Μετά τις όποιες δονήσεις επισυνέβησαν σ’ όλη τη διαδρομή του προεκλογικού και απ’ όσες θα καταγραφούν μετεκλογικά από σήμερα – σε μερικές περιπτώσεις τόσο απρόβλεπτες και απρόσμενες – δεν μετατοπίζεται από το επίκεντρο της επικαιρότητας το δράμα που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στη νότια Τουρκία και στην πολύπαθη Συρία. Στην ίδια την γειτονιά μας. Εδώ πλησίον μας. Τα ανθρώπινα δράματα που ξεθάβονται ακόμα μέσα από τα ερείπια, που τα οποιαδήποτε λόγια ή περιγραφές ωχριούν στην πραγματική αποτύπωσή τους, αφήνουν να κυλούν ως σχετικές οποιεσδήποτε άλλες εξελίξεις, όσο κι αν έχουν κι αυτές τη δική τους σημασία.
Να αναλογισθεί κανείς ότι όλες αυτές οι χιλιάδες των συνανθρώπων μας βρίσκονταν σε μια κανονικότητα, στην καθημερινότητά τους, υφαίνοντας τα δικά τους όνειρα και προσδοκώντας μέσα από την ελπίδα το καλύτερο μέλλον τους. Μόνο μερικά δευτερόλεπτα αρκούσαν, όμως, για να αναποδογυριστούν τα πάντα και ν’ αλλάξει ο ρους της ζωής τους με τον πιο δραματικό τρόπο. Ανήμποροι ν’ αντιδράσουν παραδόθηκαν στην τόσο άσχημη μοίρα και ο ίδιος ο θάνατος έγραφε τον πιο τραγικό επίλογο, που ξεπερνούσε κατά πολύ μια απλή εικόνα βιβλικής καταστροφής.
Είναι σε τέτοιες οριακές καταστάσεις που ο άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί την πλήρη αδυναμία του αλλά και την ματαιότητα των τόσων που στη ζωή του αξιολογεί ως υπέρτατα αγαθά: σπίτια, περιουσίες, εξουσίες, φήμη κ.α. Διαπιστώνει την ασημαντότητα των όποιων επιλογών του, μπροστά στην επέλαση του θανάτου. Και άντε σε τέτοιες στιγμές να ψάχνεις για αίτια και αιτιατά, για υπευθύνους και ανεύθυνους, για ενόχους και αθώους. Να έχεις κάπου να ξεσπάσεις. Να εκτονωθείς… Η μόνη παρηγοριά σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η ανθρώπινη αλληλεγγύη και ο χρόνος που έχει την ικανότητα να επουλώνει πληγές…
Η ενασχόλησή μας με τα πιο σοβαρά δεν αποτρέπει να εγκύψουμε και εμείς εδώ σε τέτοιες, κατά τα άλλα, λεπτομέρειες… Δεν είναι άγνωστο ότι ως προς την θέση της η Κύπρος χόρεψε σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν – το μακρινό και το πιο πρόσφατο- σε ρυθμούς εγκέλαδου, βιώνοντας την καταστροφική του μανία, άλλοτε με σκληρότερο και άλλοτε με πιο ήπιο τρόπο. Αρκεί μια αναδίφηση σε αξιόπιστες ιστορικές μαρτυρίες. Άλλωστε, βρισκόμαστε στη δεύτερη σε μέγεθος σεισμόπληκτη ζώνη της γης και καταγράφεται μια αξιοπρόσεκτη συχνότητα «τεκτονικών» σεισμών που σχετίζονται με το «κυπριακό τόξο». Είναι περιπτώσεις τέτοιων φαινομένων που αρκείσαι μόνο να υψώνεις τα χέρια. Ωστόσο, εστιάζουν κι εδώ ανθρώπινες ευθύνες, στο κομμάτι των υποδομών σε κτήρια και πιο συγκεκριμένα στην ανθεκτικότητά τους, προκειμένου να λειτουργούν, έστω, για τον μετριασμό των όποιων συνεπειών. Υψώθηκαν, με αφορμή το τραγικό γεγονός στη γειτονιά μας, κάποιες φωνές επιστημόνων, οι οποίες επέσυραν την προσοχή στις ελλείψεις στην αντισεισμικότητα κτηρίων. Έστω εκείνων που κουβαλούν μια ηλικία. Είναι εδώ ακριβώς που παρατηρείται να εκτυλίσσεται μέγα έγκλημα στο βαθμό που διαπιστώνεται ολιγωρία, αν όχι και αδιαφορία. Εδώ, ναι, είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
