Πάει πολύς καιρός από τότε που οι λέξεις «τετράμηνα» και «εξετάσεις» ήταν ικανές να σημάνουν συναγερμό και να δώσουν το έναυσμα για καβγάδες. Αυστηρές τοποθετήσεις, αιχμηρές ανακοινώσεις και μια άνευ προηγουμένου διαμάχη χαρακτήριζε τους εμπλεκόμενους με την εκπαίδευση φορείς. Ένα σκηνικό που κράτησε μήνες –χρόνια για την ακρίβεια– καθώς ως γνωστόν, ο θεσμός των τετράμηνων εξετάσεων αποτέλεσε κόκκινο πανί με το καλημέρα του στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Τα όσα διαδραματίστηκαν είναι γνωστά και δεν χρειάζεται να τα αναπτύξουμε εκ νέου. Όπως καλά γνωστές είναι και οι θέσεις όλων των φορέων. Δυστυχώς, δεν αλλάζει η κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί τα προηγούμενα χρόνια αλλά και το πρώτο τετράμηνο αυτής της σχολικής χρονιάς, με αποτέλεσμα μαθητές να έχουν επηρεαστεί αρνητικά από τον τρόπο εφαρμογής του θεσμού και τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί. Και δεν αλλάζει, παρά την καλή πρόθεση που υπάρχει τώρα στο υπουργείο Παιδείας για διόρθωση των στρεβλώσεων και λειτουργία ενός συστήματος αξιολόγησης μαθητών που πραγματικά να αποδίδει αλλά και να αποτυπώνει την πραγματική εικόνα.
Αυτό, όμως, που τώρα παρατηρούμε και οφείλουμε να το καταγράψουμε στα πρώτα θετικά δείγματα γραφής της νέας ηγεσίας του Υπουργείου είναι η πρόθεση για την εξεύρεση λύσης στο ζήτημα αυτό που έχει ταλανίσει πολύ και πολλούς. Ανεξαρτήτως εάν στο τέλος η λύση που θα δοθεί θα ικανοποιήσει ή όχι, σημειώνεται ότι για πρώτη φορά μετά από καιρό ακολουθείται μια πορεία διαβούλευσης με ηρεμία, χωρίς συγκρούσεις και στηριζόμενη πλέον στη βάση της λογικής. Είχε καιρό να δούμε ομοψυχία στο νευραλγικό αυτό τομέα. Ελπίζουμε να κρατήσει, παρά τις όποιες διαφωνίες προκύψουν στο μέλλον μεταξύ των διαφόρων πλευρών. Γιατί από το επίκεντρο όλων δεν πρέπει να φεύγει ο στόχος. Κι αυτός δεν είναι άλλος από την παροχή σωστής Παιδείας (με όλα όσα αυτός ο σπουδαίος όρος περιλαμβάνει) σε κάθε ένα παιδί.
Μιλώντας για ηρεμία στην εκπαίδευση, ανέτρεξα σε ένα άρθρο ημερομηνίας 13 Ιανουαρίου 2023, μερικές μέρες πριν από την έναρξη των εξετάσεων του πρώτου τετραμήνου, απόσπασμα του οποίου παραθέτω αυτούσιο: «Και η πραγματικότητα είναι πως τα τελευταία χρόνια η εκπαίδευσή μας έχει ταλανιστεί αρκετά. Ακόμη και αποφάσεις, που ενδεχομένως να οδηγούσαν σε θετικά αποτελέσματα και στην εκπλήρωση των επιθυμητών στόχων –όποιοι κι αν ήταν αυτοί κατά περιόδους και φάσεις– μπήκαν σε τέτοιες συζητήσεις, φιλτραρίστηκαν με ακατανόητα και εμμονικά πολλές φορές κριτήρια, που οδήγησαν σε εντάσεις, κρίσεις και πόλεμο. Με χαρακτηρισμούς από διάφορους φορείς προς διάφορους άλλους που δεν αρμόζουν όχι μόνο στην Εκπαίδευση αλλά και στην Παιδεία και τον Πολιτισμό μας γενικότερα. Κι όλα αυτά, με θύματα τα παιδιά, είτε γενικά σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, είτε συγκεκριμένα σε κάποιες από αυτές κάθε φορά. Σημασία έχει να επέλθει ηρεμία στην Εκπαίδευση. Όχι στασιμότητα. Ηρεμία, η οποία θα επιτρέψει σε όλους, όσοι λαμβάνουν αποφάσεις κι έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στον τομέα αυτόν, με καθαρό μυαλό να δουν πώς μπορούν να βελτιώσουν το εκπαιδευτικό σύστημα προς όφελος κάθε μαθητή. Χωρίς γινάτια, χωρίς κομματικές ταμπέλες, χωρίς αποχρώσεις αναλόγως συμφερόντων. Ας ελπίσουμε ότι η επόμενη διακυβέρνηση του τόπου θα κάνει ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση».
Υ.Γ. Πάντως είναι άξιο απορίας πώς κάποιοι τόσο καιρό αρνούνταν πεισματικά την ύπαρξη προβλημάτων και στρεβλώσεων στον θεσμό των εξετάσεων, ενώ ξάφνου τώρα έγιναν λαλίστατοι για την ανάγκη αλλαγών ώστε να διορθωθούν προβλήματα και στρεβλώσεις!
