Η δεύτερη θητεία του Εμανουέλ Μακρόν στην προεδρία εξελίσσεται σε μια ατέλειωτη μάχη με πολλά μέτωπα. Ένα από αυτά είναι το συνταξιοδοτικό. Αποφασισμένος να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και να υλοποιήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις ο Γάλλος πρόεδρος δείχνει να κινείται σε ταραγμένα νερά, με αρκετούς αναλυτές να προβλέπουν πως παίζει την παραμονή του στο Μέγαρο των Ηλυσίων κορώνα γράμματα.
Η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού, η γαλλική κυβέρνηση θέλει να μεταφέρει το όριο από τα 62 στα 64 έτη για να αφυπηρετήσει κανείς, έχει πυροδοτήσει τεράστιες αντιδράσεις. Το γεγονός πως η Γαλλία έχει όντως από τα χαμηλότερα όρια και πως αν δεν ληφθούν μέτρα μέσα στα επόμενα χρόνια το σύστημα θα καταρρεύσει, δεν στάθηκε αρκετό για να κατευνάσει τα πνεύματα. Αποτέλεσμα ότι οι διαδηλώσεις αντί να κοπάσουν συνεχίζονται και η οργή εναντίον του Εμανουέλ Μακρόν και της κυβέρνησής τους αυξάνονται.
Έτσι η κρίση κλιμακώνεται. Η Γαλλία έχει αυτή τη στιγμή ένα πρόεδρο απομονωμένο, μια πρωθυπουργό αποδυναμωμένη, μια Εθνοσυνέλευση ηλεκτρισμένη, εργατικά συνδικάτα ορκισμένα να φτάσουν μέχρι τέλους, μια αντιπολίτευση που καιροφυλακτεί για να επωφεληθεί και ολόκληρη τη χώρα σε αναταραχή. Αποτέλεσμα ότι ο Εμανουέλ Μακρόν βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη απειλή για την εξουσία του, μετά τις κινητοποιήσεις των Κίτρινων Γιλέκων πριν από τέσσερα χρόνια.
Και τα εργατικά και ο Γάλλος πρόεδρος ποντάρουν σε μεγάλο βαθμό στο ότι η άλλη πλευρά θα κουραστεί και θα κάνει πίσω σε κάποια στιγμή. Ίσως και οι δύο να κάνουν λάθος. Αν ο Εμανουέλ Μακρόν πίστευε ότι ο στρατηγός χρόνος θα ήταν σύμμαχός του και ότι θα του προσέφερε μια γρήγορη νίκη εναντίον των συνδικάτων, οι τελευταίες διαδηλώσεις πρέπει να του έδειξαν πως οι υπολογισμοί του δεν είναι ορθοί. Από την άλλη το τηλεοπτικό του διάγγελμα την περασμένη Τετάρτη δεν άφησε καμία αμφιβολία στα συνδικάτα πως η μεταρρύθμιση θα προχωρήσει ό,τι και να γίνει.
Όμως ακόμη και να περάσει τον σκόπελο του συνταξιοδοτικού ο Εμανουέλ Μακρόν θα βγει λαβωμένος. Η Ακροαριστερά ονειρεύεται επαναστάσεις και βλέπει την απήχησή της να αυξάνεται. Η Δεξιά φιλοδοξεί να πάρει εκδίκηση, καθώς επί προεδρία Μακρόν έχει υποβιβαστεί από ρόλο πρωταγωνιστή σε ρόλο κομπάρσου. Η δε Ακροδεξιά υποδαυλίζει τα χειρότερα λαϊκά ένστικτα των Γάλλων και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως θα στοχεύει στο να αυξήσει περισσότερο την εκλογική της δύναμη. Ο Γάλλος πρόεδρος είναι μόνος εναντίον όλων.
