Στην πολιτική, ο καθένας κρίνεται εκ του αποτελέσματος και στην βάση των προσδοκιών που έχει καλλιεργήσει προς την κοινωνία των πολιτών. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, έβαλε τον πήχη από νωρίς πολύ ψηλά, καλώντας τον κόσμο να τον κρίνει στην πρώτη πολιτική πράξη της διακυβέρνησης του, όπως χαρακτήρισε ο ίδιος, το σχηματισμό του νέου Υπουργικού Συμβουλίου. Εκ του αποτελέσματος, ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στην πρώτη πολιτική πράξη του, πέρασε κάτω από τον πήχη. Στο πρώτο τεστ στα μάτια της κοινωνίας, βαθμολογείται με απροβίβαστο, δικαιώνοντας όλους τους κακεντρεχείς που ανέμεναν την αποκαθήλωση και την απομυθοποίηση του.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, έχτισε γύρω από τον εαυτό του, μια εικόνα, με περισσή επιμέλεια και φροντίδα. Δεν άφησε τίποτε στην τύχη και κεφαλαιοποίησε στο έπακρο την δυσφορία και την απογοήτευση της κοινωνίας έναντι του παλαιοκομματισμού και όλων όσων ο κόσμος θεωρούσε εκφραστές και συνεχιστές αυτού του συστήματος. Βγήκε από την εξωτερική ως ο «αντισυστημικός», ο ανεξάρτητος υποψήφιος, σε μία πορεία, που όπως ο ίδιος δήλωνε, καθορίστηκε από το διάλογο που ανέπτυξε με την κοινωνία των πολιτών. Οι πολίτες, πολλές φορές δήλωσε, θα ήταν οι μόνοι στους οποίους θα λογοδοτούσε.
Στην βάση όλων αυτών είναι που κρίνεται ο Νίκος Χριστοδουλίδης για τις επιλογές του στο Υπουργικό Συμβουλίου αλλά και στη βάση του πλαισίου των κριτηρίων τα οποία ο ίδιος έθεσε. Ακόμα και την νύκτα της εκλογής του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, ο Νίκος Χριστοδουλίδης επαναλάμβανε ότι:
> Στις θέσεις Υπουργών και Υφυπουργών, ο καταμερισμός ανά φύλο θα είναι 50-50%. Τι σημαίνει αυτό; Ίσος αριθμός ανδρών και γυναικών. Το διευκρίνισε μάλιστα πώς δεν αναφερόταν στο συνολικό αριθμό διορισμών, αλλά στις θέσεις του Υπουργικού Συμβουλίου. Εκ του αποτελέσματος, έχουμε τρεις γυναίκες εκ των έντεκα Υπουργών και συνολικά έξι εκ του συνόλου των 17 θέσεων του Υπουργικού Συμβουλίου. Είναι ασφαλώς ο μεγαλύτερος αριθμός γυναικών σε κυβερνητικό σχήμα. Εκ των πραγμάτων όμως, η κριτική στρέφεται στο πρώτο κριτήριο που ο ίδιος ο νέος Πρόεδρος είχε θέσει για την Κυβέρνηση του.
> Τεχνοκράτες με πολιτικό υπόβαθρο, μέχρι 50 ετών.
> Όχι προβεβλημένα στελέχη κομμάτων.
> Όχι πρώην Υπουργούς και πρώην βουλευτές.
Κριτήρια που στην γενική εικόνα της σύνθεσης του Υπουργικού Συμβουλίου, ο Νίκος Χριστοδουλίδης, «παραβίασε» στο σύνολο τους. Στην νέα Κυβέρνηση, έχουμε: Τον Μάκη Κεραυνό ο οποίος, υπηρέτησε ως Υπουργός Εργασίας και Οικονομικών στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου και είναι ασφαλώς πέραν του ηλικιακού ορίου που ο νέος Πρόεδρος έθεσε. Όπως επίσης και η νέα Υπουργός Υγείας, Πόπη Κανάρη, η οποία ξεπερνά κατά πολύ το όριο ηλικίας που έθεσε ως κριτήριο ο νέος Πρόεδρος. Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου που αναλαμβάνει το υπουργείο Εσωτερικών, είναι πρώην Υπουργός της Κυβέρνησης Αναστασιάδη. Ο Μιχάλης Γιωργάλας ως νέος υπουργός Άμυνας, είναι πρώην βουλευτής της «Αλληλεγγύης» και η επίτροπος Περιβάλλοντος Μαρία Παναγιώτου είναι εκπρόσωπος τύπου της ΕΔΕΚ. Άρα από τα πλέον προβεβλημένα κομματικά στελέχη.
Σε αυτό το πλαίσιο, κρίνεται και για την επιλογή στη θέση του Διευθυντή του Γραφείου του, ενός ατόμου του άμεσου και στενού οικογενειακού περιβάλλοντος του. Όταν εκ προοιμίου, ο Νίκος Χριστοδουλίδης απέκλειε κομματικά στελέχη, τραβούσε μία γραμμή. Γιατί δεν το έπραξε και όσον αφορά το βαθμό συγγένειας; Ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους μπορεί να είναι ένας ικανότατος νέος άνθρωπος, με πολλή όρεξη για παραγωγή έργου. Είναι όμως άντρας της αδελφής της γυναίκας του. Δεν μπορεί να ακολουθεί δύο μέτρα και δύο σταθμά ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Δεν υπάρχουν ικανά κομματικά στελέχη; Ή μήπως η «επανάσταση» ενάντια στο κατεστημένο αφορούσε μόνο την κομματοκρατία αλλά όχι την οικογενειοκρατία και τις διαπροσωπικές σχέσεις; Διότι, οι κακές γλώσσες λένε πως και άλλα στελέχη της νέας Κυβέρνησης συνδέονται σε κάποιο βαθμό με την οικογένεια…
Θα μπορούσαμε σήμερα, να μιλούσαμε για ένα Υπουργικό Συμβούλιο με την μεγαλύτερη ιστορικά εκπροσώπηση γυναικών, με τον χαμηλότερο μέσο όρο ηλικίας και με τους περισσότερους τεχνοκράτες. Όμως, ο Νίκος Χριστοδουλίδης εγκλωβίστηκε μέσα στις εξαγγελίες του. Και ακριβώς για αυτό το λόγο η κριτική είναι αυστηρή και άμεση.
Δεν πρέπει όμως να έχει παράπονο ο νέος Πρόεδρος διότι η κοινωνία στάθηκε και ανεκτική και υποστηρικτική απέναντι του ακόμα και στις προεκλογικές του γκάφες. Αλλά και ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και ως Υπουργός Εξωτερικών απολάμβανε «ασυλίας», όσον αφορά την κριτική. Τώρα όμως, είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας…
