Στις 12 Ιουλίου 2022, σε μιαν προσπάθεια τότε να προβληθεί ως ηγέτης με τη σημασία της λέξεως, ο Αβέρωφ Νεοφύτου διακήρυττε: «Δεν είμαστε κόμμα διαγραφών. Το παίρνω πάνω μου…». Ένα μόλις μήνα πριν από τις εκλογές και υπό την πίεση των δημοσκοπήσεων, οι οποίες συνέχιζαν να τον κρατάνε σε μεγάλη απόσταση από τον Χριστοδουλίδη, το κατέβασε από πάνω του και μετέτρεψε τον ΔΗΣΥ σε κόμμα διαγραφών. Ακόμη και στελεχών με μακρόχρονη πορεία και μεγάλους αγώνες. Προχθές, προέβη σε μια ακόμη κωλοτούμπα. Άρχισε να διαγράφει τις διαγραφές! Χαρακτηριστική η χθεσινή ανάρτηση του αντιδημάρχου Έγκωμης, Γιάννη Ιωάννου: «Είμαι μέλος του ΔΗΣΥ. Η διαγραφή ακυρώθηκε». Βροχή από κάτω τα σχόλια φίλων του κόμματος, άλλων διαγραφέντων και άλλων μη διαγραφέντων. Να ρωτούν «πότε», «ποιος του το είπε», αν ισχύει και για τους άλλους διαγραφέντες και άλλα παρόμοια.
Βλέπετε, είχαν προλάβει οι ανθυποψήφιοι του Αβέρωφ να εισηγηθούν ακύρωση των διαγραφών 50 στελεχών και μελών του κόμματος, οι οποίοι είχαν ταχθεί στην πρώτη γραμμή στήριξης του Νίκου Χριστοδουλίδη. Σε μια εκλογική αναμέτρηση κατά την οποία ο δις ηττημένος πρόεδρος του ΔΗΣΥ παίζει τα ρέστα του για την πολιτική επιβίωσή του, επιχειρεί να κλείσει κάθε τρύπα από την οποία διαφεύγουν ψήφοι μελών του κόμματος στην αναμέτρηση της 11ης Μαρτίου.
Στην προσπάθεια αυτή, όμως, μετατρέπεται σε πρωταγωνιστή ενός θεάτρου, που δεν αξίζει στο κόμμα του. Μέσα σε λίγους μήνες ανεβοκατεβάζει τον πήχη των αξιών του κόμματος κατά το δοκούν, χρησιμοποιώντας το μάδημα της μαργαρίτας: «Δεν διαγράφω, διαγράφω». Για να έρθει προχθές στο Εκτελεστικό Γραφείο να ακυρώσει τις διαγραφές και να επιχειρήσει να τις εκμεταλλευτεί στις εσωκομματικές εκλογές. Μέσα, όμως, στον πανικό στον οποίο δείχνει να συνεχίζει να βρίσκεται, δεν ακύρωσε την διαγραφή του Νίκου Χριστοδουλίδη. Με τον οποίο, υπενθυμίζεται ότι προχθές, αντάλλαξε αγκαλιές και φιλιά, διέγραψε με μια μονοκονδυλιά τους χαρακτηρισμούς «προδότης» και «αποστάτης» και προκάλεσε σεισμό στον εγκέφαλό μας, διακηρύττοντας το πολιτικό ήθος του νεοεκλεγέντος Προέδρου!
Κι ενώ από τη μια πασχίζει να προλάβει να κλείσει (έτσι νομίζει δηλαδή) τις τρύπες από τις οποίες φοβάται ότι θα διαρρεύσουν οι ψήφοι προς τους άλλους δύο ή τρεις διεκδικητές της προεδρίας του ΔΗΣΥ, παράλληλα, επιχειρεί να αποδυναμώσει εσωκομματικούς αντιπάλους του, όπως τον Νίκο Τορναρίτη. Στην προχθεσινή συνεδρία, φέρεται να έθεσε θέμα για τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου και κατά πόσο πρέπει να γίνει νέα ψηφοφορία από τους βουλευτές του κόμματος. Επικαλέστηκε προς τούτο την ανανέωση της ηγετικής ομάδας που θα επέλθει με τις εκλογές Μαρτίου (μόνο για τη θέση προέδρου) και Μαίου (για τις άλλες θέσεις αξιωματούχων).
Η μομφή προκάλεσε έκρηξη οργής από τον κ. Τορναρίτη, αφού είναι σαφές ότι η εκλογή κοινοβουλευτικού εκπροσώπου είναι άσχετη με την εκλογική διαδικασία για τους άλλους αξιωματούχους και γίνεται μόνο από τους βουλευτές μετά την ανάληψη των καθηκόντων τους.
Βεβαίως, όλο αυτό το θέατρο άρχισε στην Πινδάρου πριν από ένα χρόνο και περισσότερο. Από τότε που ο Αβέρωφ επιχείρησε να φράξει το δρόμο στον Χριστοδουλίδη με χίλιους τρόπους. Και με προτάσεις παγίδα, όπως εκείνη την περιβόητη με την οποία ήθελε να τον ρίξει στην κομματική αρένα για διεκδίκηση της προεδρίας του κόμματος αντί για απευθείας εκλογή μόνο του υποψηφίου του ΔΗΣΥ στις προεδρικές εκλογές από το σύνολο των μελών.
Όλο αυτό το θέατρο δεν το παρακολουθούν μόνο τα στελέχη της κομματικής πυραμίδας, τα οποία βρίσκονται σε ρόλο συμπρωταγωνιστή. Τα παρακολουθεί και ολόκληρη η κοινωνία. Από τη θέση του νηφάλιου θεατή. Παρακολουθεί πολλούς ατάλαντους πρωταγωνιστές και άλλους τόσους άβουλους κομπάρσους να μετατρέπουν την παράσταση σε ιλαροτραγική.
Σίγουρα η κοινωνία δεν θα χειροκροτήσει στο τέλος της παράστασης. Απλώς, οι αντίπαλοι του ΔΗΣΥ θα φύγουν μειδιώντας και οι φίλοι του με βουρκωμένα μάτια. Διότι αυτό που παρακολουθούν δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα σύγχρονου, δημοκρατικού και ευρωπαϊκού κόμματος, όπως κάποτε αυτοδιαφημιζόταν η Πινδάρου!
