                array(4) {
  [0]=>
  int(436)
  [1]=>
  int(715)
  [2]=>
  int(440)
  [3]=>
  int(446)
}

ΑΠΟΨΕΙΣ

Αν υπήρχε διαφάνεια, σήμερα δεν θα συζητούσαμε για ΠΕΠ

Όταν ένας πολίτης εκπληρώνει την κάθε δανειακή του υποχρέωση με θυσίες και κόπο, ακόμη και την πληρωμή των καρτών του αισθάνεται άβολα, οργή και θυμό όταν Πολιτικά Εκτεθειμένα Πρόσωπα δεν κάνουν το ίδιο και εκμεταλλεύονται τη δύναμη της μικρής ή της μεγάλης εξουσίας του. Το γεγονός ότι βγήκαν βουλευτές και ανακοίνωσαν ότι δεν έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια και αμφισβητούν τις λίστες που έχει αποστείλει η Κεντρική, αυτό και μόνο είναι σημείο προβληματισμού. Από το 2015 μέχρι το 2020 κάτι γίνεται και η περιβόητη λίστα δεν βγήκε στη δημοσιότητα για να μάθει και ο υπόλοιπος κόσμος αν υπήρξε προνομιακή ή όχι μεταχείριση. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, υπήρχε η αντίληψη στην κοινή γνώμη ότι κάποιοι βουλευτές έκαναν το πάν για να θάψουν το θέμα και να μην βγουν προς τα έξω ονόματα και στοιχεία. Ακόμη και η δημοσιοποίηση ονομάτων, δημιουργεί καχυποψία ότι από την λίστα αφαιρέθηκαν ονόματα και κάποιοι γλύτωσαν από το να εκτεθούν. Παρακολουθήσαμε μια προσπάθεια που δεν επικεντρώνεται στην ουσία του προβλήματος, αλλά πάνω – πάνω αφοσιώνεται στο κατά πόσο πρέπει η περιβόητη λίστα να δημοσιοποιηθεί ή όχι, οδηγώντας σε πολιτικό κανιβαλισμό. Διαφάνεια, είναι ο σωστός και επαρκής έλεγχος που θα καταλήξει σε απόδοση τυχόν ευθυνών και τυχόν τιμωριών, σε πολιτικό και τραπεζικό επίπεδο, αξιοποιώντας φυσικά την αρχή της προσωπικής ευθύνης. Δημοκρατία ή έλεγχος δεν είναι να διαπομπεύσουμε κάποιο ΠΕΠ που τυγχάνει να έχει ΜΕΔ, αλλά να ψάξουμε για δικαιοσύνη έναντι όσων έτυχαν προνομιακής μεταχείρισης, όσων εκμεταλλεύτηκαν τη θέση τους για να πετύχουν προνομιακή μεταχείριση , όσων νομοθετούσαν έχοντας σημαντικότατη σύγκρουση συμφερόντων στο θέμα.

Μια λύση είναι κάθε βουλευτής να κάνει μια δήλωση κάθε χρόνο και να ενημερώσει τους ψηφοφόρους ότι δεν έχει μη εξυπηρετούμενο δάνειο, ότι πήρε δάνειο με την συνήθη τραπεζική πρακτική όπως συμβαίνει με όλο τον ανώνυμο κόσμο, δεν είχε διαγραφές ή προνομιακά επιτόκια και οι τυχόν αναδιαρθρώσεις που έγιναν ήταν όπως στο υπόλοιπο πελατολόγειο των τραπεζών. Φυσικά τα ΠΕΠ είναι ένας όρος που περιλαμβάνει τους συγγενείς των βουλευτών, των υπουργών και των συγγενών τους, των κοινοταρχών κ.λ.π. Άρα το εύρος των εμπλεκομένων προσώπων είναι πολύ μεγάλο και ουσιαστικά υπάρχει σύγκρουση συμφέροντος. Οι βουλευτές θα πρέπει να κάνουν αυτοέλεχγο και πάει λέγοντας. Η κάθε κοινοβουλευτική ομάδα να επανακαταθέσει άμεσα το πόθεν έσχες των μελών της με τις δανειακές υποχρεώσεις παλιές και νέες. Το θέμα είναι τα πολιτικά πρόσωπα με την ευρεία έννοια του όρου και οι συγγενείς τους, αν ευνοήθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο από τις τράπεζες. Δεν μπορεί κάποιος εύκολα να πιστέψει ότι στον συνεργατισμό, στις μεγάλες του δόξες, με την ελλιπή εποπτεία κάποια πολιτικά πρόσωπα εκτεθειμένα πρόσωπα δεν είχαν ευνοϊκή μεταχείριση σε σχέση με τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς. Φυσικά το θέμα δεν είναι ποιοι ευνοήθηκαν αλλά και γιατί συνεργατικά και πιστωτικά ιδρύματα έκαναν εκπτώσεις και δεν υπήρχε ισότιμη μεταχείριση με όλους τους πελάτες. Διότι υπάρχει και η ευθύνη του συνεργατιστή ή του τραπεζίτη που έκανε τα στραβά μάτια και κάποιοι ευνοήθηκαν. Φυσικά υπάρχει και η ευθύνη των εποπτικών Αρχών των τραπεζών και των Συνεργατικών που άφηναν τόσα χρόνια να υπάρχουν τέτοιου είδους φαινόμενα με τα δάνεια των ΠΕΠ και μια άλλη κατηγορία δανειζόμενων να πιέζεται και να ζορίζεται. Γιατί αν κάποιοι ως ΠΕΠ πήραν δάνεια με ευνοϊκά επιτόκια ή είχαν ευνοϊκές αναδιαρθρώσεις γιατί αυτό δεν έγινε στους υπόλοιπους πελάτες για να μπορούν να εξυπηρετούν τα δάνειά τους. Ο έλεγχος στα δάνεια των ΠΕΠ πρέπει να είναι αυστηρότερος και να εξαντλείται όλη η νομοθεσία στον έλεγχο των πιστώσεων και όσοι δίνουν δάνεια ακόμη πιο αυστηροί.