Η νέα εικόνα του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος δίνει τη συντελούμενη βασική αλλαγή στην ουσία της πολιτικής ιστορίας του Δημοκρατικού Συναγερμού. Το αποτέλεσμα της τελευταίας εσωτερικής αναμέτρησης και η νίκη της κυρίας Αννίτας Δημητρίου στην προεδρία είναι ενδεικτικά της ευρείας θέλησης της βάσης για ουσιαστική αλλαγή στους τρόπους σκέψης και δράσης που θα διαμορφώσουν τη νέα νοοτροπία της ηγεσίας του ΔΗΣΥ.
Ο κόσμος δοκιμάστηκε στη σκληρή προεκλογική περίοδο. Αντιμετώπισε τα διλήμματα που προκάλεσε ο χρόνος από το 1976 και τον ιδρυτή του Δημοκρατικού Συναγερμού ανέλυσε τη θεωρία των δελφίνων, την έκρινε και την απέρριψε. Και επέλεξε τη γραμμή και τη φιλοσοφία της νέας διεκδικήτριας της ηγεσίας, για την οποία χάραξε πολιτική διαφορετική από εκείνη των 47 χρόνων που γέρασε και αντικαταστάθηκε με τη φορέα της νέας γραμμής. Το κόμμα έχασε τη μισή του δύναμη κατά τη διαδοχή στην προεδρία. Οι αριθμοί με την αμήλικτη απόφασή τους επέβαλαν την ανάγκη της αλλαγής και υπέβαλαν τη νοοτροπία, τη φιλοσοφία και την πνοή του γίγνεσθαι που εκπροσωπούσε η κυρία Δημητρίου. Και ως εδώ τα πράγματα είναι καθαρά. Επιβάλλονταν οι αλλαγές και έγιναν. Και αντιλαβανόμεθα ότι η πρόεδρος γυρίζει τον μηχανισμό των αναδιαμορφώσεων που επιδιώκει και που αναμένουν, βέβαια, οι οπαδοί. Και οι απομείναντες και οι αναμένοντες να κληθούν να επανέλθουν στους κόλπους του κόμματος. Κι αυτό είναι το στοιχείο που επικεντρώνει το κύριο ενδιαφέρον. Οι χιλιάδες στη γραμμή αναμονής θα δεχθούν τις συνθήκες διαμορφώσεως;
Και η νέα πρόεδρος θα δώσει μια ακόμα μάχη εσωτερική με αντιπάλους που την περικύκλωσαν; Διότι από τους ενδιαφερομένους κάποιοι δεν απέκρυψαν τα σχέδιά τους. Τα συμφέροντά τους, που συνδέουν με την νέα πορεία, η οποία αποτελεί την κινητήρια δύναμη το αμέσου μέλλοντος. Επί παραδείγματι εκείνοι που διεχώρισαν τη θέση τους επί του σχεδίου Κόφι Ανάν στις αρχές της εικοσαετίας και δεν έφυγαν από το κόμμα αλλά παρέμειναν κρατώντας τις σημαίες της αντίστασης σε μια κατάσταση που πολυβολούσαν με άρθρα, ομιλίες, συζητήσεις. Είναι οι άνθρωποι που αναμένουν πρόσκληση επανόδου από την κ Δημητρίου. Είναι η βάση της διαφορετικής γραμμής στην οποία επιμένουν.
Από την άλλη έχει παρατηρηθεί ότι αυτή η συντροφιά υπέσκαψε με τις ενδοκομματικές διαφωνίες και ενίσχυσε τη διάσπαση της πρώτης δεκαετίας του δυο χιλιάδες. Και ασφαλώς θα μελετηθούν οι θέσεις τους από την προεδρία. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται υπολογίσιμα οικονομικά στοιχεία που έσπευσαν να εναγκαλιστούν επιδεικτικά την ηγέτιδα του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ βλέπουν, ακούουν, παρατηρούν και διερωτώνται ‘θα καταφέρουν οι αίφνης εναγκαλιζόμενοι την νέα ηγεσία παράγοντες να «κερδίσουν» την Αννίτα’; Με την οικονομική επιφάνειά τους θα κρατηθούν στο σώμα επιρροών; Αλλ’ εν τοιαύτη περιπτώσει πώς η ηγεσία θα χειριστεί τον κόσμο που παραμένει εκτός κόμματος; Ιδού η πρώτη δοκιμασία για την κυρία πρόεδρο…
*Πρόεδρος Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ 1955 – 1959.
