«Τι αλλαγή θέλουν αυτοί που επαγγέλλονται την αλλαγή», ρωτούσε ο Νίκος Αναστασιάδης στην προεκλογική συγκέντρωση του Αβέρωφ Νεοφύτου στη Λεμεσό. Πού να καταλάβει άραγε. Πώς να καταλάβει. Άμα δέκα χρόνια δεν έχει ακόμη αντιληφθεί, πώς να το αντιληφθεί τώρα που αποχωρεί. Αναφέρεται στο ΓεΣΥ, στο ΕΕΕ, στη μείωση της στρατιωτικής θητείας και σε διάφορα άλλα τα οποία έγιναν κατά τη δεκαετή προεδρία του. Τα οποία, βεβαίως, ουδείς διαγράφει. Αλίμονο αν σε δέκα χρόνια δεν είχε καταφέρει να επιφέρει πρόοδο σε αρκετούς τομείς. Αλήθεια, όμως, νομίζει ότι μόνο αυτά κοιτάζει ο λαός; Ότι παραγράφει σωρεία εγκληματικών λαθών; Ότι ξεχνά τα βάρη με τα οποία έχει φορτώσει ένα σωρό κόσμο; Ο λαός απαιτεί έναν Πρόεδρο τον οποίο να μπορεί να εμπιστευθεί.
Οι πολίτες χρειάζονται έναν Πρόεδρο, που να ξέρει πως εκείνο το οποίο του λέει εκείνο εννοεί και εκείνο θα πράξει. Όχι την επόμενη ημέρα να πράττει κάτι διαφορετικό. Ο λαός απαιτεί το ρήμα «δεσμεύομαι» να αποκτήσει ξανά στην γλώσσα της πολιτικής την έννοια την οποία του προσδίδει ο Μπαμπινιώτης. Όχι να καταντά το αστείο της δεκαετίας.
Ο λαός θέλει να ξέρει πως όταν ο Πρόεδρος συνοφρυώνεται και του λέει ότι δεν θα αποδεχθεί ποτέ κούρεμα καταθέσεων, δεν θα το αποδεχθεί ποτέ. Πως αν του τοποθετήσουν το πιστόλι στον κρόταφο (λέμε τώρα) και δεν έχει άλλη επιλογή, θα παραιτηθεί και θα πάει σπίτι του επειδή ξεγέλασε το λαό και αθέτησε τη δέσμευσή του.
Να γνωρίζει πως όταν τον καθησυχάζει πως ο Συνεργατισμός είναι υγιής, όντως είναι. Και δεν θα ξυπνήσει μια μέρα και θα βρει τα συντρίμμια του επειδή εκείνος ο οποίος τον καθησύχαζε, υπέγραψε την ισοπέδωσή του.
Να ξέρει πως όταν ο Πρόεδρος χτυπάει το χέρι στο γραφείο και κραυγάζει πως το πρόγραμμα των διαβατηρίων ή το όποιο άλλο πρόγραμμα, είναι απολύτως νόμιμο και ασφαλισμένο και πως όσα κάποιοι ξένοι ισχυρίζονται, αποτελούν φτηνές συκοφαντίες, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όχι να ξυπνούν μια μέρα οι πολίτες και να διαπιστώνουν ότι ο Πρόεδρος και η Κυβέρνησή του τα έκαναν μαντάρα και ότι πρόκειται για ένα τεράστιο σκάνδαλο το οποίο εκθέτει τη χώρα μας και επιτρέπει στον κάθε ξένο να διασύρει την πατρίδα μας διεθνώς.
Να ξέρει πως όταν δεσμεύεται να διορίζει μόνο «άριστους των αρίστων» στα διάφορα αξιώματα, θα το κάνει πράξη. Και δεν θα δει κάποια στιγμή τον Β. Γενικό Εισαγγελέα να καταλήγει φυλακή, έναν Επίτροπο να κατηγορείται για πλαστογραφία και ένα τσούρμο υπουργούς να μην ξέρουν πού πάν’ τα τέσσερα τους. Σε τομείς ευαίσθητους όπως η Παιδεία, η Υγεία και ένα σωρό άλλους, με αποτέλεσμα να μετατρέπουν την καθημερινότητά του σε εφιάλτη.
Να ξέρει πως όταν διακηρύττει πως τα μέλη της Κυβέρνησης θα υπογράφουν Χάρτα Δεοντολογίας, δεν θα δουν κάποια στιγμή τον ίδιο να φεύγει με αεροπλάνο κάποιου Σαουδάραβα φίλου του για τρέλες στις Σεϋχέλλες.
Να ξέρει ότι θα υπάρχει μια Κυβέρνηση με ανθρωποκεντρική φιλοσοφία και διαρκές ενδιαφέρον για τις ασθενείς ομάδες του λαού. Πως όταν προκύπτει εκτόξευση της ακρίβειας, η οποία θα απειλεί να στραγγαλίσει τους πολίτες που ανήκουν στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις, θα δρα αμέσως για να τους προσφέρει ανάσα. Όχι να την παρακαλάνε έξι μήνες και τότε να αποφασίζει ημίμετρα.
Να ξέρει ότι η πολιτική της εστιάζεται στο γεφύρωμα της χαώδους απόστασης μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Και αυτό να το κάνουν πράξη όλοι οι αξιωματούχοι της. Όχι κάποιοι εννιά χρόνια να επιδιώκουν το όφελος μόνο των τραπεζών και των επιχειρηματιών και τον δέκατο χρόνο όταν αποφασίσουν να γίνουν Πρόεδροι να θυμούνται να πλασάρουν φορολογικές μεταρρυθμίσεις προς όφελος δήθεν της μεσαίας τάξης.
Να ξέρει πως ο Πρόεδρος και το κυβερνών κόμμα δεν θα πλήττουν τα ιδανικά, τις αξίες και τα αισθήματα του λαού και δεν θα αμαυρώνουν την Ιστορία της πατρίδας μας αποδεχόμενοι δουλοπρεπώς «νόμους Ακιντζί», χάριν μιας ανόητης ικανοποίησης της άλλης πλευράς. Να ξέρει πως θα καταθέσει ψυχή για να σπάσει το αδιέξοδο και να επανενωθεί ο τόπος μας αλλά δεν θα περνά κόκκινες γραμμές, παίζοντας κορώνα-γράμματα το μέλλον της πατρίδας μας.
Με δυο λόγια Νίκο Αναστασιάδη, μετά από δέκα χρόνια, η πλειονότητα του λαού επιδιώκει αλλαγή για να αποκτήσει Πρόεδρο με πολιτική εντιμότητα. Που θα μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας και θα μπορεί να τον εμπιστευθεί!
