Η αγορά που εκπροσωπεί το συγκεκριμένο προϊόν, μαζί και με τις τρείς τελίτσες του …, όπως και αν αυτή ορίζεται, πακέτο και με όσους την αντιπροσωπεύουν, θα σου απαντήσει κυνικά ότι και το πολύ δεν είναι ποτέ αρκετό.
Ο θόρυβος και η φασαρία, πάντα προσελκύουν την προσοχή και την περιέργεια. «Τι συμβαίνει;», λέει ο αιφνιδιασμένος, και τρέχει γρήγορα να το δει. Το συμβάν. Τον έχουν προλάβει πολλοί. Κι ακόμα περισσότεροι έπονται. Έτσι μαζεύεται το μπούγιο. Έτσι αρχίζει η συζήτηση. Η ανάλυση. Η άποψη. Ο καυγάς. Και έτσι καταπλέουν και οι μικροπωλητές. Της ενημέρωσης, που έχω κατά νου.
Σε άλλο επίπεδο, αν αντικαταστήσεις τον κρότο της φωνής με το τρακάρισμα φερ’ ειπείν ενός αυτοκινήτου, θα δεις ότι και εκεί όλοι κόβουν ταχύτητα και πολλοί σταματούν, πάλι για να δουν το κακό, να εκφέρουν άποψη, να τηλεφωνήσουν και στα μίντια. Πολεμικοί ανταποκριτές…
Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός αχόρταγα γυρεύει τον φορέα που θα το μεγεθύνει. Που θα του δώσει διαστάσεις προσέλκυσης. Τέτοιες όμως, που να μη διαρκούν πολύ, ώστε να φύγουν γρήγορα οι περίεργοι, με τις εντυπώσεις που – αυτό το γεγονός – τους έχει εντυπωθεί. Αν μείνουν παραπάνω, χωρίς θόρυβο πια, μπορεί να περάσει ήσυχα μπροστά τους ένας περίεργος και ενδιαφέρον προβληματισμός…
Αλήθεια, έχετε προσέξει πόσες φορές στα πρωινά δελτία ειδήσεων των καναλιών, των ραδιοφώνων και των sites ξεκινούν με την «είδηση» ότι σχηματίστηκαν μεγάλες ουρές στον Κηφισό (στην Αθήνα) ή στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού (στην Κύπρο) λόγω σύγκρουσης αυτοκινήτων; Αυτό, εμείς οι δημοσιογράφοι, το λέμε χρηστική πληροφορία.
Δηλαδή, για να μπορέσει ο ερχόμενος να κάνει παράκαμψη, και να μην μπλέξει στο μποτιλιάρισμα. Εντάξει, αλλά να πάει πού;
Οι περισσότερες οθόνες παίζουν το ίδιο έργο. Φιλοξενούν τα ίδια κεφάλια. Παράγουν τον ίδιο θόρυβο. Αυτός, συντίθεται από διακεκομμένες προτάσεις που είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα μιας αλήθειας που όμως δεν μπορείς εύκολα να ελέγξεις. Το παθαίνω συχνά. Εγώ που υποτίθεται πως είμαι μέσα στο παιχνίδι, και μαθημένος στα κόλπα του.
Το έπαθα παρακολουθώντας την συζήτηση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας στη Βουλή των Ελλήνων, για τα αίτια του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη. Έπιασα τον εαυτό μου να βρίσκει λογικά δύο διαμετρικά αντίθετα πράγματα που ειπώθηκαν για την ηλεκτρονική σηματοδότηση. Έπρεπε να διαβάσω πολύ, για να καταλάβω ότι δεν μπορούν – διάολε – η αλήθεια και η λογική να κινούνται στην ίδια γραμμή και με αντίθετη φορά. Αναπόφευκτα θα συγκρουστούν κατά μέτωπο, όπως οι δύο αμαξοστοιχίες στα Τέμπη.
Αυτό, το να βρίσκεις λογικά με μια πρώτη ματιά ή ένα πρώτο άκουσμα τα επιχειρήματα που αναπτύσσουν δύο άνθρωποι που φανερά τσακώνονται για το «θέμα», πραγματικά σε απορρυθμίζει. Πόσο μάλλον όταν και οι δύο κουνάνε μπροστά στα μάτια σου κάποια έγγραφα, με αδιάσειστα όπως λένε, στοιχεία, και λέγοντας πανηγυρικά «τα καταθέτω, κύριε Πρόεδρε», σίγουροι ότι έχουν λύσει την δυσκολότερη εξίσωση των μαθηματικών. Τέσσερεις ώρες μπροστά στην τηλεόραση, και άλλες τόσες μετά για να κάνω το fact-check μου, που προφανώς και κατέστειλε την πελαγωμένη μου σιγουριά.
Για μία ακόμη φορά, αναρωτήθηκα «μα, αυτή είναι η Ελλάδα;». Μια χώρα που δυσκολεύεται να καταλάβει τι της συμβαίνει, επειδή δεν ξέρουν που τους πάν τα τέσσερα εκείνοι που δεν έχουν μάθει ποτέ τους να μιλάνε με γεγονότα και όχι με εντυπώσεις; Και προπαντός, να παίρνουν μια μικρή απόσταση από το «συμβάν, προτού το ερμηνεύσουν με τον γνωστό στόμφο της διαμφισβήτησης βεβαιότητας, αλλά και τον ναρκισσισμό ότι «κρατώ όλον τον κόσμο στα χέρια μου».
Η ίδια απελπιστική σύγχυση σε πλημμυρίζει όταν ακούς συζήτηση για το Κυπριακό, και για τα αίτια που για μία ακόμη φορά η επιδιωκόμενη (;) λύση έμεινε πάλι στα ράφια. Είναι εύκολο, σε μια εκπομπή, σε μια συνέντευξη, σε μια ανταλλαγή απόψεων στη Βουλή, να ακούσεις και να διαβάσεις πράγματα που μοιάζουν λογικά. Δεν είναι. Και αυτό το πιστοποιεί το αποτέλεσμα. Πιο πολύ, το επιβεβαιώνει η γνώση όσων μπορούν να τραβηχτούν πέρα από τον θόρυβο και τις εντυπώσεις, και να αναμετρηθούν με τα αδιάσειστα στοιχεία και γεγονότα. Αυτά, σε αντίθεση με επιρρεπείς πολιτικούς, λένε πάντα την αλήθεια.
