές/ μοτοποδηλατιστές, οι οποίοι αποτελούν το 70% του συνόλου των θανάτων σε αστικούς δρόμους σε επίπεδο Ε.Ε.(2015-2017). Στην Κύπρο είχαμε το ιδιαίτερα αυξημένο ποσοστό 31% (2ο ψηλότερο στην Ε.Ε.) σε θανάτους μοτοσικλετιστών, μοτοποδηλατιστών σε αστικούς δρόμους, σε σύγκριση με το 19% του μέσου όρου της Ε.Ε.
Αν δούμε τα στατιστικά στοιχεία παγκόσμια (Wikipedia): στην Κύπρο καταγράφονται 6 θάνατοι ανά 100,000 κατοίκους, στο Κόγκο 34 και στη Λιβερία (χειρότερη) 36. Το Μονακό καταγράφει μηδέν θανάτους αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ποτέ δεν συμβαίνουν θανατηφόρα δυστυχήματα. Υπενθυμίζουμε ότι η πριγκίπισσα πρώην ηθοποιός Grace Kelly, σύζυγος του πρίγκιπα του Μονακό, RainierIII, βρήκε τραγικό θάνατο (1982) όταν το αυτοκίνητό της έπεσε σε γκρεμό.
Η Σουηδία με ποσοστό 2 θανάτους σε 100.000 κατοίκους φαντάζει ως οδικά ασφαλής. Όμως, ολόκληρη ορχήστρα (Viola Beach) με τον διευθυντή της σκοτώθηκαν (2/2016) όταν το αυτοκίνητό τους έπεσε από γέφυρα ποταμού.
Χρειάζεται προσοχή και υπακοή στα σήματα τροχαίας.
Εδώ στην Ιαπωνία (PNAS) έμαθαν ακόμα και τα σκουλήκια να ακολουθούν τα σήματα τροχαίας.
Επιστήμονες (Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο Οσάκα) υπό τον καθηγητή Mitsumasa Koyanagi, ανακάλυψαν τεχνική που ουσιαστικά τους επιτρέπει να ελέγχουν εξ αποστάσεως τις κινήσεις των σκουληκιών. Με την εμφύτευση φωτοευαίσθητων πρωτεϊνών στους οργανισμούς, η ομάδα κατάφερε να τους κάνει να κινούνται κάτω από το πράσινο φως και να σταματούν κάτω από την υπεριώδη ακτινοβολία.
Γενικά, οι οργανισμοί πρέπει να είναι σε θέση να ανταποκρίνονται σε διαφορετικά ερεθίσματα στο περιβάλλον τους, όπως φως ή χημικές ουσίες, που τους βοηθά να βρίσκουν τροφή και να αποφεύγουν τους κινδύνους. Η εισβολή σε αυτό το αισθητηριακό σύστημα μπορεί να μας επιτρέψει να δημιουργήσουμε τηλεκατευθυνόμενα «cyborgs» – οι κατσαρίδες, για παράδειγμα, μπορούν να οδηγηθούν διεγείροντας ηλεκτρικά τις κεραίες τους, ώστε να απομακρύνονται ενστικτωδώς από ένα αντιληπτό εμπόδιο.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν πρωτεΐνες που είναι ευαίσθητες σε διαφορετικά μήκη κύματος φωτός και ανταποκρίνονται στέλνοντας σήματα που μπορούν να ενεργοποιήσουν άλλα νευρολογικά κυκλώματα με τα οποία συνδέονται. Για το πείραμα χρησιμοποιήθηκαν μικροσκοπικά σκουλήκια (C. Elegans) στα οποία έγινε εμφύτευση σε αισθητήρια κύτταρα και στους κινητικούς νευρώνες των σκουληκιών. Αυτό σήμαινε ότι τα σκουλήκια αρχίζουν να κινούνται όταν εκτεθούν στο πράσινο φως και σταματούν εντελώς κάτω από την υπεριώδη ακτινοβολία. Η ομάδα δοκίμασε την τεχνική και διαπίστωσε ότι μπορούσε να λειτουργήσει ξανά και ξανά, υποδεικνύοντας ότι οι πρωτεΐνες δεν καταστρέφονταν με την επαναλαμβανόμενη έκθεση.
Είναι λίγο ασαφές σε ποιες ακριβώς εφαρμογές θα μπορούσε να οδηγήσει αυτή η έρευνα, αλλά η ομάδα λέει ότι είναι μια σημαντική ανακάλυψη στην κατανόηση της βιολογίας των αισθητηριακών συστημάτων.
