Ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ δημοσίευσε η αγγλόφωνη «Cyprus Mail» λίγο πριν τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Πρόκειται για σύντομο βίντεο, με συνεντεύξεις Τουρκοκυπρίων και την άποψή τους για τις εκλογές στην Κυπριακή Δημοκρατία. Κοινή στους έξι συνεντευξιαζόμενους είναι η απαισιοδοξία για το μέλλον, δηλαδή για τη λύση του Κυπριακού, αλλά και μια… οριζόντια άγνοια για τους υποψηφίους και τις ιδέες τους. Ή, μάλλον, μια αίσθηση, που είχαμε και πολλοί Ελληνοκύπριοι, ότι όλοι οι υποψήφιοι (ειδικά οι τρεις που είχαν βαφτισεί «βασικοί») θα έφερναν τα ίδια αποτελέσματα.
Βρισκόμαστε σε αναμονή, μετά την εκλογή Χριστοδουλίδη, ωστόσο, μας κέντρισε το ενδιαφέρον η δήλωση μιας Τουρκοκύπριας που μιλά στον δημοσιογράφο της «Cyprus Mail» για το δικαίωμα του εκλέγειν: «Αν γίνονται εκλογές στην Κύπρο, είναι επίσης δικές μας εκλογές, αλλά δεν δικαιούμαστε να ψηφίσουμε. Κάτι που είναι λανθασμένο», υπογραμμίζει πριν λάβει τη διευκρίνιση από τον δημοσιογράφο ότι αν ζούσε στις ελεύθερες περιοχές θα είχε το δικαίωμα να ψηφίσει. «Ναι, αλλά είμαι ελεύθερη να ζήσω όπου θέλω», ανταπαντά και προκαλεί, μάλλον άθελά της, μια μεγάλη συζήτηση για την ελευθερία.
Είναι κάπως άδικος ο υπαινιγμός, της κατά τα άλλα συμπαθέστατης Τουρκοκύπριας, που μιλά στο σύντομο φιλμάκι και ισχυρίζεται ότι δεν της επιτρέπεται να ψηφίσει στις εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ διαμένει υπό την παρανομία του κατοχικού καθεστώτος. Πάνω σε αυτή τη «λογική», συντηρείται μια ψευδαίσθηση ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι απομονωμένοι, όχι από την τουρκική κατοχή, αλλά από μια Δημοκρατία που καλείται να παρέχει τα πάντα στους νόμιμους κατοίκους της, ακόμα και σε αυτούς που διαμένουν στα κατεχόμενα, στα κλεμμένα σπίτια των προσφύγων, αυτών που απολαμβάνουν διπλή ταυτότητα, έστω κι αν η μια δεν αναγνωρίζεται.
Μα πάνω απ’ όλα, η τραγική ειρωνεία κορυφώνεται στη φράση «είμαι ελεύθερη να ζήσω όπου θέλω» και ας μη ληφθεί το κείμενο ως προσωπική επίθεση. Η γιαγιά μας δεν ήταν ελεύθερη να ζήσει στον Καραβά και να ψηφίζει, ακόμα και μετά την υποτιθέμενη λύση του Κυπριακού. Εμείς δεν είμαστε ελεύθεροι να ζήσουμε όπου θέλουμε και να ψηφίζουμε όπου θέλουμε, διότι 40.000 Τούρκοι φαντάροι καθορίζουν από τώρα το μέλλον του τόπου μας. Ωστόσο, οι Τουρκοκύπριοι ναι, είναι ελεύθεροι να ζήσουν όπου θέλουν, και στην Κερύνεια και στην Πάφο. Και στη Λεμεσό και στην Καρπασία. Και στη Λευκωσία και στη Λευκωσία. Ακόμα και σήμερα, χωρίς λύση του Κυπριακού. Ως πολίτες της Δημοκρατίας, είναι ελεύθεροι να ζήσουν στον «νότο» και να ψηφίζουν σε κάθε εκλογική διαδικασία. Εμείς δεν είμαστε ελεύθεροι να ζήσουμε όπου θέλουμε.
