Οικονομικά παραμύθια της χαλιμάς

Δεν θα θέλαμε να ήμασταν στη θέση του και για λιγότερο προφανείς λόγους. Τις τελευταίες μέρες, το υπουργείο Οικονομικών και το Προεδρικό βομβαρδίζονται με προτάσεις και εισηγήσεις για «ανάκαμψη» της οικονομίας. Βομβαρδισμός κανονικός όμως. Κάποιες από τις εισηγήσεις-βόμβες, αν σε πετύχουν στο κεφάλι μπορεί να σου προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά. 

Επειδή όμως δεν θέλουμε να κατηγορούμε, ούτε να κουτσομπολεύουμε (λέμε τώρα), θα περιοριστούμε να πούμε πως σε περίπτωση που εισακουστούν οι πλείστες προτάσεις που κατατέθηκαν θα βρεθούμε με ένα κράτος που θα έχει μηδενικά έσοδα, θα επενδύει δισεκατομμύρια από λεφτά που δεν υπάρχουν και γενικώς δεν θα ζούμε πλέον στην Κύπρο αλλά σε μία μαγική χώρα στην οποία υπάρχει μία μεγάλη μηχανή που κόβει χρήματα και υποτίμηση νομίσματος δεν υφίσταται. 

Και για να είμαστε τελείως ξεκάθαροι, οι περισσότερες εισηγήσεις που υποβλήθηκαν για να «απογειωθεί» ξανά η οικονομία, θα ήταν πιο χρήσιμες αν αξιοποιούνταν σε εκείνη τη διαδικτυακή προσπάθεια στην οποία πολιτικοί κι άλλοι γνωστοί παράγοντες διαβάζουν παιδικά παραμύθια. Αν και μερικές ενδεχομένως ούτε ο παιδικός νους θα τις άντεχε.  

Από την πλευρά του υπουργείου και με βάση τις απαντήσεις που έδωσε σε κάθε εισήγηση των πολιτικών κομμάτων, επίσης προκύπτουν διάφορα ερωτήματα. Για παράδειγμα, απορρίπτει το ενδεχόμενο περικοπών στο κρατικό μισθολόγιο σε σχετική πρόταση που υπέβαλε η Αλληλεγγύη, αναφέροντας πως «η προώθηση μέτρων που επηρεάζουν το διαθέσιμο εισόδημα επηρεάζουν τη ζήτηση περαιτέρω και οδηγούν σε επιδείνωση της ύφεσης». Το γράψαμε ξανά: Πόσο ορθολογικό και δίκαιο είναι να διατηρείται η αγοραστική δύναμη μία μεγάλης ομάδας εργαζομένων την ίδια ώρα που οι υπόλοιποι έχουν ενταχθεί σε κυβερνητικά σχέδια που περιλαμβάνουν μειωμένες απολαβές και πλαφόν. Πόσο ορθολογικό είναι για μία φιλελεύθερη κυβέρνηση από τη μια να διαμηνύει πως δεν μπορεί να οριστικοποιήσει από τώρα τα μέτρα στήριξης που θα δώσει μετά τον Ιούνιο επειδή δεν γνωρίζει τις δυνατότητες που θα έχει, αλλά από την άλλη να αρνείται να αγγίξει το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών που έχει να καλύψει. Επίσης το είπαμε ξανά και το επαναλαμβάνουμε: το ζήτημα δεν έχει να κάνει με τους δημόσιους υπαλλήλους, αλλά με την επιβίωση του κράτους και της χώρας. Επίσης το επαναλαμβάνουμε: Να δαπανήσουν σε τι αυτήν την περίοδο; 

Το Υπουργείο Οικονομικών απορρίπτει επίσης το ενδεχόμενο δανεισμού από τον ESM –δεν διευκρινίζεται αν εννοεί και τον δανεισμό για υγειονομικούς λόγους- καθώς κάτι τέτοιο θα συνεπαγόταν με νέο μνημόνιο. Καταφέραμε και κάναμε τη λέξη μνημόνιο ισοδύναμη με ότι χειρότερο μπορεί να υπάρχει. Χειρότερη ακόμα και από το λαϊκισμό, τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες, την εξυπηρέτηση συμφερόντων και το μη πείραγμα συμφερόντων. 

Καταφέραμε να πείσουμε τον κόσμο πως το να σε πληρώνουν για να φτιάξεις διαρθρωτικές αδυναμίες είναι κάτι κακό. Ο υπουργός Οικονομικών έχοντας προσωπική εμπειρία από μεταρρυθμίσεις που επιχείρησε να περάσει και κόλλησαν στη Βουλή, θα έπρεπε να ξέρει καλύτερα από όλους πως μετά την τρόικα καμία σημαντική μεταρρύθμιση δεν έγινε στην χώρα. 

Και για να μην κρυβόμαστε μία ένταξη σε μνημόνιο και οι εφαρμογή «σκληρών» όρων θα βόλευε και τα πολιτικά κόμματα. Δεν θα χρειαζόταν πλέον να υποβάλουν προτάσεις και να κινδυνεύουν να γίνουν ρεζίλι με τις παλαβομάρες που προτείνουν. Απλούστατα, θα περίμεναν την όποια τρόικα να έρθει με μέτρα, θα τα αφόριζαν με πάσα ευκολία σε ένα από τα πιο βάναυσα στάδια της Κόλασης του Δάντη, θα έδειχναν το αγωνιστικό τους πνεύμα κι θα έκαναν αυτό που ξέρουν καλύτερα: τίποτα ουσιαστικό.