Βρε, κακό που μας βρήκε! Σώνει και καλά να μας βγάλουν όλους διχοτομιστές, που δεν θέλουμε λύση διότι δε θέλουμε να μοιραστούμε τίποτα με τους Τουρκοκύπριους. Τα λένε οι Τούρκοι, τα λένε Ελληνοκύπριοι, τα λένε και στην Αθήνα οι κάθε λογής καλοθελητές, που μολύνουν την κοινή γνώμη με τις αμπελοφιλοσοφίες τους. Και μετά επικαλούνται ο ένας τον άλλο για να τα επαναλάβουν: Είδες! Τα γράφει και ο τάδε κορυφαίος, ένας από τους εκλεκτότερους Έλληνες αρθρογράφους! Τι, δηλαδή; Ότι οι Ελληνοκύπριοι ψήφισαν Χριστοδουλίδη, διότι «δεν έχουν καμιά διάθεση να μοιραστούν οτιδήποτε με τους Τουρκοκύπριους».

Το γράφει στην Αθήνα ο Στέφανος Κασιμάτης και το μεταφέρει στη Λευκωσία ο Πάμπος Χαραλάμπους για να αποδείξει ότι έχει κι αυτός δίκαιο που λέει τα ίδια. «Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών», γράφει ο εκλεκτότερος των Αθηνών, «επιβεβαιώνει ότι καμιά τέτοια διάθεση δεν υπάρχει», προτιμούμε οι Ελληνοκύπριοι την ακινησία, προτιμούμε να παριστάνουμε ότι επιδιώκουμε λύση «διατυπώνοντας αιτήματα που δεν ικανοποιούνται εύκολα και όλα μένουν όπως ήταν». Και πανηγυρίζει και ο Πάμπος μου ότι μας αποστόμωσε, διότι, λέει, «μας πήραν χαμπάρι ακόμα και οι αδελφοί μας στες Αθήνες».

Εν ο νους σου τζιαι γυρίζει, θα έλεγα στον Κασιμάτη, αλλά επειδή είναι της αθηναϊκής ελίτ δεν θα το αντιληφθεί. Αλλά, μια ζωή έχουμε προβλήματα με τους εθνομηδενιστές του αθηναϊκού κράτους, που παριστάνουν πως έχουν βαθιά γνώση για το Κυπριακό και παραπληροφορούν τον κόσμο. Οι δικοί μας εδώ, που είναι ενημερωμένοι, γιατί νομίζουν πως «μας πήραν χαμπάρι»;

Ποια είναι τα αιτήματα των Ελληνοκυπρίων που «δεν ικανοποιούνται εύκολα» και τα θέτουν για να μένουν όλα όπως είναι; Να μην αιτούμαστε να φύγουν από τον τόπο μας τα κατοχικά στρατεύματα; Να το πάρουμε πιο χαλαρά και να μάθουμε να ζούμε μαζί τους; Και τι στο καλό δεν θέλουμε να μοιραστούμε με τους Τουρκοκύπριους; Τη μαύρη μας την μοίρα; Είναι με την Τουρκία που δεν θέλουμε να μοιραστούμε την πατρίδα μας. Αλλά ούτε αυτό δεν δικαιούμαστε να το λέμε.

Τα 30 από τα τελευταία 35 χρόνια έχουμε Προέδρους και διαπραγματευτές, πολιτικούς ηγέτες της δικής τους φιλοσοφίας, έκαναν απίστευτες προσπάθειες και επικίνδυνες υποχωρήσεις για να λύσουν το Κυπριακό. Δεν τα κατάφεραν. Αλλά, τους αφιλότιμους, τους φταίει ο Χριστοδουλίδης που ακόμα δεν ανέλαβε την προεδρία. Τους φταίνε αυτοί που τον ψήφισαν και οι οποίοι δήθεν δεν θέλουν λύση. Λες και τον ψήφισαν για το Κυπριακό. Κι ας είναι ίδιοι που ψήφιζαν και όλους τους άλλους πριν από αυτόν. Το ίδιο εκλογικό σώμα είναι, δεν ήρθαν ψηφοφόροι από το διάστημα κι έβγαλαν Πρόεδρο τον Χριστοδουλίδη.

Αντί να δίνουν εξηγήσεις για την πολιτική 30 χρόνων, που μας πέταξε πάνω στο τείχος της τουρκικής βουλιμίας, ζητούν αυτοί και τα ρέστα. Για να φορτώνουν τα αδιέξοδα στους Ελληνοκύπριους, να τους κάνουν υποτακτικούς, να μην τολμούν να ζητήσουν ούτε τα αυτονόητα.

Τι τραγικοί που είναι! Φαντάσου ότι χτες είδαμε και άρθρο του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, που ήθελε, λέει, να μας πει για τις Κληριδικές αρχές. Και έλεγε αυτά που λένε οι πιο πάνω εκλεκτοί ακόμα και για τον Χάρη Γεωργιάδη. Διότι, έγραψε, λέει, άρθρο στις 3 Ιανουαρίου 2021 και υποστήριζε, ο Γεωργιάδης, ότι «η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να παραμείνει στα χέρια των Ελληνοκυπρίων και ότι πρέπει να αποφευχθεί ο διαμοιρασμός της εξουσίας με τους Τουρκοκύπριους». Ξαναδιαβάσαμε το άρθρο του 2021 και τέτοια προσέγγιση δεν βρήκαμε. Ούτε καν ως υπονοούμενο. Έγραφε μόνο ότι «η όποια ομοσπονδία σήμερα καμία σχέση δεν θα έχει με την ομοσπονδία που είχε στηρίξει ο Γλαύκος Κληρίδης το 1974» και ότι «πρέπει να ζυγίσουμε σωστά τα δεδομένα, να αποφασίσουμε τι πρέπει οπωσδήποτε να διαφυλάξουμε, αλλά και τι μπορούμε ρεαλιστικά να διεκδικήσουμε».

Πού είδε ο Κιζίλγιουρεκ ότι έγραφε για την κυριαρχία στα χέρια των Ελληνοκυπρίων και να αποφευχθεί ο διαμοιρασμός της εξουσίας με τους Τουρκοκύπριους, δεν ξέρουμε. Αλλά, τι σημασία έχει. Αρκεί να παρουσιάζουν τους Ελληνοκύπριους όπως τους παρουσιάζει ο Τατάρ. Για να λένε ότι το πρόβλημα στην Κύπρο δεν είναι η κατοχική Τουρκία είναι που οι Ελληνοκύπριοι δε θέλουν να μοιραστούν τίποτε με τους Τουρκοκύπριους. Πώς να δούμε χαΐρι;