Η εκλογή του νέου Προέδρου της Κύπρου είναι η δυναμική έναρξη μιας νέας εποχής που τερματίζει την κακοδαίμονη πορεία των 64 χρόνων καταφοράς πολιτικής νοοτροπίας που έσυρε τη δύσμοιρη πατρίδα στις τραμουντάνες των μαζικών αμφισβητήσεων που ταλάνιζαν την εξουσία, ανατάρασσαν πραξικοπηματικά την ομαλή πορεία του ειρηνικού βίου, εξέτρεφαν την καταχθόνια εξέλιξη στην καταστροφή, εμόλυναν τη δημόσια συμπεριφορά, εκτροχίαζαν από το δρόμο που άνοιξε ο αγώνας της ΕΟΚΑ και κατεύθυνση τη συλλογική σκέψη προς την ανθρωπιά και την αδελφοσύνη του λαού.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης αναπέτασε τη σημαία της σοφίας, του ήθους των Ελλήνων που εμπνέονταν από την κοσμογονία των ιδεών που θεμελίωναν την κοινωνική Δημοκρατία της δικαιοσύνης και της πολιτικής ορθοφροσύνης της εντιμότητας. Πρόβαλε τις αξίες που τιμούσαν τον Ελληνισμό από αιώνες και γεννούσαν Έλληνες πολίτες της σοφίας του λογισμού και τη δημιουργίας των θαυμάτων του κόσμου με τα επιτεύγματα των Παρθενώνων, της ελευθερίας και της αρετής.
Ο νέος Πρόεδρος ανέκοψε με ηρεμία τον κατήφορο στην αλαζόνα συμπεριφορά της κερδοσκοπίας και της υπόσκαψης της τιμής του ανθρώπου, χωρίς να το φωνάζει έπεισε για έναν νέο τρόπο ζωής που καθιέρωσε η ΕΟΚΑ με σιδερένιο υπόβαθρο τη φιλία και τη δύναμη της θυσίας χωρίς φόβο. Και επανέφερε την επιδίωξη στην αδελφική συνεργασία μακριά από την καταχθόνια κερδοσκοπία και την υστεροβουλία της κατάπτωσης. Αυτός ο ηγέτης υπέδειξε με τη συμπεριφορά του την ύψιστη αναγκαιότητα της ανθρωπιάς για τη στερέωση της ζωής. Αξιών που η επάνοδος τους συνιστά την πεμπτουσία της ύπαρξης και που είναι οφειλή του κοινωνικού συνόλου στις επάλξεις του μέλλοντος της προοπτικής.
Ο προεκλογικός αγώνας αναρρίχησης στην εξουσία, διέλυσε την ανέντιμη επικράτηση και την ύπουλη αρματηλασία του συμφέροντος. Διέλυσε την κυριαρχία του ψεύδους και της απάτης. Και πρόβαλε το χρέος της αλήθειας και της εμμονής στη διεκδίκηση της αξιοπρέπειας που στήριζε την αγωνιστική αξίωση της απελευθέρωσης του ανθρώπου από ολέθριες εξαρτήσεις και της κοινωνίας από επιδρομικές υποδουλώσεις. Και τώρα ορθώνονται μπροστά μας οι υποχρεώσεις της διαυγείας των αγώνων της κοινωνικής ισοτιμίας και της άδολης απαίτησης μιας ζωής σωστής για τα παιδιά μας και τον μέλλοντα χρόνο. Και εμείς μεν, οι απερχόμενοι, οφείλουμε να αναγνωρίζουμε την αξία του τραγικού Αίαντα πως «πανθ’ ο μέγας χρόνος μαραίνει» και χρέος κοινό παραμένει η ενδυνάμωση της νεότητας στην όρθια αναστήλωση των ιδεών που άνθισαν στις καρδιές των πατέρων και ύψωσαν τη δόξα στην υπαρξιακή αλήθεια της ιστορίας. Η νέα εποχή κουβαλάει στο πέρασμα της τις υποχρεώσεις ανάπλασης των τρόπων νέας ζωής. Ας συνδράμουμε στον αγώνα που πυροδοτεί ως ανάγκη αυτή η ευκαιρία.
* Πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ.
