Μεταξύ μας, μια σοβαρή, δημιουργική και αυστηρή αντιπολίτευση τη χρειάζεται η χώρα. Ιδίως, απέναντι στο «ό,τι να ’ναι» που στήριξε την υποψηφιότητα του νέου Προέδρου.

Όπως μου επισήμανε χθες σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε ο βουλευτής της ΝΔ και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιοκ Δημήτρης Καιρίδης, είναι ενδιαφέρον και το γεγονός ότι ο κ. Νίκος Χριστοδουλίδης αναλαμβάνει εκλεγμένο αξίωμα για πρώτη φορά. Δεν ήταν ποτέ βουλευτής, ούτε δήμαρχος, ούτε δημοτικός σύμβουλος. Και με την πρώτη, εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας με μια αλλοπρόσαλλη συμμαχία, μια πανσπερμία κομμάτων, που πραγματικά θα δοκιμαστεί ως προς το κατά πόσο θα μπορέσει να επιβληθεί εκεί που πρέπει. 

«Μεγάλες οι προκλήσεις. Μεγάλες οι αλλαγές στο γεωστρατηγικό περιβάλλον και το Κυπριακό σε τέλμα», τόνισε χαρακτηριστικά ο καθηγητής κ. Καιρίδης και εκπρόσωπος της ελληνικής Βουλής στην Ολομέλεια της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης. 

> Όλη η συνέντευξη είναι διαθέσιμη σε αυτόν τον σύνδεσμο από το 32’40” και μετά: https://www.ertecho.gr/radio/proto/show/kathreftis/ondemand/312164/kathreftis-me-ton-xristo-mixailidi-13-02-23/

Η ψυχολογία του απογοητευμένου, καλό είναι να μην εκφράζεται για λίγο καιρό μετά από την αιτία της απογοήτευσής του. Είναι ένα υγιές συναίσθημα, ναι. Αρκεί να μην το αφήσεις να απλωθεί σε θυμό. Θα ξαναγίνει αυτό που ήσουν κάποτε. Ή πάντα…

Από την άλλη, εξίσου επιβλαβές, αν όχι και ολέθριο, μπορεί να αποδειχθεί και η αλαζονεία του πανηγυρίζοντα. «Γιατί χαίρεται ο κόσμος, πατέρα;», ρωτά το εμβρόντητο παιδί. «Γιατί βρέθηκε στην όχθη της χαράς, παιδί μου». «Και ποια είναι αυτή, μπαμπά;». «Η απέναντι από την άλλην»…

Στον τόπο μας, λέμε ότι όλοι γνωριζόμαστε. Ως έναν βαθμό, τούτο ισχύει. Το αληθές όμως είναι ότι δεν ξέρουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν ψαχνόμαστε. Δεν ανοιγόμαστε στο μέσα μας. Μόνο έξω αφηνιάζουμε. 

Κάποτε ο Σαββόπουλος έλεγε ότι την Ιστορία τη γράφουν οι παρέες. Το συζητήσαμε και το αναλύσαμε όσο δεν έπαιρνε άλλο. Γιατί ήταν τόσο δύσκολο να το καταλάβουμε; Μα, διότι οι παρέες μας τελικά δεν είχαν βάθος συναισθήματος. Επιφάνεια σοβαρότητας, σύμφυτη με λόγια μεγάλα και ψεύτικα. Σκορπίσαμε…

Από τούτη την εκλογική πανδαισία, μου μένουν κάτι αλγόριθμοι της πλάκας και οι μουγγές συμμαχίες. Οι εταίροι δεν εκφράζονταν ελεύθερα, μερικοί και καθόλου, διότι έτσι τους δασκάλεψαν οι επικοινωνιολόγοι και οι μέντορες. 

Ήταν μια ωραία άσκηση ισορροπιών. Που όλοι ξέρουμε πού θα καταλήξουν. Γιατί; Μα, πότε μάθαμε τη συνένωση για το καλό, για να την εφαρμόσουμε τώρα; 

 

Σαν να μην έφταναν όλα τα νέα της πρώτης γραμμής που λέμε, σεισμοί, δεκάδες χιλιάδες νεκροί και εκτοπισμένοι από τα χάρτινα σπίτια τους, ακραία καιρικά φαινόμενα, το αδιάκοπο σφυροκόπημα του Πούτιν στην Ουκρανία μες το καταχείμωνο, η ακρίβεια, οι εκλογές εδώ, νέος Πρόεδρος στην Κύπρο, έχουμε και Ούφα, ιπτάμενα αντικείμενα αγνώστου προελεύσεως δηλαδή, που καταρρίπτονται σχεδόν κάθε μέρα…

  

> Συμπληρώθηκε μία εβδομάδα από το φοβερό κτύπημα των 7,8 Ρίχτερ στην Τουρκία και στη Συρία. Σύμφωνα με το Reuters, οι καταμετρημένοι, επιβεβαιωμένοι νεκροί στην Τουρκία είναι 29.695 και στην Συρία, όπου η πληροφόρηση είναι σχεδόν ανύπαρκτη, υπολογίζονται στους πέραν των 3.500. Επίσης, εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι άστεγοι πλέον, καταμεσής του βαρύ χειμώνα. 

> Ο υπεύθυνος των προγραμμάτων αρωγής των Ην. Εθνών, δηλώνει ότι ο υπόλοιπος κόσμος δεν έχει μπορέσει να βοηθήσει, σχεδόν έχει εγκαταλείψει, τους ανθρώπους στη βορειοδυτική Συρία. 

> Συγκινητική και λιτή, όπως πρέπει, ήταν η υποδοχή των ανθρώπων μας του ΕΚΑΜ και του ΕΚΑΒ που επέστρεψαν έπειτα από σχεδόν μια εβδομάδα από τη σεισμόπληκτη Τουρκία. Και μόνο η εικόνα, τα πρόσωπά του, ήταν αρκετή. Ακόμα και ο σκύλος που πήραν μαζί τους ήταν εξουθενωμένος. 

> Μας έκαναν να ψιλώσουμε λιγάκι. Και ελπίζω να κρατήσουμε, σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, κάτι από αυτό!  

> Μετράμε τέλος 355 ημέρες από την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία. Σφυροκοπείται από τις ρωσικές δυνάμεις το Μπαχμούτ. Ανταποκρίτρια του BBC λέει ότι λεπτό με λεπτό η μάχη εκεί φαίνεται να χάνεται για την Ουκρανία. Και προσθέτει ότι το Κρεμλίνο θέλει να πανηγυρίσει την ανακατάληψή της στις 24 Φεβρουαρίου, ανήμερα της συμπλήρωσης 1 έτους από την εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων στη γειτονική, ανεξάρτητη χώρα.