Καλημέρα σας, και καλή Μεγάλη Σαρακοστή. Που, ακόμα και αν κάποιος δεν πιστεύει, είναι πάντα μια καλή ευκαιρία αυτοκριτικής και αυτοκάθαρσης για κάθε έναν από εμάς. Σε αυτήν δε την ψυχική δοκιμασία βοηθά πάρα πολύ και η σωματική κάθαρση. Της μόδας είναι τα τελευταία χρόνια η λεγόμενη «διαλειμματική νηστεία», που εξ εμπειρίας όντως βοηθά πολύ. Βέβαια, από τους βασικούς πυλώνες της διατροφής που αυτή, μέσω της ιατρικής και όχι της κομπογιαννίτικης γνώσης, προτείνει, είναι να συμπεριλαμβάνεται οπωσδήποτε και πρωτεΐνη στα γεύματα. Και επειδή στο δικό μας διατροφικό σύμπαν πρωτείνη σημαίνει πολύ κρέας, τα καλά νέα είναι ότι αυτό αποφεύγεται άνετα. Για όσους ακολουθήσουν και την νηστεία της Σαρακοστής της δικιάς μας εκκλησίας, οι καλοί γιατροί θα σας πουν ότι μια χαρά, αν όχι και καλύτερα, το κρέας μπορεί να αντικατασταθεί από ξηρούς καρπούς (κυρίως αμύγδαλα, καρύδια, μακαντέμι, Brazilian (όχι παραπάνω από 2-3 την ημέρα), Σούπερ πηγή πρωτείνης είναι και η ταχίνι ολικής αλέσεως. Επίσης, κάποια όσπρια όπως οι φακές και τα ρεβύθια, είναι εξαιρετικά υποκατάσταστα πρωτείνης. Και τέλος, μη παραλείψετε και το αβοκάντο σας. 

ä    Αυτά όλα, η καλή μου φίλη Στέλλα Αλαφουζου, που έχει σπουδάσει ιατρική και έχει εμβαθύνει στην διατροφή, ανεβάσει συχνά-πυκνά στο The Entry της Substack,  εδώ: https://entry.substack.com/

  O Γιώργος Στόγιας ζει και εργάζεται στην Κύπρο. Είναι εκπαιδευτικός, και από τους συγγραφείς που μόλις τελειώνω ένα βιβλίο του – το «Όχι Δεν Χωριζόμαστε», το τελευταίο του από τις Εκδόσεις Μελάνι – αγωνιώ πότε θα βγάλει το επόμενο. Πήγε στον κινηματογράφο να δει την εξαιρετική ταινία του Μάρτιν Μακ Ντάνα, The Banshees of Inisherin, 2022, (ελληνικός τίτλος:  Τα Πνεύματα του Ινισέριν) – και ιδο΄λυ τι του έτυχε του καυμένου, και τόγραψε και στο Facebook:

  «Οι μισοί θεατές έπαιζαν συστηματικά με το κινητό τους. Η μπροστινή μου είχε έναν ατελείωτο διάλογο στο WhatsApp, τον οποίο διέκοπτε μόνο για να σηκώσει το κεφάλι της και να σχολιάσει με τη διπλανή της όποια σκηνή του έργου κατάφερνε να κλέψει το βλέμμα της από τις άλλες απασχολήσεις του. Σε κάποιο σημείο του νέου βιβλίου του ο Πασκάλ Μπρυκνέρ που διαβάζω αυτές τις μέρες κάνει λόγο για τη “νηπιοποίηση” της κοινωνίας. Εντάξει, δεν θα πω για μένα ότι είμαι εντελώς ώριμος ενήλικας σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μου, αλλά το να δυσκολεύεται κάποιος να συγκεντρωθεί πνευματικά για δύο ώρες για να παρακολουθήσει μία αντικειμενικά πολύ αξιόλογη ταινία (την οποία έχει ο ίδιος επιλέξει και πληρώσει το εισιτήριο), δείχνει ότι έχουμε πρόβλημα. Και μετά βγάζουμε υποκριτικές ιερεμιάδες για τα παιδιά που έχουν διάσπαση προσοχής στο μάθημα ή να διαβάσουν ένα κείμενο από την αρχή ως το τέλος.»

  Δεν με εκπλήττει αυτό που γράφει ο Γιώργος, και αυτή η δυσκολία συγκέντρωσης για λίγη έστω ώρα χωρίς την προσφυγή στην εξάρτηση του κινητού, πράγματι είναι πρόβλημα με πολλαπλές διαστάσεις. Εκείνο όμως που με παραξένεψε και με μπέρδεψε πάρα πολύ (το υπαινίχτηκε κιόλας ο φίλος μου), είναι πώς και γιατί αυτοί οι εθισμένοι στο τίκι-τίκι επέλεξαν να δουν μια τόσο αξιόλογη και «απαιτητική» ταινία; Ήξεραν κάτι για αυτήν; Την υπόθεση και τους συντελεστές της; Πόσο αφοσιωμένα την παρακολούθησαν; Την αισθάνθηκαν; Ή έφυγα απλώς με την γνωστή «της στιγμής» αντίδραση «καλή ήταν» ή «τίποτα σπουδαίο». Αυτό, το δεύτερο, είναι που πιο πολύ με απασχολεί διανοητικά. Κι ο Γιώργος, που είναι όπως είπαμε εκπαιδευτικός, μάλλον θα το έχει ψάξει καλύτερα.

  Λόγια σοφά: Κάθε ενέργειά σου να προέρχεται από την θέλησή σου,να γίνεται με πνεύμα κοινής ωφελείας, μελετημένα και ποτέ από αντίδραση. Μην προσπαθείς να ομορφαίνεις την σκέψη σου με ψεύτικα στολίδια. Μην είσαι πολύλογος ούτε ν’ ανακατώνεσαι πολύ και σ’ όλα. Ο θεός που είναι μέσα σου να κυβερνά αληθινόν άνδρα, ηλικιωμένο, με διάνοια πολίτου, άρχοντα που έχει τακτοποιημένα τα δικά του και θέση πολεμιστή που περιμένει έτοιμος το σύνθημα της αποχωρήσεως και ούτε όρκους χρειάζεται ούτε μαρτυρίες άλλων. Εσωτερικά ατάραχος δεν αισθάνεται ανάγκη από ξένες βοήθειες δεν ζητεί από άλλους την ησυχία του. Όρθιος λοιπόν πρέπει να στέκεσαι και όχι να σε ορθώνουν άλλοι. – από «Τα Εις Εαυτόν) του Μάρκου Αυρήλιου, (γ. 26 Απριλίου 121 μΧ και π. 18 Μαρτίου 180μΧ), Ρωμαίου Αυτοκράτορα και στωικού Φιλοσόφου.