Όπως και αν το δει κάποιος, το αποτέλεσμα είναι προϊόν μιας πολιτικής επανάστασης της κοινωνίας. Είναι Ιστορία. Είναι ο πρώτος Πρόεδρος ο οποίος εκλέγεται χωρίς την στήριξη ενός εκ των δύο μεγάλων κομμάτων. Είναι η πρώτη φορά, που και τα δύο μεγάλα κόμματα περνούν στην αντιπολίτευση. Αυτό από μόνο του, μετατρέπει το βάρος το οποίο αναλαμβάνει ο Νίκος Χριστοδουλίδης σε τεράστιο βουνό. Διότι πλέον, καλείται να αποδείξει αν το άξιζε. Αν ορθά μεγάλη μερίδα της κοινωνίας τον εμπιστεύτηκε και παραμέρισε τις κομματικές ηγεσίες. Αν ορθά του πρόσφερε τόση δύναμη ώστε να σπάσει την ισχύ του δίπολου, που μέχρι προσφάτως, φάνταζε ανίκητη. Αν ορθά αγκάλιασε το όραμα για ένωση δυνάμεων, γεννώντας ελπίδα για μια Κύπρο που θα κοιτάξει μπροστά.
Η κοινωνία κραύγαζε προς τις κομματικές ηγεσίες , τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία, πότε με την διογκούμενη αποχή, πότε με τη δημιουργία μικρών σχηματισμών, ότι τις βαρέθηκε. Δυστυχώς, είχαν βουλωμένα αφτιά. Ο Χριστοδουλίδης εισέπραξε το μήνυμα. Επιχείρησε να το κάνει πράξη. Συγκρούστηκε με το ένα μεγάλο κόμμα και πέταξε τον υποψήφιό του εκτός δεύτερου γύρου. Χθες, συγκρούστηκε με έτερο μεγάλο κόμμα και, παρά την υπόγεια σύμπλευση με την ηγεσία του άλλου μεγάλου κόμματος, νίκησε ξανά.
Ουδείς πρέπει να υποτιμήσει το επίτευγμα της επικράτησης σε βάρος δύο ισχυρών κομματικών μηχανισμών. Κάποιος μπορεί να αντιτάξει ότι η επιτυχία του στηρίχτηκε στις ψήφους του κεντρώου χώρου. Ασφαλώς. Ωστόσο, για να δει κάποιος καθαρά την εικόνα, πρέπει να πάει ένα χρόνο πίσω. Τότε που ακολούθησε ξεχωριστή πορεία εκτός ΔΗΣΥ και παρέσυρε μαζί του το 30% της δύναμης του! Παράλληλα, πρέπει να ενθυμηθεί ότι ισχυρές δυνάμεις ψηφοφόρων των κομμάτων του κεντρώου χώρου είναι που επέβαλαν ουσιαστικά στις ηγεσίες την στήριξη Χριστοδουλίδη.
Από το ιστορικό αποτέλεσμα, προκύπτει ένα κραυγαλέο μήνυμα το οποίο καλούνται να εισπράξουν ορθά οι ηγεσίες των κομμάτων και ένα τεράστιο ερωτηματικό: Αν και πώς θα μπορέσει να κυβερνήσει ο Νίκος Χριστοδουλίδης όταν θα έχει αντιπολίτευση στη Βουλή τα δύο μεγάλα κόμματα.
Όσον αφορά το μήνυμα, ολόκληρη την προηγούμενη εβδομάδα η στήλη υποδείκνυε ότι η ηγεσία του ΔΗΣΥ, λειτουργώντας με θυμό και εκδικητικότητα, έδειχνε ότι δεν γνώριζε τον κόσμο της. Όταν επί 47 χρόνια καλλιεργείς στους ψηφοφόρους σου την εικόνα ότι το ΑΚΕΛ είναι το αντίπαλο δέος και ότι με τις πολιτικές του είναι καταστροφή για τον τόπο, είναι το λιγότερο ουτοπία να αναμένεις ότι μπορεί εν μία νυκτί να τους στρέψεις σε ψήφο υπέρ του υποψηφίου του.
Αυτό επιβεβαιώθηκε περίτρανα από τα αποτελέσματα. 75% των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ επέλεξαν Χριστοδουλίδη. Είτε από αντιακελισμό, είτε από φόβο για την οικονομία, είτε από προτίμηση προς έναν υποψήφιο από το δικό τους χώρο. Αναντίλεκτα, ο Αβέρωφ δέχτηκε δεύτερη ήττα σε μια εβδομάδα. Έχασε κατά κράτος από τον Αναστασιάδη, ο οποίος, ωστόσο, ούτε αυτός βγήκε αλώβητος από τη σύγκρουση. Αμφισβητήθηκε ανοικτά από στελέχη και από έντυπα που πρόσκεινται στον ΔΗΣΥ.
Ουδόλως τυχαίο το γεγονός ότι ψες ο Αβέρωφ εμφανίστηκε πολύ διαφορετικός από την προηγούμενη Τρίτη. Δήλωσε ότι θα είναι δίπλα στο νέο Πρόεδρο στα δύσκολα για τον τόπο. Αν τα λόγια θα γίνουν πράξη θα διαφανεί μετά την11η Μαρτίου όταν θα εκλεγεί η νέα ηγεσία του ΔΗΣΥ. Αυτή την στιγμή, ο Αβέρωφ παίζει την πολιτική του επιβίωση. Μετά από δύο ήττες, αν αμφισβητηθεί στις εσωκομματικές εκλογές δεν πρέπει να αισθάνεται ασφαλής. Με 75% των ψηφοφόρων του κόμματος να έχουν ψηφίσει Χριστοδουλίδη, δεν τον παίρνει η σκληρή γραμμή.
Το ΑΚΕΛ κατάφερε να μην έχει προβλήματα. Όμως, αν δεν προχωρήσει σε ουσιαστικό εκσυγχρονισμό θα τα ξαναβρεί μπροστά του στο μέλλον. Τα κόμματα του κεντρώου χώρου, έχοντας πιαστεί από τη δημοφιλία Χριστοδουλίδη, αν παραπλανηθούν από τη νίκη, απλώς, θα κρύψουν τα προβλήματά τους κάτω από το χαλί. Όσο για το ΕΛΑΜ, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, αποκτά ολοένα και πιο ρυθμιστικό ρόλο.
Η προσοχή εστιάζεται στο πώς θα καταφέρει να κυβερνήσει ο Χριστοδουλίδης. Τα δύο μεγάλα κόμματα αν επιχειρήσουν να κάνουν τυφλή αντιπολίτευση πρέπει να αναμένουν ότι θα συναντήσουν την αντίδραση της κοινωνίας. Σε αυτό θα παίξει κύριο ρόλο το αν ο Χριστοδουλίδης θα κάνει πράξη όσα υποσχέθηκε. Αν θα κρατήσει ισχυρή οικονομία στηρίζοντας παράλληλα τη μεσαία τάξη. Αν θα καταφέρει να δημιουργήσει κράτος δικαίου. Αν η Κυβέρνησή του θα μείνει μακριά από σκάνδαλα και διαφθορά.
Πρώτο δείγμα γραφής θα δώσει με το σχηματισμό Κυβέρνησης. Αν πέσει στην παγίδα να διορίσει κομματικούς, παλιούς υπουργούς και φθαρμένα πολιτικά πρόσωπα, τότε θα χάσει το παιγνίδι από την αρχή.
