ΤΟΝ Οκτώβριο του 2013 το Υπουργικό Συμβούλιο είχε εγκρίνει Νομοσχέδιο με τίτλο: ‘Ο περί της Ευθύνης των Υπουργών και Αξιωματούχων Άνευ Χαρτοφυλακίου Νόμος του 2013’. Σκοπός του Νομοσχεδίου ήταν η θέσπιση νομοθεσίας, ώστε οι Υπουργοί και οι Αξιωματούχοι άνευ Χαρτοφυλακίου που διορίζονται στη Δημοκρατία να ευθύνονται ποινικά για τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους κατά την άσκηση της αρμοδιότητάς τους. Οι Υπουργοί, όπως σημειωνόταν, ευθύνονται ανάλογα με το Υπουργείο του οποίου προΐστανται αλλά και σε σχέση με την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους ως μελών του Υπουργικού Συμβουλίου για τα ειδικά ποινικά αδικήματα της εκ προθέσεως παράβασης των διατάξεων του Συντάγματος ή των Νόμων και της εκ προθέσεως βλάβης των συμφερόντων της Δημοκρατίας.
ΣΤΟ ίδιο πλαίσιο το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε επίσης Νομοσχέδιο με τίτλο: ‘Ο περί της Ευθύνης των Ανεξάρτητων Αξιωματούχων της Δημοκρατίας Νόμος του 2013’ που σκοπό είχε τη θέσπιση νομοθεσίας με την οποία προβλέπονται τα ειδικά ποινικά αδικήματα της εκ προθέσεως παράβασης των διατάξεων του Συντάγματος ή των Νόμων και της εκ προθέσεως βλάβης των συμφερόντων της Δημοκρατίας, εκ μέρους των Ανεξάρτητων Αξιωματούχων της Δημοκρατίας, οι οποίοι διορίζονται δυνάμει του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας στις θέσεις του Γενικού Ελεγκτή και του Βοηθού Γενικού Ελεγκτή της Δημοκρατίας, του Διοικητή και του Υποδιοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Δημοκρατίας.
ΚΑΝΕΝΑ από τα δυο νομοσχέδια δεν προχώρησαν. Δεν έγιναν νόμοι του κράτους. Οι λόγοι που δεν προχώρησαν, παρά τις αποφάσεις του υπουργικού Συμβουλίου δεν είναι γνωστοί, αν και μπορεί ο καθένας να κάνει τους δικούς του συνειρμούς. Η ουσία, ωστόσο, παραμένει μια. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει σχετική νομοθεσία για τις ευθύνες υπουργών κι άλλων κρατικών αξιωματούχων.
ΤΟ πρόσφατο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, επαναφέρει το θέμα αυτό, έστω κι εάν το τραγικό συμβάν έγινε στην Ελλάδα. Ευχόμενοι να μην γίνει ποτέ ξανά τέτοιο δυστύχημα πουθενά στον κόσμο, εκτιμούμε πως μια νομοθεσία, η οποία καθορίζει και τις ευθύνες αξιωματούχων για αποφάσεις και τη διαχείριση που γίνεται από μέρους τους είναι απαραίτητη. Είναι αναγκαία. Παρά τις όποιες αντιδράσεις μπορεί να υπάρξουν, που ειρήσθω εν παρόδω δεν είναι δικαιολογημένες, καθώς όποιος κάνει καλά τη δουλειά του δεν έχει τίποτε να φοβάται, τα νομοσχέδια αυτά πρέπει να επανέλθουν. Και σύντομα. Αναμένουμε.
