Συμφωνώ απόλυτα ότι οι νέοι που συμμετέχουν στην πολιτική -και όχι μόνο- πρέπει να βγαίνουν μπροστά, να έχουν το θάρρος της γνώμης τους και να είναι διεκδικητικοί προς το συμφέρον του τόπου. Οι πολίτες εναποθέτουν πλέον τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο, στα νέα πρόσωπα, τα οποία επιλέγουν να πολιτευτούν. Ζητούν οι πράξεις τους να είναι προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας και όχι μόνο για μια μερίδα της. Στην αντίθετη περίπτωση είναι μια απ’ τα ίδια, με μόνη διαφορά την πιο «φρέσκια» εικόνα.
Οι νέοι λοιπόν, δίνουν άλλο αέρα, μπορούν να φέρουν την αλλαγή. Ωστόσο, αν έχουν στερεοτυπικές αντιλήψεις, αν οι πεποιθήσεις τους δεν συνάδουν με το σήμερα, αν οι πράξεις τους δεν τους τιμούν, τι σημασία έχει η ηλικία; Μπορεί να είσαι 18 με μυαλό 60αρη και το αντίθετο. Το ζήτημα δεν είναι και ούτε πρέπει να μετατρέπεται σε ηλικιακό. Το ζήτημα είναι η ουσία και όχι η βιτρίνα.
Αφορμή για τα λεχθέντα, στάθηκαν τα όσα διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα στον Δημοκρατικό Συναγερμό, αλλά και η ανάδειξη νέων προσώπων μέσα από τη συμμετοχή τους στην προεκλογική εκστρατεία των υποψηφίων Προέδρων.
Όσον αφορά την περίπτωση του ΔΗΣΥ λοιπόν, όλοι μιλούν για επανεκκίνηση του κόμματος μέσα από τις υποψηφιότητες της Αννίτας Δημητρίου και του Δημήτρη Δημητρίου για την προεδρία του κόμματος, καθώς είναι δύο νεαρά πρόσωπα, στα οποία αρκετοί επενδύουν ώστε να επέλθει η αλλαγή. Οι δύο Δημητρίου λοιπόν, είναι αντιμέτωποι με αυτή την πρόκληση, να μην υιοθετήσουν τα λάθη και τον λόγο προηγούμενων γενεών.
Κάτι το οποίο απογοητεύει την κοινωνία στα πολιτικά πρόσωπα, είναι πως άλλα λένε σήμερα και άλλα αύριο. Αν έχουν αυτή τη νοοτροπία και τα νεαρά άτομα που βρίσκονται την πολιτική ζωή, η απογοήτευση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Πόσο δε μάλλον, ακολουθώντας τα χνάρια παλαιότερων γενεών πολιτικών, που λένε και ξε-λένε, επιδεικνύοντας τη λυπηρή ανακολουθία λόγων που δυστυχώς συνηθίσαμε από το πολιτικό προσωπικό τη χώρας.
Η κοινωνία έχει περισσότερη ανάγκη τα νέα μυαλά, και όχι απαραίτητα τα νέα σε ηλικία άτομα. Ο τόπος έχει ανάγκη από πολιτικά πρόσωπα ειλικρινή, έντιμα, μελετημένα, με πρώτη έγνοια η κοινωνία να πάει μπροστά και όχι η πολιτική τους καριέρα. Που έχουν στόχους και προτάσεις για το μέλλον του τόπου, και τους τρόπους να επιτύχουν όσα διαλαλούν πως στοχεύουν.
Εάν η επικοινωνιακή εικόνα είναι το μοναδικό κριτήριο για να πολιτευτεί κανείς, τότε όταν έρθει η ώρα για την πολιτική στην πράξη, αρχίζουν τα προβλήματα, τόσο για τον πολιτικό, όσο και για τους πολίτες.
Η Κύπρος έχει ανάγκη από σύγχρονους πολιτικούς, με βάθος σκέψης και περιεχόμενο στον λόγο τους και όχι από επιφανειακούς, για τους οποίους οι πολίτες δεν θα νιώθουν περήφανοι.
Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, δεν αμφισβητώ κανένα νέο πρόσωπο από την πολιτική σκηνή του τόπου. Ωστόσο, με όσα έχουν δει τα μάτια μας σε αυτό το νησί, πάντα υπάρχουν επιφυλάξεις.
