Μόνο ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου μπορεί να μας εξηγήσει πώς ένας «προδότης» κι «αποστάτης» έχει πολιτικό ήθος.
Για όσους δεν συνέλαβαν το νόημα της πιο πάνω αναφοράς, υπενθυμίζουμε πως οι χαρακτηρισμοί «προδότης» κι «αποστάτης» χρησιμοποιούνταν κατά κόρον από πλευράς επιτελείου Νεοφύτου για τον Νίκο Χριστοδουλίδη.
Ο ίδιος ο Αβέρωφ, μάλιστα, στη μαραθώνια συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ μετά την αποτυχία του α΄ γύρου των εκλογών ήταν πολύ πιο έντονος: «Τους ήρωες μπορεί να τους ξεχάσει η Ιστορία, τους προδότες ποτέ».
Συνέχισε στο ίδιο τέμπο το βράδυ της επομένης όταν παραχώρησε συνέντευξη στο ΡΙΚ. Ανεπανάληπτες μπηχτές για τον απερχόμενο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, αλλά και κομματικά στελέχη του ΔΗΣΥ. Μπηχτές, οι οποίες είχαν να κάνουν με τη στήριξη του «αποστάτη» και συνάμα «προδότη» Χριστοδουλίδη.
Όλα αυτά διαγράφηκαν με μια μονοκοντυλιά μετά την πάροδο κάποιων 24ωρων. Γιατί όταν ο Αβέρωφ Νεοφύτου συνάντησε τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας μια εβδομάδα αργότερα, όχι μόνο τα ξέχασε, αλλά έφτασε στο άλλο άκρο κιόλας. Μίλησε για «πολιτικό ήθος» του Νίκου Χριστοδουλίδη. Μάλιστα! Ο προδότης έχει ήθος…
Κι επειδή ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν είναι επιπόλαιος, που αραδιάζει κουβέντες χωρίς νόημα, σίγουρα κάτι υπάρχει πίσω από τη στάση και την αλλαγή ρότας. Είναι καλός στο πολιτικό πόκερ και δεν φανερώνει τα χαρτιά του. Ή αν φανερώσει κάποια, είναι για να παραπλανήσει. Κοινώς για να μπλοφάρει.
Δεν μπορεί, λοιπόν, αυτή η μεταστροφή να είναι χωρίς νόημα. Ιδιαίτερα από τη στιγμή που υπάρχουν και μεγάλα ανοιχτά ζητήματα: Οι εκλογές για τα ανώτατα κομματικά αξιώματα του Δημοκρατικού Συναγερμού εντός Μαρτίου και ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης. Με το τελευταίο θέμα να προηγείται του εκλογικού συνεδρίου.
Οι ψυχροί ορθολογιστές/ρεαλιστές της πολιτικής με κάτι τέτοια παίγνια, όπως οι αντιφατικές δηλώσεις και συμπεριφορές καλή ώρα, δεν έχουν πρόβλημα. Τα αποδέχονται. Είναι θεμιτά γι΄ αυτούς κάτι τέτοια στην πολιτική. Ο δικός τους νους μπορεί να συμβιβάσει δυο αντίθετες έννοιες. Η ιδιοσυγκρασία τους μπορεί να αποδεχθεί ότι όταν υπάρχει στον ορίζοντα επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ο προδότης μεταμορφώνεται εν μια νυκτί σε άτομο με υψηλό δείκτη πολιτικής ηθικής.
Υπάρχουν και πολίτες σ΄ αυτή τη χώρα, οι οποίοι θα ήθελαν τον πολιτικό λόγο να είναι πιο ξεκάθαρος. Να μην χαρακτηρίζεται από «διακυμάνσεις». Και πολιτικούς, οι οποίοι είναι πιο ξεκάθαροι σε ό,τι αφορά τις προθέσεις τους και επιλέγουν να είναι ουσιαστικοί. Να δώσουμε κι ένα παράδειγμα, χωρίς να υπονοούμε κάτι για την περίπτωση ΔΗΣΥ και Αβέρωφ. Πριν από περίπου τέσσερα χρόνια η κυβέρνηση του Φινλανδού πρωθυπουργού, Γιούχα Σίπιλα, παραιτήθηκε σύσσωμη υπό το βάρος της αποτυχίας για μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας της χώρας.
Ουτοπία για μας στην Κύπρο, θα σχολιάσουν με κυνισμό κάποιοι. Σωστό. Αλλά είναι κάτι τέτοια πρότυπα που χρειάζεται να έχουμε για να βελτιωθούμε. Το θέμα είναι, όμως, πόσοι είμαστε εμείς και πόσοι είναι οι «ορθολογιστές» που περιγράψαμε στις πιο πάνω αράδες.
