Ως ένθερμος υποστηρικτής του ΓεΣΥ και συχνός χρήστης του, καθώς ένα πρόβλημα υγείας δεν μου αφήνει και πολλές εναλλακτικές, θεωρώ πως το σχέδιο είναι ό,τι καλύτερο πρόσφερε η Κυπριακή Δημοκρατία στους ασθενείς για λύση στα προβλήματα υγείας τους, τα οποία υπό άλλες συνθήκες δεν θα είχαν την δυνατότητα, με κύριο φυσικά λόγο τον οικονομικό παράγοντα. Αυτή την άποψη την έχω εκφράσει αρκετές φορές και σε προηγούμενες στήλες.
Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνουν βελτιώσεις σε αυτό, πάντα υπέρ των ασθενών. Σημαντικό κομμάτι είναι φυσικά η ένταξη περισσότερων Τμημάτων Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών στο σύστημα, έτσι ώστε να διευκολύνεται η διαχείριση σοβαρών περιστατικών. Εκτός από αυτό θα σταματήσει και η παραπομπή ασθενών από τα ιδιωτικά ΤΑΕΠ στα δημόσια είτε γιατί δεν μπορούν να τα διαχειριστούν είτε γιατί δεν έχουν τα απαραίτητα εφόδια (νοσηλευτικό προσωπικό, κλίνες, κτλ.) να εξυπηρετήσουν στο βαθμό που πρέπει. Προς Θεού, δεν κρίνω τα ιδιωτικά νοσοκομεία αλλά σε αρκετές περιπτώσεις είχα γίνει μάρτυρας τέτοιων περιστατικών και είναι ντροπή, ειδικά όταν αυτά έχουν να κάνουν με σοβαρούς τραυματισμούς.
Αυτό όμως, που ίσως θα ήταν σημαντικό να γίνει, είναι να δοθούν περισσότερα κίνητρα σε γιατρούς οι οποίοι δεν είναι ενταγμένοι στο σύστημα. Έχω κουραστεί να ακούω από γιατρούς εντός του ΓεΣΥ οι οποίοι προσπαθούν να βοηθήσουν ασθενείς, να δίνουν ως εναλλακτικές άλλους γιατρούς, οι οποίοι είναι καλύτεροι στον τομέα τους αλλά δεν ανήκουν στο σύστημα. Υπάρχουν αρκετές επιλογές ιατρών στο σχέδιο οι οποίοι είναι εξαιρετικοί και έχουν και την όρεξη και την πρόθεση να βοηθήσουν τους ασθενείς με το οποιοδήποτε πρόβλημα υγεία. Δεν θεωρώ σωστό να γίνεται αυτή η διάκριση γιατί δεν είναι ωφέλιμο για τους ίδιους τους ασθενείς.
Η λύση για αυτό ίσως θα ήταν να δοθούν περισσότερα κίνητρα σε αυτούς τους γιατρούς έτσι ώστε όσοι είναι εντός του ΓεΣΥ να υποχρεωθούν να αλλάξουν την αντιμετώπιση που έχουν προς τους ασθενείς τους. Αρκετές είναι οι περιπτώσεις, από προσωπική εμπειρία, που η έγνοια του ιατρού ήταν απλά να καταχωρήσει την επίσκεψη του ασθενή, χωρίς να δίνει ουσιαστικές θεραπείες που θα τον βοηθήσουν. Ή ακόμη, να μην δίνουν την απαραίτητη σημασία στους ασθενείς γιατί είναι τόσο επιβαρυμένοι από τον αριθμό ραντεβού που έχουν μέσα στη μέρα, που απλά εξετάζουν πρόχειρα και επιφανειακά τους ασθενείς για να τελειώνουν. Αυτό είναι απαράδεκτο και κανονικά αυτοί δεν πρέπει να βρίσκονται καν στο ΓεΣΥ, επειδή απλά δυσκολεύουν τη ζωή των ασθενών.
Δεν ακυρώνω τη δουλειά που έχει γίνει μέχρι στιγμής από τους αρμόδιους για την ομαλή λειτουργία του σχεδίου. Υπάρχουν και λάθη και ατασθαλίες. Αυτές οι περιπτώσεις, όμως, είναι μεμονωμένες και μπορούν να αντιμετωπιστούν. Πρέπει να γίνουν αρκετά ακόμα βήματα προς την βελτίωση του σχεδίου, έτσι ώστε να μπορέσουν να επωφελούνται στο έπακρο τόσο οι ασθενείς όσο και οι ιατροί. Γιατί για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, οι γιατροί χρειάζεται να έχουν οικονομικά κίνητρα τα οποία να αντικατοπτρίζουν την δουλειά τους. Οπότε θα πρέπει να γίνει σωστή δουλειά από όλες τις πλευρές γιατί το ΓεΣΥ είναι ένα σχέδιο με αρκετά καλές βάσεις και μπορεί να βελτιωθεί. Αρκεί να το θέλουν όλοι.
