Ήταν Απρίλιος του 2019 όταν αποκαλύπτονταν τα εγκλήματα του κατά συρροήν δολοφόνου Νίκου Μεταξά. Όπως είχε αποδειχθεί, αφαίρεσε την ζωή πέντε γυναικών και δυο ανήλικων κοριτσιών.
Μοιραία τα επικριτικά βλέμματα στράφηκαν στην Αστυνομία, η οποία έμεινε ανεπανόρθωτα εκτεθειμένη. Διότι όταν οικεία πρόσωπα των εξαφανισθεισών δήλωναν ότι οι τελευταίες είχαν σταματήσει να δίνουν σημεία ζωής υπό αξιοπερίεργες συνθήκες, μέλη του αστυνομικού σώματος αποφάσιζαν να αρχειοθετήσουν με σχετική προθυμία τις υποθέσεις…
Ίσως η περίπτωση της Λίβια Μπουνέα και της κορούλας της Έλενα – Ναταλία να είναι η πιο χαρακτηριστική. Ο εν διαστάσει σύζυγος της Λίβια και πατέρας της 8χρονης δήλωσε την εξαφάνισή τους από τον χώρο διαμονής τους στον Άγιο Παύλο τον Οκτώβριο του 2016. Τότε, το μέλος του αστυνομικού σταθμού της περιοχής που ανέλαβε τον χειρισμό της υπόθεσης, είχε κάνει επαρκή διερεύνηση. Συνέλλεξε στοιχεία που έδειχναν πως η Λίβια και το αγγελούδι της δεν εγκατέλειψαν την Κύπρο. Κι όταν θέλησε να διαβιβάσει ιδιοχείρως τον φάκελο της υπόθεσης στο ΤΑΕ Λευκωσίας για περαιτέρω διερεύνηση, του είπαν να ακολουθήσει την συνήθη διαδικασία. Προφανώς, θεώρησαν ότι δεν υπήρχε ιδιαίτερος λόγος να βιαστούν…
Πέρασαν περίπου 6,5 χρόνια από την εξαφάνιση της Λίβια και της κορούλας της και τέσσερα χρόνια από τότε που αποδείχθηκε ότι συνολικά τέσσερις ακόμη γυναίκες και το παιδί μιας εξ αυτών είχαν την ίδια τύχη. Αλλά μέχρι σήμερα δεν αποδόθηκαν ευθύνες στην Αστυνομία για την πλημμελή διερεύνηση των εξαφανίσεων που έμελλε να εξελιχθούν σε ένα από τα πιο ασύλληπτα -για τον ανθρώπινο νου- εγκλήματα παγκοσμίως.
Αρκεί απλώς, η καταγραφή των γεγονότων που ακολούθησαν για να το καταλάβει αυτό κάποιος. Όταν τον Απρίλιο του 2019 είχαν αποκαλυφθεί τα εγκλήματα του Μεταξά, η ΑΑΔΙΠΑ κίνησε διαδικασίες για δίωξη 15 μελών του σώματος. Μάλιστα, ο τέως γενικός εισαγγελέας, Κώστας Κληρίδης, τον Μάιο του 2020 και αφού πρώτα εξέτασε το πόρισμα της Αρχής είχε αποφασίσει να ασκηθούν ποινικές διώξεις στους προαναφερθέντες, στη βάση του Άρθρου 134 του Ποινικού Κώδικα (αδικήματα Παράλειψης Υπηρεσιακού Καθήκοντος από Δημόσιους Λειτουργούς).
Τα δεδομένα, όμως, άλλαξαν άρδην τον Ιούνιο του 2021. Ο Γιώργος Σαββίδης που διαδέχθηκε τον κ. Κληρίδη, έκρινε πως υπήρχε αδυναμία στοιχειοθέτησης διάπραξης ποινικού αδικήματος αμέλειας καθήκοντος με ένοχη διάνοια (βλ. άρθρο 134). Μοιραία οι 15 θα ελέγχονταν μόνο πειθαρχικά. Αλλά ακόμα και αυτή η ρημάδα η πειθαρχική δίωξη δεν έμελλε να αρχίσει σε εύλογο χρονικό διάστημα.
Ούτε όταν το περασμένο καλοκαίρι, τρία χρόνια μετά την αποκάλυψη του εγκλήματος, οι αστυνομικοί έλαβαν πειθαρχικά κατηγορητήρια… Η ηγεσία της Αστυνομίας ήταν ανέτοιμη για τις διαδικασίες των διώξεων, με αποτέλεσμα να μεσολαβήσουν διάφορα γεγονότα. Ανατρέχοντας στο αρχείο μας, διαπιστώνουμε ότι τον περασμένο Σεπτέμβριο είχαμε επίδοση κατηγορητηρίου μέσω… φαξ, με τον Δημήτρη Απαισιώτη, δικηγόρο του επηρεαζόμενου αστυνομικού, να θέτει διαδικαστικό θέμα και την ηγεσία της Δύναμης να σπεύδει να διαμορφώσει τον σχετικό αστυνομικό κανονισμό…
Οι ελεγχόμενοι πειθαρχικά εμφανίστηκαν για πρώτη φορά ενώπιον πειθαρχικής επιτροπής την περασμένη Πέμπτη. Αλλά πλέον κανείς δεν πιστεύει σε απονομή δικαιοσύνης. Κάποιοι διερωτώνται, για παράδειγμα, γιατί η προσπάθεια απόδοσης ευθυνών σταμάτησε σε ένα σημείο και δεν άγγιξε αξιωματικούς στα ανώτερα δώματα. Μιλούν για αποδιοπομπαίους τράγους. Άλλοι, πάλι, απορούν γιατί δεν λογοδότησαν άτομα που είχαν άμεση εμπλοκή με πλημμελή διερεύνηση. Υπάρχουν κι αυτοί οι οποίοι θεωρούν τόσο προβληματική την πειθαρχική διαδικασία, που κατά την άποψή τους είναι καταδικασμένη να αποτύχει.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι τέσσερα χρόνια μετά την αποκάλυψη του εγκλήματος, οι αντιδράσεις έχουν καταλαγιάσει και η θέληση για απόδοση ευθυνών έχει μετριαστεί. Και ο χαμός τόσων αθώων ψυχών θα ξεχαστεί. Μέχρι την επόμενη φορά. Τότε που θα αρχίσουμε να διερωτώμαστε πάλι πώς και γιατί φθάσαμε ως εδώ…
